Development of an Attitude Scale towards Track and Field: A Study of Validity and Reliability'

Öz

This study aims to create a valid and reliable scale to measure middle school students' attitudes toward track and field and to explore the relationship between these attitudes and those toward physical education classes. The study involved 1,175 voluntary students (602 females and 573 males) from grades 5 to 8 across four middle schools in Narlıdere, Izmir, selected through conveniencesampling. Data were collected using the "Attitude Towards Track and Field Scale" (ATFS), a "Personal Information Form," and the "Physical Education Class Attitude Scale" (PECAS) developed by Kır in 2012. Data analysis included Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) and Bartlett's Test, Exploratory Factor Analysis (EFA), Confirmatory Factor Analysis (CFA), and Cronbach's alpha (α). The EFA found the ATFS to have a coefficient of 0.794 across two factors with 14 items. The sub-dimension for distance-covering tendency had an α of 0.761, while willingness to use tools and space scored 0.722. A moderate positive correlation was identified between PECAS and ATFS total scores (r = 0.427). CFA results indicated strong fit indices: RMSEA = 0.053, GFI/AGFI = 0.96, RMR/SMRM = 0.038, NFI/NNFI = 0.96, and PGFI = 0.66. In summary, the ATFS is a valid and reliable measurement tool, and there exists a moderate positive relationship between attitudes toward athletics and physical education classes.

Anahtar Kelimeler

• Athletics
• Attitude
• Scale Development
• Middle School Students
• Physical Education

Atletizme Yönelik Tutum Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı ortaokul öğrencilerinin atletizme yönelik tutumlarını ölçen geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirebilmektir. Ayrıca atletizme yönelik tutum ile beden eğitimi dersine yönelik tutum arasındaki ilişki de araştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Araştırmanın evren grubunu İzmir ili ortaokul öğrencileri, örneklem grubunu ise İzmir Narlıdere ilçesinde bulunan tesadüfî örnekleme tekniği ile seçilen dört ortaokuldan 5.6.7. ve 8. sınıf toplam 1175 (602 kadın, 573 erkek) gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya ilişkin veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen ‘Atletizme Yönelik Tutum Ölçeği’ (AYTÖ) ile “Kişisel Bilgi Formu” (KBF), Kır (2012) tarafından geliştirilen ‘Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği’ (BEDTÖ) ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde Kaiser Meyer Olkin (KMO) ve Bartlett’s Test, Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA), Cronbach alpha (α), Korelasyon Analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi yöntemleri uygulanmıştır. Bulgular: AFA sonucunda, iki faktör ve 14 maddeden oluşan ölçeğin α katsayısı ,794 olarak bulunmuştur. Alt boyutlardan mesafe kat etme eğilimi için α katsayısı ,761, alet ve alan kullanma istekliliği için α katsayısı ,722 bulunmuştur. BETÖ ile AYTO toplam puan ilişkisi pozitif yönlü ve orta düzeyde bulunmuştur (r=.427). DFA sonucunda ölçeğin uyum indeksleri RMSEA=0,053 GFI/AGFI=0,96 RMR/SMRM=0,038 NFI/NNFI=0,96 ve PGFI=0,66 olarak bulunmuştur. Bu değerler ile geliştirilen modelin mükemmel uyum gösterdiği sonucuna varılmıştır. Sonuçlar: Geliştirilen AYTÖ geçerli ve güvenilir bir ölçme aracıdır. Atletizme yönelik tutum ile beden eğitimi dersine yönelik tutum arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Atletizm
• Tutum
• Ölçek Geliştirme
• Ortaokul Öğrencileri
• Beden Eğitimi

Kaynakça

1. Abhaydev, C. S., Bhukar, J. & Thapa, R. K. (2020). Effects of IAAF Kid’s athletics programme on psychological and motor abilities of sedentary school going children. Physical Education Theory and Methodology, 20(4), 234–241. https://doi.org/10.17309/tmfv.2020.4.06.
2. Alpar, R., (2010). Spor, Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik.Detay.
3. Ajzen, I. (2005). Attitudes, Personality, and Behavior (2nd ed.). Open University Press.
4. Başkaya, G., Bostancı, S., Çar, B. & Konar, N. (2023). The impact of athletics basic education on students’ motor skills and attitude toward athletics. Physical Education of Students, 27(4), 177–189. https://doi.org/10.15561/20755279.2023.0405.
5. Bayazıt, B., Meriç, B., Aydın, M. & Seyrek, E. (2007). Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda eğlenceli atletizm antrenman programının psikomotor özelliklere etkisi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(4), 173-176. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000088.
6. Beckford, T., Poudevigne, M., Irving, R. & Golden, K. (2016). Mental toughness and coping skills in male sprinters. Journal of Human Sport and Exercise, 11(3). https://doi.org/10.14198/jhse.2016.113.01.
7. Betanzos, G. N., Barrett, K. L. & Fox C. (2024). Demographics that benefit the most from a growth mindset of intelligence intervention. Psi Chi Journal of Psychological Research, 29(2), 94-109. https://doi.org/10.24839/2325-7342.JN29.2.94.
8. Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Pegem.

