Quantitative Analysis Of Variables That Effect The Unemployment Of University Graduates In Turkey

Öz

It is aimed to determine and describe the variables that effect the unemployment experiences of unemployed undergraduates by using descriptive and inferential statistics. In order to achieve this aim a survey has been employed to 1237 unemployed graduates, who register to ISKUR (Turkish Official Employment Agency). In the research socio economical statue, gender, graduation field unemployment duration, and age are the independent variables. The dependent variables are obtained by the questions that can be grouped as the titles of job search channels, the perceptions of their cause of unemployment and the employment expectations. The effects of independent variables on dependent variables are analyzed by the Chi-square Analysis which enables to conduct on the categorized variables. The analysis conducted at the significance level of 0, 05. Moreover ANOVA is conducted when independent variable is categorized and dependent variable is continuous. According to the results, the job searching channels that graduate unemployed used, the perceptions on the causes of their unemployment and their expectations on employment are differ according to the independent variables of the research.

Anahtar Kelimeler

• Unemployment of university graduates
• Chi-square analysis
• ANOVA

Türkiye’de Üniversite Mezunlarının İşsizliğini Etkileyen Değişkenlerin Sayısal Analizi

Öz

Bu çalışmada üniversite mezunu işsizlerin, işsizlik deneyimlerini etkileyen değişkenlerin betimsel ve çıkarımsal istatistiksel tekniklerle ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amacı gerçekleştirmek için İŞKUR’a kayıt yaptıran 1237 üniversite mezunu işsize anket uygulanmıştır. Araştırmada sosyoekonomik düzey, cinsiyet, mezuniyet alanı, işsizlik süresi ve yaş bağımsız değişkenler olarak ele alınmıştır. Bağımlı değişkenler ise iş arama kanalları, işsizlik nedenlerine ilişkin algılar ve istihdam beklentileri olarak gruplanan başlıklar altında elde edilen verilerdir. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenler üzerindeki etkileri sınıflamalı verilerin arasındaki ilişkinin incelenmesini sağlayan Ki-kare Analizi ile incelenmiş, analiz 0,05 anlamlılık düzeyinde uygulanmıştır. Ayrıca bağımsız değişkenin sınıflamalı, bağımlı değişkenin sürekli değişken olduğu durumda aralarındaki ilişkiler Varyans Analizi (ANOVA Testi) ile belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre üniversite mezunu işsizlerin kullandıkları iş arama kanalları, işsizlik nedenlerine ilişkin algıları ve istihdam beklentileri çalışmanın bağımsız değişkenlerine göre farklılık göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• : Üniversite Mezunlarının işsizliği
• Ki-kare Analizi
• ANOVA

Kaynakça

1. Ataman-Ceylan, B. (2000). Esnek Çalışmada Uzlaşma Arayışları. Mülkiyeliler Birliği Dergisi, Kasım-Aralık, Cilt:24. Ankara, s. 125-144.
2. Bai, L. (2009).Graduate Unemployment: Dilemmasand Challenges in China’s Moveto Mass Higher Education. International Journal of Social Economics. Vol:36 No: 1/2.s. 37-46.
3. Baykul, Y. ve Güzeller C. O. (2016). Sosyal Bilimler için İstatistik. Ankara: PegemA.
4. Berument, H., Doğan, N. ve Tansel, A. (2006). Economic Performance And Unemployment: Evidence From An Emerging Economy. International Journal of Manpower. Vol. 27. No. 7, s. 604-623.
5. Bessant, J. (2002). Risk and Nostalgia: The Problem of Education and Youth Unemployment in Australia—A Case Study.Journal of Education and Work, Vol. 15, No.
6. Bowerman, B.L., O’Connell, R.T. & Orris, J.B. (2004). Essentials of Business Statistics. Newyork McGraw Hill.
7. Braverman, H. (2008). Emek ve Tekelci Sermaye: Yirminci Yüzyılda Çalışmanın Değersizleştirilmesi.(Çev. Çiğdem Çidamlı). İstanbul: Kalkedon. (Eserin orijinali 1974’de basıldı).
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: PegemA.

