TÜRKİYE’DE MESLEK HASTALIKLARI

Öz

Occupational diseases are both psychic or physical state of deficiency and temporary or contemporary illnesses which is occur in the working process because of some situation related to job. Occupational diseases are forensic events. Only if there must be causal concerning between the diseases and the job, a illness is considered as occupational disease. Totally, three hospital service in our country in order to care and diagnose occupational diseases. In Turkey, The list of occupational diseases exists in Health Institution Regulations, Social Insurence Act. All the health institution may prevent the occupational diseases once they put into practice control methots and have risk management. Occupational health and safety specialists, employees and employer must be responsible to this subject. Proportion of occupational diseases is lower than expected in our country because of lack of substructure which recognize such diseases and lack of knowledge of healthcare professionals. Recognizing currently such diseases is very important in order to be prevent occupational diseases besides being obtain some right by employees

Anahtar Kelimeler

• healt, occupation, occupational diseases

TÜRKİYE’DE MESLEK HASTALIKLARI

Öz

Meslek hastalıkları, çalışanın iş yerinde bulunduğu süreçte, işe bağlı tekrarlanan sebeplerden meydana gelen geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Meslek hastalıkları adli vakalardır. Bir hastalığın meslek hastalığı olarak kabul edilebilmesi için hastalık ve meslek arasında nedensellik bağının bulunması gerekmektedir. Meslek hastalıklarının teşhisi ve takibi için ülkemizde üç tane meslek hastalığı hastanesi hizmet vermektedir. Türkiye’de meslek hastalıkları listesi “Sosyal Sigortalar Kanunu Sağlık İşlemleri Tüzüğü” ekinde yer almaktadır. Kontrol yöntemleri doğru şekilde uygulandığında ve gerekli risk yönetimi çalışmaları yapıldığında işletmelerde meslek hastalıklarının önüne geçilebilecektir. Bu konuda işverene, çalışanlara ve iş sağlığı güvenliği uzmanlarına büyük sorumluluk düşmektedir. Meslek hastalıkları oranının ülkemizde yüksek olması beklenirken; teşhis konulabilecek alt yapının olmaması, hekimlerin ve çalışanların bilgisizliği gibi nedenlerden dolayı çok az sayıda tanı konulmaktadır. Meslek hastalıklarının önlenebilmesi amacıyla ve sigortaya sağladığı haklar dolayısıyla tanısının doğru konulması önemlidir

Anahtar Kelimeler

• sağlık, meslek, meslek hastalığı

Kaynakça

1. Akarsu, H. Vd. (2013). Meslek Hastalıkları. Çasgem, Ankara: Özyurt Matbaacılık, 13-40.
2. Akkurt, İbrahim. (2009). Meslek Hastalıklarında Maluliyet Değerlendirmesi, Klinik Gelişim Dergisi. 84-89.
3. Berk, M. vd. (2011). Meslek Hastalığı Rehberi, Ankara, Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Sağlığı Ve Güvenliği Genel Müdürlüğü (İSGGM).Matsa Basımevi, 14-15.
4. Bilir, N. (2011). Meslek Hastalıkları (Tanı, Tedavi Ve Korunma İlkeleri), Hacettepe Tıp Dergisi, 42,147-152.
5. Güven, R. (2012). Dünyada Ve Ülkemizde Meslek Hastalıkları, , Ankara, Çalışma Ve Sosyal Güvenlik
6. Bakanlığı İş Sağlığı Ve Güvenliği Genel Müdürlüğü. İlhan, M.N., Kurtcebe, Z.Ö., Durukan, E., Koşar, L. (2006). Temizlik İşçilerinin Sosyo-Demografik Özellikleri
7. Ve Çalışma Koşulları İle İş Kazası ve Meslek Hastalığı Sıklığı, Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi, 20, 6, 433-439. İnternet: Özveri, M. (Mayıs, 2002). Türkiye ve Dünyadaki Meslek Hastalıklarına ilişkin yasal düzenlemelere genel bir bakış, Web: http://muratozveri.net/?p=429 adresinden 21 Mart 2015 tarihinde alınmıştır.
8. İnternet: Sağlık Bakanlığı Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi, (2015). http://www.ankarameslekhastanesi.gov.tr/hastanemiz.html adresinden 19.03.2015 tarihinde alınmıştır.

9. İş Sağlığı Ve Güvenliği Kanunu (30.06.2012), No: 6331, Resmi Gazete, 28339
10. Karadeniz, O. (2012). Dünya’da Ve Türkiye’de İş Kazaları Ve Meslek Hastalıkları Ve Sosyal Koruma
11. Yetersizliği, Çalışma Ve Toplum, Sayı:3, Ankara Milli Eğitim Bakanlığı. (2014). Mesleki gelişim, İş güvenliği ve iş sağlığı, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 26
12. Özdemir, Ş., Topçuoğlu, H. (2009). İş Yerinde Meslek Hastalıkları Tanı ve Korunma Yolları, Mühendis ve Makine Dergisi, 50, 592, 63-65.
13. Sağlık Bakanlığı İstatistik Yıllıkları, 2000- 2012
14. Seaton, A. (1995). Diagnosing and managing occupational disease, BMJ, 310
15. Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü (22.6.1972).No: 506, Resmi Gazete, 14223 5, C:11, S:2504
16. Sosyal Sigortalar Kanunu (01.08.1964) No 506.
17. Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu (16.06.2006). No 5510, Resmi Gazete, 26200, 5, C: 45
18. Yardım, N., Çipil, Z., Vardar, C., Mollahaliloğlu, S. (2007). Türkiye İş Kazaları Ve Meslek Hastalıkları: 2000- 2005 Yılları Ölüm Hızları, Dicle Tıp Dergisi, 34, 4, 264-271.
19. Yılmaz, F. (2010) Türkiye’de Kadın Çalışanların Mesleki Sağlık ve Güvenlik Koşulları, Uluslararası Sosyal
20. Araştırmalar Dergisi, 3, 13, 268-284. YILMAZ, Ö.H. (2014, 12 Aralık). Ömer Hınç Yılmaz Beyin Meslek Hastalıkları Konferansı. Sağlık Bakanlığı
21. Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi, Ankara