Düzenli Egzersiz Yapan Bireylerin Beslenme Alışkanlıklarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı düzenli olarak spor yapan bireylerin beslenme bilgi düzeylerini belirlemektir. Aydın ilinde özel spor salonunda düzenli olarak fitness ve vücut geliştirme sporu yapan 115 gönüllü çalışmaya katılmıştır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde kişisel bilgi formu ve Alpar (2011) tarafından geliştirilen belenme alışkanlıkları ve besin tüketim sıklıkları anket formları kullanılmıştır. Araştırmaya katılan katılımcıların yaş ortalamaları 21,51±5,02 vücut ağırlıkları ortalamaları 74,81±14,04 kg, boy ortalamaları 177±7,17 cm ve vücut kitle indeksi (VKİ) 23,57±3,57 bulunmuştur.  Verilerin analizinde SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel gösterimlerinde tanımlayıcı ve betimsel istatistiklerden faydalanılmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların ana öğünlerini atlamadıkları; %81,2’sinin kahvaltı yaptığı, %92,2’sinin öğle yemeği yediği, %97,4’ünün akşam yemeği yediği saptanmıştır. Ara öğünlerde ise oranların daha düşük olduğu görülmektedir. Katılımcıların besin ergojeniği kullanma durumlarına bakıldığında %27’sinin besin ergojeniği kullandığı %72,2’sinin besin ergojeniği kullanmadığı ortaya konmuştur. Besin ergojeniği kullanan %27lik oranda en çok kullanılan besin ergojeniği çeşidinin protein tozu olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Egzersiz,beslenme alışkanlığı,besin ergojeniği

Investigating the Dietary Habits of the Individuals Who Regularly Exercise

Öz

The purpose of this study is to identify the nutritional knowledge levels of the individuals who regularly do sports. 115 volunteers who regularly do fitness and bodybuilding in a private gym in Aydın province. A personal background form, and dietary habits and frequency of eating questionnaire developed by Alper (2011) were employed to collect research data. It was found that the averages of age among the participants were 21.51±5.02, body weights 74.81±14.04 kg, heights 177±7.17 cm, body mass index (BMI) 23.57±3.57 kg/m². SPSS 22 software was utilized to analyze the data. Descriptive statistics were used to demonstrate the data collected statistically. As a result of the study, it was discovered that the participants did not skip any of the main meals, that 81.2 % of them had daily breakfast, 92.2 % of them had daily lunch, and 97.4 %of them had dinner. It was also seen that these proportions were less in Snacks. When the use of supplements by the participants was investigated, it was found that 27 % of them consumed supplements while 72.2 % did not consume them. It was identified that the most common type of supplement taken was the protein powder among the participants who took supplements. 

Anahtar Kelimeler

• Exercise,dietary habits,supplements

Kaynakça

1. Aljaloud, S.O., & Ibrahim, S.A. (2013). Use of dietary supplements among professional athletes in Saudi Arabia. Journal of Nutrition and Metabolism, 2013:1-7. doi: 10.1155/2013/245349
2. Alpar, F. (2011). Vücut geliştirme sporcularında beslenme, fiziksel aktivite ve besin takviyesi kullanım durumlarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara. Ss: 89-91.
3. Booth, F.V., Roberts, C.K., & Laye, M.J. (2012). Lack of exercise is a major cause of chronic diseases. Comprehensive Physiology. 2(2), 1143–1211.
4. Burke, L.M., Slater, G., M. Broad, EM., Haukka, J., Modulon, S., and William G. Hopkins. (2003). Eating patterns and meal frequency of elite Australian athletes. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism. 13, 521-538.
5. Cavadini, C., Decarli, B., Grin, J., Narring, F., Michaud P.A. (2000). Food habits and sport activity during adolescence: differences between athletic and non-athletic teenagers in Switzerlan. European Journal of Clinical Nutrition. 54(1), 16-20.
6. Çetin, E., Ertaş, B.D., & Orhan. Ö. (2008). Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin ergojenik yardımcılar, doping ve sağlık hakkındaki bilgi ve alışkanlıklarının belirlenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 6(3), 129-132.
7. Çimen, O. (2012). Elit masa tenisçilerin ve antrenörlerinin beslenme bilgisi ve alışkanlıklarının belirlenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara. Ss: 48.
8. Dascombe, B.J., Karunaratna, M., Cartoon, J., Fergie, B., Goodman, C. (2010). Nutritional supplementation habits and perceptions of elite athletes within a state-based sporting institute. Journal of Science and Medicine in Sport. 13(2), 274–280.

