The mediating role of teacher agency

Öz

The aim of this research is to determine how teachers' perceived administrator support and teacher-parent communication affect their perceptions of school effectiveness and the mediating role of teacher agency perception in this effect. In this context, the relational survey model was used to determine the direct and indirect effects of teachers' perceived administrator support, teacher-parent communication and teacher agency perceptions on school effectiveness perceptions. According to the results of the research, it was determined that there were positive significant relationships between the variables of perceived administrator support, teacher-parent communication, agency and school effectiveness, but the variable of teacher-parent communication was associated with all other variables at a low level. The agency variable explains school effectiveness; At the same time, it was determined that it played a mediating role between the perceived administrator support and teacher-parent communication variables and the school effectiveness variable. In particular, it has been determined that the mediator role between teacher-parent communication and school effectiveness is great.

Anahtar Kelimeler

• Agency
• teacher-parent communication
• school effectiveness

The mediating role of teacher agency

Öz

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin algıladıkları yönetici desteği ve öğretmen-veli iletişiminin, okul etkililiği algılarını nasıl etkilediği ve bu etkide öğretmen failliği algısının aracı rolünün belirlenmesidir. Bu bağlamda öğretmenlerin algıladıkları yönetici desteği, öğretmen-veli iletişiminin ve öğretmen failliği algılarının okul etkililiği algıları üzerindeki doğrudan ve dolaylı etkilerini belirleyebilmek amacıyla ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre algılanan yönetici desteği, öğretmen veli iletişimi, faillik ve okul etkililiği değişkenleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu ancak öğretmen veli iletişimi değişkeninin diğer tüm değişkenlerle düşük düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir. Faillik değişkeninin okul etkililiğini açıkladığı; aynı zamanda algılanan yönetici desteği ve öğretmen veli iletişimi değişkenleri ile okul etkililiği değişkeni arasında aracı değişken rolü oynadığı belirlenmiştir. Özellikle öğretmen veli iletişimi ile okul etkililiği arasındaki aracı rolünün büyük olduğu tespit edilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Faillik
• öğretmen-veli iletişimi
• okul etkililiği

Kaynakça

1. Acar, S. (2021). Öğretmen failliğinin incelenmesi. Academic Platform Journal of Education and Change, 4(2), 195-218
2. Angelle, P. S. (2007). Teachers as leaders: Collaborative leadership for learning communities. Middle School Journal, 38(3), 54-61.
3. Aşçı, M. & Yıldırım, R (2020). Öğretmen failliği ile öğretim programına bağlılık arasındaki ilişki: Yunus Emre ilçesi örneği. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16 (Eğitim ve Toplum Özel Sayısı), 6126-6149. DOI: https://doi.org/10.26466/opus.806477
4. Balcı, A. (2010). Açıklamalı eğitim yönetimi terimleri sözlüğü. PegemA
5. Bandura, A. (2006). Toward a psychology of human agency. Perspectives on Psychological Science, 1(2),164–180. Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychology, 44(9),1175–1184, 1989.
6. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi nitelikli okul. Feryal
7. Bellibaş, M. Ş., Çalışkan, Ö., & Gümüş, S. (2019). Öğretmen Failliği Ölçeği’nin (ÖFÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Trakya Eğitim Dergisi, 9(1), 1-11.
8. Bellibaş, M., Karadağ, N., & Gümüş, S. (2021). Kolektif Öğretmen Yeterliği ile Öğretmen Failliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Hiyerarşik Lineer Modelleme (HLM) Analizi. BaşKent University Journal Of Education, 8(1), 160-168. https://buje.baskent.edu.tr/index.php/buje/article/view/328.