9. Büyüköztürk, Ş. Çakmak, K. L, Akgün, E. Ö, Karadeniz, Ş. & Demirel F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem.
10. Byrne, B. M. (2010). Structural Equation Modeling with AMOS Basic Concepts, Applications, and Programming (2nd ed.). Routledge.
11. Chu, T. & Zhang, T. (2019). The roles of coaches, peers, and parents in athletes' basic psychological needs: a mixed-studies review. International Journal of Sports Science & Coaching, 14(4), 569-588. https://doi.org/10.1177/1747954119858458.
12. Cohen, L. Manıon L. & Morrıson K. (2007). Research Methods ın Educatıon. Routledge Taylor and Francis Group s: 113-114.
13. Cummings, H. C., Merkas, J., Yaraskavitch, J. & Longmuir, P. E. (2023). Impact of Physical Activity Counselling on Children with Medical Conditions and Disabilities and Their Families. Children, 10(8), 1293. https://doi.org/10.3390/children10081293.
14. Çömlekçi, N. (2001) Bilimsel Araştırma Yöntemi ve İstatistiksel Anlamlılık Sınamaları. Bilim Teknik.
15. DeVellis, R. F. (2003). Scale Development Theory and Applications. Applied Social Research Methods Series v.26. by Sage Publications, Inc. Çeviren: T. Totan, Dü. & A. Ş. Avşar, (2014). Nobel Akademik.
16. Demirci, A. (2016). Atletizm Öğretimi. Nobel Akademik.
17. Gallahue, D. L., Ozmun, J. C. & Goodway J. D. (2014). Understanding motor development: Infants, children, adolescents, adults. Jones & Bartlett Learning.
18. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning EMEA. www.cengage.com/highered (15 Kasım 2025)
19. Hu, J. (2024). Promoting lifelong physical education consciousness and commitment in sports among adolescents in a selected youthorganization beijing, china. Social Science and Humanities Journal, 8(10), 5343-5367. https://doi.org/10.18535/sshj.v8i10.1397.
20. Kağıtçıbaşı, Ç. (2006). Yeni İnsan ve İnsanlar. 10.basım, Evrim ve Bilgisayar.
21. Kalkan, N. (2022). Investigation of the effect of high school students' attitudes to physical education course on empathic behavior in sports environment. Education Quarterly Reviews, 5(1). https://doi.org/10.31014/aior.1993.05.01.444.
22. Kendler, K.S., Gatz, M., Gardner C.O. & Pedersen, N.L. (2006). A Swedish national twin study of lifetime major depression. Am J Psychiatry. 163(1): 109-14.
23. Kır, R. (2012). İlköğretim II. Kademe Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spor Dersine Yönelik Tutum ve Davranışları. KÜ. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale.
24. Kjønniksen, L., Fjørtoft, I. & Wold, B. (2009). Attitude to physical education and participation in organized youth sports during adolescence related to physical activity in young adulthood: a 10-year longitudinal study. European Physical Education Review, 15(2), 139-154. https://doi.org/10.1177/1356336x09345231.
25. Luke, M. D. & Sinclair G. D. (1991). Gender differences in adolescents' attitudes toward school physical education. university of british columbia. Journal Of Teachıng in Physıcal Educatıon. 11: 31-46.
26. MacNamara, Á., Button, A. & Collins, D. (2010). The role of psychological characteristics in facilitating the pathway to elite performance part 2: examining environmental and stage-related differences in skills and behaviors. The Sport Psychologist, 24(1), 74-96. https://doi.org/10.1123/tsp.24.1.74.
27. Myśliwiec, A. & Damentko, M. (2015). Global initiative of the special olympics movement for people with intellectual disabilities. Journal of human kinetics, 45, 253–259.
28. Núñez, L., Fernández, S., Álamo, N., Midgley, N., Capella, C. & Krause, M. (2022). The therapeutic relationship and change processes in child psychotherapy: a qualitative, longitudinal study of the views of children, parents and therapists. Research in Psychotherapy Psychopathology Process and Outcome, 25(1). https://doi.org/10.4081/ripppo.2022.556.
29. Roy, S. (2023). Impact of college students' attitudes on their engagement in sports activities. International Journal of Physical Education, Sports and Health. https://doi.org/10.22271/kheljournal.2023.v10.i6a.3129.
30. Scherer, N., Banks, R., Murko, M. & Chisholm, D. (2022). Better health, better lives? 10-years on from the world health organization’s declaration on the health of children with intellectual disabilities. Journal of Intellectual Disabilities, 27(2), 501-515. https://doi.org/10.1177/17446295221076687.
31. Songling, Z. & Xi, M. (2022). An improved logistic regression method for assessing the performance of track and field sports. Computational Intelligence and Neuroscience, 2022, 1-10. https://doi.org/10.1155/2022/6341495.
32. Sousa, V. D. & Rojjanasrirat, W. (2011). Translation, adaptation and validation of instruments or scales for use in cross-cultural health care research: A clear and user-friendly guideline. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 17(2), 268–274.
33. Trudeau, F. & Shephard, R. (2005). Contribution of school programmes to physical activity levels and attitudes in children and adults. Sports Medicine, 35(2), 89-105. https://doi.org/10.2165/00007256-200535020-00001.
34. Yılmaz, V. (2004). Lisrel ile yapısal eşitlik modelleri: tüketici şikâyetlerine uygulanması. Sosyal Bilimler Dergisi, 1.
35. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 1, 771-774.