Analysis of The Relations Among Urbanization, Energy Consumption, And Environmental Deterioration (Pollution- CO2) Under Structural Breaks: Turkey Case

Öz

Urbanization is the translocation of the human population from rural areas to urban areas. This translocation is particularly from countryside towards urban regions. The reasons of translocation’s direction can be presented as bad urbanization of rural regions, the inferiority of rural areas in terms of social formations and economic developments to urban areas. Considering recent years, world continue to become urbanized rapidly. Besides, it is estimated that urban population will be approximately 6,4 billion until the end of 2050. This perhaps causes additional resource consumption, put further pressure on the already delicate economic system. Cities spent around 2/3 of global energy then formed above 70% of worldwide carbon dioxide emission (CE), still half of the population lived in urban regions (United Nations, 2014). Additional energy consumption means more carbon dioxide emission. It is observed that carbon dioxide emission is more in cities and urban areas. The world population is increased rapidly. In parallel with energy consumption is increas also. The relationship between energy consumption and environmental factors have increased by CO2 emissions day by day.

Anahtar Kelimeler

• Urbanization
• Energy Consumption
• Environmental Deterioration

Kentleşme, Enerji Tüketimi Ve Çevresel Bozulmalar (Kirlilik-CO2) Arasındaki İlişkinin Yapısal Kırılmalar Altında İncelenmesi: Türkiye Örneği

Öz

Kentleşme, nüfusun kırsal kesimlerden kentsel alanlara doğru yer değiştirmesidir. Değişimin bu yönde olmasının nedenleri arasında, kırsal bölgelerdeki kentleşmenin düzensiz veya yetersiz bir yapı arz etmesi, sosyal ve ekonomik imkânların kentlere nispeten daha yetersiz olması gösterilebilir. Dünya kentleşme raporları incelendiğinde dünya hızla kentleşmeye devam etmektedir. Bu durum, kentlerde ek kaynaklara ve enerji tüketimine neden olacaktır. Ek enerji tüketimi, kentlerde daha fazla karbondioksit emisyonu oluşturacak ve çevresel kirliliğe yol açacaktır (TOBB, 2013: 1). Bu çalışmada Türkiye için 1968-2011 yılları arası zaman serisi verileri kullanılarak karbondioksit emisyonu, kentleşme ve büyüme arasındaki ilişki incelenecektir. Çalışma uygulamalı kointegrasyon yaklaşımları (Engle-Granger ve Gregory-Hansen Yapısal Kırılma Testi) kullanılarak karbondioksit emisyonu ile kentleşme arasındaki uzun vadeli etkileşimi belirleme amacı taşımaktadır. Kointegrasyon vektörün geçerliliği kontrol edilmiş ve uzun dönemli katsayıların tahmini FMOLS (Fully Modified Ordinary Least Square) yöntemi yardımıyla analiz edilerek sonuçlar değerlendirilmiştir. Analizlerin sonucunda, karbondioksit emisyonu ile kentleşme arasında uzun dönemli bir ilişki olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kentleşme
• Enerji Tüketimi
• Karbondioksit Emisyonu
• Ekonomik Büyüme

Kaynakça

1. Alam, S., Fatima, A., & Butt, M. S. (2007). Sustainable development in Pakistan in the context of energy consumption demand and environmental degradation. Journal of Asian Economics, 18(5), 825–837.
2. Al-mulali, U., Fereidouni, H. G., Lee, J. Y., & Sab, C. N. (2013). Exploring the relationship between urbanization, energy consumption and CO2 emission in MENA countries. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 23, 107–112.
3. Arshian, S., & Syed, A. R. (2016). Dynamic relationship between urbanization, energy consumption and environmental degradation in Pakistan: Evidence from structure break testing. Journal of Management Sciences, 3(1), 1-21.
4. Chen, H., Jia, B., & Lau, S. (2008). Sustainable urban form for Chinese compact cities: Challenges of a rapid urbanized economy. Habitat International, 32(1), 28–40.
5. Cole, M. A., & Neumayer, E. (2004). Examining the impact of demographic factors on air pollution. Population and Environment, 26(1), 5–21.