SAĞLIK MESLEK MENSUPLARININ MESLEKLERİYLE İLGİLİ YASAL SORUMLULUKLARI VE YÜKÜMLÜLÜKLERI

Öz

İnsan sağlılığına katkılarından dolayı, kutsal bir görevi meslek edinmiş olan sağlık meslek mensupları, görevlerini ifa ederken ve hastalarla olan ilişkilerinin bazı durumlarında, kanun, yönetmelik ve tüzüklerlerin kapsamında yasaklanan durumlarla karşılaşmaktadırlar. Sağlık yönetimi dalında eğitimini tamamlamış ve sağlık hukuku konusunda yeterli bilgiye sahip, uzman sağlık yöneticilerinin kontrol ve müdahalesiyle, karşılaşılan sorunların en aza indirlebileceği görüşüyle hazırladığım “Sağlık meslek mensuplarının meslekleriyle ilgili yasal sorumlulukları ve yükümlülükleri” konusundaki bu çalışmam, sağlık mensuplarının yaşadığı ciddi sorunlar ve sorumlulukların açıklanmasına yönelik eksikliği gidermek ve bu konuda araştırma yapanlar için kaynak oluşturmak amacıyla hazırlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Meslek Mensupları,Yasal sorumluluk,Yükümlülüğünün Kapsamı,Suçluyu Bildirme Yükümlülüğünün Kapsamı

LEGAL RESPONSIBILITIES AND LIABILITIES OF OCCUPATIONAL HEALTH PROFESSIONALS

Öz

Due to their contribution to human health, healthcare professionals who have been endowed with a noble mission to provide health care to everyone. Unfortunately when they are performing their duties these professionals sometimes face with conditions which are prohibited under laws, regulations and regulations.However, this problem is an obstacle that can be solved by the contribution of experts who are equipped with healthcare industy management methods and public health legislation.This study on the legal responsibilities and professional liability of the healthcare employees has been prepared to provide a new perspective to the researchers on this subject and nonetheless to provide a future reference for their studies.

Anahtar Kelimeler

• Health Professionals,Legal Responsibility,Scope of Obligation,Scope of Obligation to Report Criminal

Kaynakça

1. Aşçığlu, Çetin (1982).Doktorların Hukuki Ve Cezai Sorumluluğu, Ankara: Kenar Kitapevi.
2. Aşçığlu, Çetin (1993). Tıbbi Yardım Ve El Atmalardan Doğan Sorumluluk, İstanbul: Neva Kitapevi.
3. Ayan, M,(1991).Tıbbi Müdahalelerden Doğan Hukuki Sorumluluk, Ankara: Kazancı Yayınları,
4. Engelhardt, Dietrich (2000). Tıbbın Gündelik Yaşamında Etik, Araştırmadan Terapiye Disiplinler Yelpazesi, Çev: Arın Namal, İstanbul.
5. Ercan, İ., Kaymak, Ü (2007). Ceza Hukuku Genel Ve Özel Hükümler, İstanbul.
6. Feyzioğlu, Metin (1996).Ceza Muhakemesi Hukukunda Tanıklık, Us-A Yayıncılık, Ankara.
7. Fırat, Alaattin (2017).Türkiye Sağlık İşletmelerinde Hasta Hakları Ve Sorumlulukları, Dergipark Akademi.
8. Güler, Mustafa (2001). Hekimler Ve Tabip Odası Yöneticileri İçin Mevzuat, Türk Tabipleri Birliği Yayınevi, Ankara..

9. Hakeri, Hakan (2017). Karşılaştırmalı Ceza Hukuku Yasaları Beta Yayınevi, İstabul.
10. Hancı, Hamit (2002) Malpraktis, Tıbbi Girişimler Nedeni İle Hekimin Ceza Ve Tazminat Sorumluluğu, Seçkin Yayınevi, Ankara.
11. Harrıs, John (1995).Tıp Etiğine Giriş, Çev. Süha Sertabiboğlu, Ayrıntı Yayınevi, İstanbul, 1998
12. Hatun Şükrü, Hasta Hakları Temel Belgeler, İletişim Yayınları, İstanbul.
13. Hızal, A. S.(2006).Yeni Türk Ceza Kanunuda Sağlık Personelinin İhbar Yükümlülüğü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Dokuz Eylül Üniversitesi, s.13(Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi),İzmir. http://www.klinikgelisim.org.tr/eskisayi/klinik_2009_22/13.pdf,(Erişim Tarihi:28.05.2019)
14. İpekyüz, F.Yavuz (2003).Türk Hukukunda Hekimlik Sözleşmesi, İstanbul: Legal Kitapevi,
15. Karakuzu, İlbaşı (1996). Türk Sağlık Mevzuatı, Tüm Sağlık Personel Ve Kurumlarını İlgilendiren Hukuk Kuralları, İstanbul : Yasa Yayınları.
16. Kolenoğlu, M.(2009) . Sağlık Mesleği Mensuplarının Sır Saklama Ve Suçu Bildirme (İhbar) Yükümlülüğü, Yüksek Lisans Tezi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul Üniversitesi. İstanbul.
17. Milli Eğitim Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Meslek Etiği Ve İlkeleri, http://www.megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller/meslek%20eti%c4%9fi%20ve%20%c4%b0lkeleri.pdf, (Erişim Tarihi: 18.05.2019).
18. Nuhoğlu, A., Yenisey ,F(2015). Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul: Seçkin Yayıncılık.
19. Özbudun, Ergun (2003). Türk Anayasa Hukuku, , Ankara : Yetkin Yayınları.
20. Özden, S.Y.(1993). Adli Tıp El Kitabı, İstanbul:Nobel Tıp Kitapevleri.
21. Parlar, Ali (2015). Özel İçtihatlarla Açıklamalı Teori Ve Uygulamada Tck, Ankara:Bilge Yayınevi
22. Reisoğlu, Sezai (1983).Türk hukukunda Hekimin Hukuki ve Cezai Sorumluluğu, Sorumluluk hukukundaki yeni gelişmeler sempozyumu,Türkiye adalet akademisi dergisi,sayı:19,ss.11-23.
23. Resmi Gazete,(1968)Türk Eczacıları Deontoloji Tüzüğü 12961,Erşim Tarihi: 27Temmuz 1968 ,http://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/12961.
24. Sert, Gürkan(1998). Hasta Hakları Yönetmeliği, İstanbul: Babil Yayınları.
25. Tandoğan, Haluk (2008).Borçlar Hukuku, İstanbul: Vedat Kitapçılık.
26. Taneri, Gökhan(2014). Uygulamadan Örnek Hükümlerle Türk Hukukunda Hekimin Ceza Sorumluluğu, Ankara: Bilge Yayınevi.
27. Tuğcu, Harun (2003). Acil Olgularda Hekim Sorumluluğu, Klinik Gelişim, Gata, Adli Tıp Anabilim Dalı, Ankara.
28. Yavuz, Cevdet (2001). Borçlar Hukuku Özel Hükümler, İstanbul: Beta Yayınları.
29. Yazıcıoğlu, Yılmaz (2007). Eski Yeni Karşılaştırmalı Ceza Ve Ceza Usul Kanunları, Tbb Yayınları, İstanbul.
30. Zevkliler ,A., Gökyayla, E.(2017). Borçlar Hukuku, Özel Borç İlişkileri, İstanbul: Seçkin Yayınları