9. Büyüköztürk, Ş.(2017). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: PegemA.
10. Boratav, K. (2004). İstanbul ve Anadolu’dan Sınıf Profilleri. Ankara:İmge.
11. Cholwe, L. (2007). Exploring Youth Unemployment in a Re-Structered African Economy: The Case of Zambia’a University Graduates. Unpublished master thesis, Dalhousie University, Canada.
12. Çelik, K. (2006).Unemployment Experince of Youth in Ankara and Şanlıurfa. Yayımlanmamış doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. Çokluk, Ö. Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş (2016). Sosyal Bilimler için Çok Değişkenli İstatistik. Ankara: PegemA.
14. DB. (2010). Countries and Economies. http://data.worldbank.org/country adresinden 18.03.2012 tarihinde alınmıştır.
15. DİSK (2011). Açlık ve Yoksulluk Sınırı Raporu: Kasım 2011. 7 Aralık 2011 tarihinde http://www.disk.org.tr/default.asp?Page=Content&ContentId adresinden 25.12.2011 tarihinde alınmıştır.
16. Giddens, A. (2000). Sosyoloji. (Çev. Hüseyin Özel, Işıl Bayar, Zeynep Mercan, Şebnem Pala, Talip Kabadayı, Mine T. Kara, İren Dicle Aytaç, Muttalip Özcan). Ankara: Ayraç.
17. Gürsakal, N. (2014). Çıkarımsal İstatistik. Dora Yayıncılık. 6. Baskı.
18. Jallade, J-P. (1987). Youth Unemployment and Education. (Ed:George Psacharopoulos) Economics of Education Research and Studies. Oxford: Pergamon Press.ss.166-172.
19. Jeffrey, C. (2009). Fixing Futures: Educated Unemployment Through A North Indian Lens. Comparative Studies in Society and History.Vol: 51 (1):182– 211.
20. Karakaya, G., Plasman, R. ve Rycx, F. (2007). Overeducation On The Belgian Labour Market: Evaluation And Analysis Of The Explanatory Factors Through Two Types of Approaches. Compare: A Journal of Comparative and International Education. Vol. 37, No. 4. pp. 513– 532.
21. Karataş, K. (1996) Genç İşsizliği: Ekonomik, Toplumsal ve Ruhsal Sonuçları. Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Genel Merkezi, Yayın No: 2.
22. Lordoğlu, K. ve Törüner, M. (1995). Çalışma Ekonomisi. İstanbul: Beta.
23. Mcguinness, S. (2003). Graduate Overeducation as a Sheep Skin Effect: Evidence from Northern Ireland. Applied Economics, 35, pp:597–608. Mains, D. (2007). “We are just sitting and waiting”: Aspirations, Unemployment, and Status among Young Men in Jimma, Ethiopia. Unpublished Ph.d. thesis, Emory University, USA.
24. Mincer, J. (1989). Education and Unemployment. National Bureau of Economic Research Working Paper No. W3838.
25. Onocak, D. (2008). İşsizlik Sürecinin Bireyler Üzerindeki Psikolojik ve Sosyolojik Etkileri (Sivas Örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Plumper, T. ve Schneider, C.J. (2007). Too much to die, too little to live: Unemployment, Higher Education Policies and University Budgets in Germany. Journal of European Public Policy 14:4. June 2007: 631–653.
27. Tabachnich, B.G ve Fidell, L.S. (2015). Çok Değişkenli İstatistiklerin Kullanımı.(Çev. Ed: Mustafa Baloğlu). Ankara: Nobel.
28. Tufan Demiray, H. (2003). Türkiye’de Genç İşsizliği ve Yüksek Öğretim Mezunu Gençlerin Çalışma Yaşamına Geçişteki Sorunları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. TÜİK. (2011). Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması 2010. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=8661 adresinden 18.04.2012’de alınmıştır.
30. TÜRK-İŞ (2011). Kasım 2011 Açlık ve Yoksulluk Sınırı. http://www.turkis.org.tr/?wslt=CD5EE825-6253-4E90 A592924CFE24A1F1&wapp=52521E5F-FCA5-4BDD-940D-A284DA6F151D Adresinden 25.12.2011 tarihinde alınmıştır.
31. Yüksel, İ. (2003). İşsizliğin Psiko-Sosyal Sonuçlarının İncelenmesi: Ankara Örneği. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. Cil5226t 4. Sayı 2.