9. Darvishi, L., Askari, G., Hariri, M., Bahreynian, M., Ghiasvand, R., Ehsani, S., and ark. (2013). The use of nutritional supplements among male collegiate athletes. International Journal of Preventive Medicine. 4(1), 68-72.
10. Hoogenboom B.J, Morris, J, Morris, C, Schaefer, K. (2009). Nutritional knowledge and eating behaviors of female, collegiate swimmers. North American Journal of Sports Physical Therapy. 4(3), 139-148.
11. Driskell, J.A., Kim, Y.N. & Goebel, K.J. (2005) Few differences found in the typical eating and physical activity habits of lower-level and upper-level university students. Journal of The American Dietetic Association. 105(5), 798-801.
12. Goston, J.L. & Correia, M.I. (2010). Intake of nutritional supplements among people exercising in gyms and influencing factors. Nutrition. 26(6), 604–611.
13. Güneş, Z. (1998). Spor ve Beslenme. Ankara: Bağırgan. Ss.9
14. Kim, J., Kang, K.S., Jung, H.S., Chun, YS., Trilk, J., Jung, S.H. (2011). Dietary supplementation patterns of korean olympic athletes participating in the beijing 2008 summer olympic games. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism. 21(2), 166-174.
15. Lluch, A., Hubert, P., King N.A., Blundell, J.E. (2000). Selective effects of acute exercise and breakfast interventions on mood and motivation to eat. Physiology & Behavior. 68(4), 515-520.
16. Ozdoğan, Y., & Ozfer Ozcelik, A.,(2011). Evaluation of the nutrition knowledge of sports department students of universities. Journal of the International Society of Sports Nutrition 8:11. 1-7.
17. Özerson, Z. (2013). Amatör ve profesyonel milli takım futbolcularında beslenme alışkanlıkları ve bilgi düzeylerinin incelenmesi. Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul. Ss: 54.
18. Özyılmaz, C. (2013). Vücut geliştirme ve bilek güreşi federasyonu milli sporcularının, ergojenik öğe kullanımının kan parametrelerine etkisinin saptanması. Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul. Ss: 29, 34.
19. Padavinangadi, A., Xuan, L.Z., Chandrasekaran, N., Johari, N., Kumar, N., Jetti, R. (2017). The impact of eating and exercise frequency on weight gain - a cross-sectional study on medical undergraduate students. Journal of Clinical and Diagnostic Research. 11(2), 1-3.
20. Potgieter, S., Labadarios, D., Labuschagne, İ. (2011). Body composition, dietary intake and supplement use among triathletes residing in the western cape. SAJSM. 23(3), 74-79.
21. Saygın, Ö., Göral, K., & Gelen, E. (2009). Amatör ve profesyonel futbolcuların beslenme alışkanlıklarının incelenmesi. Uluslararası insan bilimleri dergisi. 6(2), 176-196.
22. Schröder, H., Navarro, E., Mora, J., Seco, J., Torregrosa, J.M., Tramullas, A. (2004). Dietary habits and fluid intake of a group of elite spanish basketball players: a need for professional advice. European Journal of Sport Science. 4(2), 1-15.
23. Škof, B., Kozjek, N.R. (2015). A comparison of dietary habits between recreational runners and a randomly selected adult population in slovenia. Zdrav Var. 54(3), 212-221.
24. Sporel Özakat, E. & Büyükbahar R. (20016). Spor ve Beslenme. Olympic World. Aralık 57, 179.
25. Striegel, H., Simon, P., Wurster, C., Niess, A.M., Ulrich, R. (2006). The use of nutritional supplements among master athletes. International Journal of Sports Medicine. 27(3), 236-241.
26. Tainio, M., Monsivais, P., Jones, N.R., Brand, C., Woodcock, J. (2017). Mortality, greenhouse gas emissions and consumer cost impacts of combined diet and physical activity scenarios: a health impact assessment study. BMJ Open. 22;7(2), 1-11.
27. Yarar, H., (2010). Elit sporcularda beslenme destek ürünü kullanımı ve bilincinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara. Ss:47. World Health Organization: The world health report. (2002). Reducing risks, promoting healthy life Geneva: WHO.