THE COMPARISON PALLIATIVE CARE SERVICES OF TURKEY WITH SOME DEVELOPED COUNTRIES

Öz

Palliative care is a new discipline in the world. Although it is a new discipline, it have been rapidly incorporated into the reimbursement mechanisms of health systems. The aim of this study is to provide information about Turkey's palliative care policy and scope of practices along with some developed countries. This review study was included Canada, Denmark, Germany, United Kingdom, USA, Japan and Turkey. As a result, palliative care services are part of the national healthcare system in countries such as Canada, UK, Japan, Germany, Denmark, and they are financed by the public healthcare systems. Palliative care is well integrated into the health systems of these countries. When USA is examined, palliative care and hospice care differ from each other. Although the Medicare program provides reimbursment some of the palliative care services in some states, it has been covered all hospis services in all states. The first country to integrete palliative care to hospitals is UK. In addition, it is noteworthy that volunteers are employed in the palliative care centers and put them into legal regulations in the countries included in the study. Moreover, another remarkable point is that cancer patients comprise the majority of palliative care users. When it is evaluated Turkey, legal arrangment and organizing of palliative care service are still very poor and new. Besides also Turkey's palliative care services focuses on pain control to cancer patients.

Anahtar Kelimeler

• Health Services
• Palliative Care
• Health Policy
• Countries

TÜRKİYE’DEKİ PALYATİF BAKIM HİZMETLERİNİN BAZI GELİŞMİŞ ÜLKELER İLE KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Palyatif bakım Dünya’da yeni bir disiplindir. Yeni bir disiplin olmasına rağmen hızlı bir şekilde kendini sağlık sistemlerine adapte etmiştir. Palyatif bakım hizmetlerindeki ana amaç, hayatı tehdit eden bir hastalığa sahip bireylerde acının dindirilmesi için gerekli olan bütüncül yaklaşımı sağlamaktır. Bu çalışmanın amacı, bazı gelişmiş ülkeler ile Türkiye’nin palyatif bakım hizmet politikaları ve uygulama alanları hakkında bilgi sunmaktır. Çalışma kapsamına Kanada, Danimarka, Almanya, İngiltere, ABD, Japonya ve Türkiye dahil edilmiştir. Sonuç olarak, palyatif bakım hizmetleri Kanada, İngiltere, Japonya, Almanya, Danimarka gibi ülkelerde ulusal sağlık sisteminin bir parçasıdır ve finansmanı kamu tarafından sağlanmaktadır. Palyatif bakım bu ülkelerin sağlık sistemlerine iyi entegre edilmiştir. ABD’ye bakıldığında, palyatif bakım ve hospis bakım ayrımı söz konusudur. Medicare programı bazı eyaletlerinde palyatif bakımın bir kısmını ödeme kapsamına almasına karşın; hospis bakımın tamamını bütün eyaletlerinde ödeme kapsamına almaktadır. Palyatif bakımı hastanelerine ilk adapte eden ülke ise İngiltere’dir. Ayrıca çalışmaya alınan ülkelerde palyatif bakım merkezlerinde gönüllülerin de çalıştırılması ve yasal düzenlemelere koyulması dikkat çekmektedir. Dikkat çeken bir diğer husus ise palyatif bakım kullanıcılarının çoğunluğunu kanser hastalarının oluşturmasıdır. Türkiye değerlendirildiğinde, palyatif bakım çalışmaları ve yasal düzenlemeleri daha çok yenidir ve ayrıca ağrı kontrolünün yanında kanser hastalarına odaklanılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Politikası
• Sağlık Hizmetleri
• Palyatif Bakım
• Ülkeler

