BODRUM’DA YAŞAYAN YEREL HALKIN KENTSEL YAŞAM KALİTESİ ALGILARININ AŞIRI TURİZM (OVERTOURİSM) KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Aşırı turizm (overtourism) taşıma kapasitesinin aşıldığı oldukça kalabalık destinasyonları işaret etmektedir. Aşırı turizm talebiyle karşılaşılan destinasyonlarda kentsel yaşam kalitesinin kabul edilemez bir ölçüde azaldığı görülmektedir. Çevre kirliliği, enflasyon, yerli-turist çatışması ve benzeri sonuçlar kentsel yaşam kalitesinin düşük olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, araştırmanın amacı, Bodrum’da yaşayan yerel halkın kentsel yaşam kalitesi algısını aşırı turizm çerçevesinde değerlendirmektir. Araştırmanın evrenini Bodrum’da yaşayan yerel halk oluşturmaktadır. Literatürde yer alan konu ile ilgili araştırmalardan yararlanılarak bir anket formu düzenlenmiştir. Elde edilen veriler sosyal bilimlerde yaygın olarak kullanılan istatistik paket programı (SPSS) aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; aşırı turizm kapsamında değerlendirilen Bodrum’da yaşayan yerel halkın kentsel yaşam kalitesi algısının demografik değişkenlerden yalnızca yaşa göre farklılık gösterdiği ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

• overtourism

Kaynakça

1. Altıntaş, V. (2010). Turizm Gelişiminin Yerel Halkın Yaşam Kalitesi Üzerine Etkileri: Alanya Bölge Modeli, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Doktora Tezi), Antalya.
2. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı, Pegem Akademi Yay. Eğt. Dan. Hizm. Ltd. Şti., 20. Baskı, Ankara.
3. Çam, N. (2014). “Şehir Yaşam Kalitesinin Ölçülmesi: Kastamonu Şehir Merkezinde Bir Uygulama”, Business & Management Studies: An International Journal, 2 (3), 286-307.
4. D’Agostini L. R. ve Alfredo C.F. (2008). “Quality of Life and Quality of Living Conditions in Rural Areas: Distinctively Perceived and Quantitatively Distinguished”, Social Indicators Research, 89, 2008, 487 499.
5. Emür, S.H. ve Onsekiz, D. (2007). “Kentsel Yaşam Kalitesi Bileşenleri Arasında Açık ve Yeşil Alanların Önemi Kayseri/Kocasinan İlçesi Park Analizi”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 22, 367-396.
6. Gonzalez, V. M. , Coromina, L. ve Gali, N. (2018). “Overtourism: Residents’ Perceptions Of Tourism Impact As An Indicator Of Resident Social Carrying Capacity - Case Study Of A Spanish Heritage Town”, Tourism Review, 73 ( 3), 277-296.
7. Gümüş, N. ve Özüpekçe, S. (2009). “Foça’da Turizmin Ekonomik, Sosyal, Kültürel ve Çevresel Etkilerine Yönelik Yerel Halkın Görüşleri”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6 (2), 398-417.
8. https://www.nufusu.com/ilce/bodrum_mugla-nufusu, (18.03.2019).

9. https://responsibletourismpartnership.org/overtourism, (08.04.2019).
10. Karamustafa, K. , Güllü, K. ve Acar, N. (2010). “Kayseri’nin Pazarlanabilirliğinin Şehir Yaşam Kalitesi Açısından Önem-Başarım Analizi İle Değerlendirilmesi”, Pazarlama ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, Sayı: 05, Ocak 2010, 1-26.
11. Keçeli, A. (2013). “Kentsel Yaşanabilirlik ve Cinsiyet”, Marmara Coğrafya Dergisi, Temmuz, 28: 232-245.
12. Koens, K. , Postma, A. ve Papp, B. (2018). “Is Overtourism Overused? Understanding The Impact Of Tourism In A City Context”, Sustainability 2018, 10, 4384, 1-15.Kültür ve Turizm Bakanlığı (2018), Turizm İstatistikleri Genel Değerlendirme 2018.
13. McCool, S. F. ve Lime, D. W. (2001). “Tourism Carrying Capacity: Tempting Fantasy or Useful Reality?”, Journal of Sustainable Tourism, 9 (5), 372-388
14. Myers, D. (1988). “Building Knowledge About Quality of Life For Urban Planning”, Journal of the American Planning Association, Summer 1988, 54 (3), 347-358.
15. Oktay, D. ve Rüstemli, A. (2010). “Measuring The Quality Of Urban Life And Neighbourhood Satisfaction: Findings From Gazimagusa (Famagusta) Area Study”, Internatıonal Journal Of Social Sciences And Humanity Studies, 2( 2), 27-37.
16. Özdemir, A. (2010). Yönetim Biliminde İleri Araştırma Yöntemleri ve Uygulamalar, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. , 2. Baskı, İstanbul.
17. Pallant, J. (2016). SPSS Kullanma Klavuzu SPSS ile Adım Adım Veri Analizi, (Çev. Sibel Balcı ve Berat Ahi), Anı Yayıncılık, Ankara.
18. Rogerson, R. J. (1999). “Quality of Life and City Competitiveness”, Urban Studies, 36 (5-6), 969-985.
19. Şeker, M. (2015). “Quality Of Life Index: A Case Study Of Istanbul”, Ekonometri ve İstatistik, Sayı:23, 1-15.
20. Taçoral, E., Atik, A., Yılmaz, B., Aslan, F. ve Altunkasa, M.F. (2017). “A Sustainability Assessment Of Quality Of Life In A Traditional Settlement Pattern: The Case Of Kemaliye, Turkey”, Indoor and Built Environment, 26 (4), 456-470.
21. The Survey System, https://www.surveysystem.com/sscalc.htm, (18.03.2019).
22. Türkoğlu, H. D. , Bölen, F. , Baran, P. K. ve Marans, R. W. (2008). “İstanbul’da Yaşam Kalitesinin Ölçülmesi”, İtüdergisi/a, 7 (2): 103-113.
23. UNWTO (2018). “Overtourism? Understanding and Managing Urban Tourism Growth beyond Perceptions”, Madrid, Spain.
24. Uysal, M., Woo, E. ve Singal, M. (2012). Handbook of Tourism and Quality-of-Life Research: Enhancing the Lives of Tourists and Residents of Host Communities, International Handbooks of Quality-of-Life, Springer Science+Business Media B.V.
25. Walmsley, A. (2017). “Overtourism And Underemployment: A Modern Labour Market Dilemma”, Responsible Tourism in Destinations 13 – Tackling Overtourism – Local Responses, 29-30 September 2017 – Hannesarholt, Reykjavik, Iceland, 1-15.
26. World Health Organization, Regional Office for Europe (1997). Twenty Steps for Developing a Healthy Cities Project 3rd Edition.
27. Yıldız, E. Ç. ve Çalışkan, E. (2018). “Turizme Yakın Ama Turizmden Uzak Yerel Halkın Turizme Bakışı: Muğla Menteşe İlçesi Örneği”, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20 (2), 223-243.