Kaynakça

1. Bağ, B. (2012). Almanya Örneğinde Sağlık Sisteminde Palyatif Bakım Uygulamaları. Türk Onkoloji Dergisi 27(3), 142-149.
2. Busse, R. & Blümel, M. (2014). Germany: Health System Review. Health Systems in Transition 16(2), 1-296.
3. Canadian Canser Society. (2016). Right to Care: Palliative Care for All Canadians.
4. Dumont, S. Jacobs, P. Fassbender, K. Anderson, D. Turcotte V. & François, H. (2009). Costs Associated with Resource Utilization During the Palliative Phase of Care: A Palliative Perspective Palliative. Medicine 23(8), 708-717.
5. Greydanus, D. & Merrick, J. (2014). Neonatal Period, Palliative Care and End of Life. Journal of Pain Manage 7(3), 189-196.
6. Higgigson, J. I. Finlay, I. Goodwin, D. M. Cook, A. M. Hood, K. Edwards, A. G. Douglas, H. R. & Norman, C. E. (2002). Do Hospital-Based Palliative Teams Improve Care For Patients or Families at the End of Life?. Journal of Pain and Symptom Management 23(2), 96-106.
7. Kabalak, A. (2014). Türkiye’de Palyatif Bakım: 2014, Güncel Gelişmeler, Gereksinimler. Anestezi Dergisi 22(3), 121-123.
8. Kelley, A. & Morrison, S. (2014). Palliative Care for the Seriously III. The New England Journal of Medicine 373, 747-755.

9. Klinger, C. A. Howell, D. Zakus, D. & Deber, R. B. (2014). Barriers and Facilitators to Care for the Terminally İll: A Cross-Country Case Comparison Study of Canada, England, Germany and the United States. Palliative Medicine 28(2), 111-120.
10. Luckett, T. Phillips, J. Agar, M. Virdun, C. Green, A. & Davidson, P. (2014). Elements of Effective Palliative Care Models: A Rapid Review. BMC Health Services Research 14(136), 1-22.
11. Marchildon, G. P. (2013). Canada: Health System Review. Health Systems in Transition 15(1), 1-179.
12. Meghani, S. (2004). A Concept Analysis of Palliative Care in the United States. Journal of Advanced Nursing 46(2),152-161.
13. Olejaz, M. Nielsen, A. J. Rudkjøbing, A. Birk, H. O. Krasnik, A. & Hernández-Quevedo, C. (2012). Denmark: Health System Review. Health Systems in Transition 14(2), 1-192.
14. Rice, T. (2013). United States of America: Health System Review. Health Systems in Transition 15(3), 1-431.
15. Seán, B. (2011). United Kingdom (England): Health System Review. Health Systems in Transition 13(1), 1-486.
16. Seymour, J. (2012). Looking Back, Looking Forward: The Evolution of Palliative and End-of-Life Care in England. Mortality 17(1), 1-17.
17. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2019). Palyatif Bakım Hizmetleri. Erişim Adresi: https://khgmozellikli.saglik.gov.tr/svg/palyatif.php Erişim Tarihi: 15.05.2019.
18. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2015). Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Palyatif Bakım Hizmetlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Yönerge.
19. https://dosyamerkez.saglik.gov.tr/Eklenti/2817,palyatif-bakim-hizmetleri-yonergesipdf.pdf?0 Erişim Tarihi: 24.05.2020.
20. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2016). Türkiye Kanser Kontrol Programı 2016. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu Kanser Daire Başkanlığı Yayını. Ankara.
21. Tsuneto, S. (2013). Past, Present and Future of Palliative Care in Japan. Japanese Journal of Clinical Oncology 43(1), 17-21.
22. Turgay, G. (2010). Sağlık Personelinin Palyatif Bakıma İlişkin Görüşleri. (Yüksek Lisans Tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi, 282438.
23. WHO. (2014). Sixty-Seventy World Health Assembly. 19-24 May, Genava.
24. WHO. (2002). National Cancer Control Programmes, Policies and Managerial Guidelines. 2nd Edition.
25. Widger, K. Beaune, L. Humbert, N. & Rugg, M. (2007). Pediatric Patients Receiving Palliative Care in Canada. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine 161(6), 597-60.
26. Wilson, D. M. Truman, C. D. Thomas, R. Fainsinger, R. Burns, K. Froggatt, K. & Justice, C. (2009). The Rapidly Changing Location of Death in Canada, 1994–2004. Social Science & Medicineb 68, 1752-1758.
27. Wright, M. Wood, J. Lynch, T. & Clark, D. (2008). Mapping Levels of Palliative Care Development: A Global View. Journal of Pain and Symptom Management 35(5), 469–485.
28. Yılmaz, A. (2015). Palyatif Bakım Biriminde Tedavi Almakta Olan Kanser Hastalarında Semptom Sıklığı ve Palyatif Bakım Tedavisinin Semptom Kontrolündeki Yeri. (Tıpta Uzmanlık Tezi). Erişim Adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp Erişim Tarihi: 25.05.2020.