9. Biesta, G.,Priestley, M. & Robinson, S. (2017) Talking about education: exploring the significance of teachers’ talk for teacher agency, Journal of Curriculum Studies, 49(1), 38-54, DOI: https://doi.org/10.1080/00220272.2016.1205143
10. Biesta, G. & Tedder, M. (2007). Agency and learning in the lifecourse: Towards an ecological perspective. Studies in the Education of Adults, 39(2), 132–149. https://doi.org/10.1080/02660830.2007. 11661545.
11. Biesta, G. J. J., & Tedder, M. (2006). How is agency possible? Towards an ecological understanding of agency-as-achievement. Exeter, UK: The Learning Lives Project.
12. Brown, K. & Westaway, E (2011). Agency, capacity, and resilience to environmental change: Lessons from human development, well-being, and disasters. Annual Review of Environment and Resource, 36, 321-342. https://doi.org/10.1146/annurev-environ-052610-092905.
13. Burušić, J., Babarović, T., & Velić, M. Š. (2016). School effectiveness: An overview of conceptual, methodological and empirical Foundations. İçinde School Effectiveness and Educational Management (s. 5-26). Springer International Publishing.
14. Campbell, E. (2012). Teacher agency in curriculum contexts. Curriculum Inquiry, 42(2), 183-190
15. Çalık, T., & Tepe, N. (2019). Ortaokul öğretmenlerinin algılarına göre okul etkililiği ile kolaylaştırıcı okul yapısı ve akademik iyimserlik arasındaki ilişki. Kastamonu Education Journal, 27(4), 1471-1480. DOI: https://doi.org/10.24106/kefdergi.3008
16. Davis, J. & Wilson, S. M. (2000). Principals’ efforts to empower teachers: effects on teacher motivation and job satisfaction and stress. Clearing House, 73(6).
17. Day, C., Harris, A., Hadfield, M., Tolley, H., & Beresford, J. (2000). Leading schools in times of change. Open University Press.
18. Demirtaş, H., Özer, N., Demirbilek, N. & Balı, O. (2017). Relationship between the perceived principal support, trust in principal and organizational commitment. International Online Journal of Educational Sciences, 9(4), 1075 -1092.
19. DiPaola, M.F. (2012). Conceptualizing and validating a measure of principal support. İçinde Michael F. DiPaola & Patrick B. Forsyth, (Eds.). Contemporary challenges confronting school leaders (pp. 115-124). Information Age.
20. Eisenberger, R., Stinglhamber, F., Vandenberghe, C., Sucharski, I., & Rhoades, L. (2002). Perceived supervisor support: Contributions to perceived organizational support and employee retention. Journal of Applied Psychology, 87, 565-573.
21. Eisenberger, R., Cummings, J., Armeli, S., Lynch, P. (1997). Perceived organizational Support, Discretionary Treatment, and Job Satisfaction. Journal of Applied Psychology, 82, 812-820.
22. Eisenberger, R., Huntington, R., Hutchison, S. & Sowa, D. (1986). Perceived organizational support. Journal of Applied Psychology, 7, 500– 507.
23. Ersöz, A. (2021). Devlet okullarında çalışan öğretmenlerin iş doyumları ve değişime hazır olma durumları arasındaki ilişkide öğretmen failliğinin aracılık rolü [Unpublished Doctoral Dissertation] Ortadoğu Teknik Üniversitesi. Ankara
24. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (7th Ed.). McGraw-Hill.
25. Hoşgörür, V. (2006). İletişim. Zeki Kaya (Edt.) Sınıf yönetimi içinde (pp. 149-175). PegemA
26. Hoy, W. K. & Ferguson, J. (1985). A theoretical framework and exploration of organizational effectiveness in schools. Educational Administration Quarterly, 21, 117-134.
27. Johnson, J. F. (1997). Whatever it takes! IDRA Newsletter, 24(6).
28. Kirk, D. J., Jones, T. L. (2004). Effective Schools. Pearson Assessment Report. Lezotte, L. (2001). Revolutionary and evolutionary: The effective schools movement. Effective Schools Products, Ltd.
29. Liu, S., Hallinger, P., & Feng, D. (2016). Supporting the professional learning of teachers in China: Does principal leadership make a difference? Teaching and Teacher Education, 59, 79-91. DOI: https://doi.org/10.1016/j.tate.2016.05.023
30. Price, H. E. (2012). Principal–teacher interactions: How affective relationships shape principal and teacher attitudes. Educational Administration Quarterly, 48(1), 39–85. https://doi.org/10.1177/0013161X11417126
31. Priestley, M., Edwards, R., Priestley, A., & Miller, K. (2012). Teacher agency in curriculum making: Agents of change and spaces for manoeuvre. Curriculum Inquiry, 42(2), 191-214.
32. Rhoades, L, & Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87, 698-714.
33. Seitsinger, A. M., Felner, R. D., Brand, S., & Burns, A. (2008). A large-scale examination of the nature and efficacy of teachers’ practices to engage parents: Assessment, parental contact, and student-level impact. Journal of School Psychology, 46(4), 477-505.
34. Sökmen, A., Ekmekçioğlu, E. B., & Çelik, K. (2015). Algılanan örgütsel destek, örgütsel özdeşleşme ve yönetici etik davranışı ilişkisi: araştırma görevlilerine yönelik araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(1), 125-144.
35. Şişman, M. (2013). Eğitimde mükemmellik arayışı etkili okullar. PegemA Şişman, M. (2012). Öğretim liderliği. PegemA
36. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.), Allyn and Bacon.
37. Vahasantanen, K. (2015). Professional agency in the stream of change: Understanding educational change and teachers’ professional identities. Teaching and Teacher Education, 47, 1–12. DOI: https://doi.org/10. 1016/j.tate.2014.11.006.
38. Windham, D. M. (1990). Indicators of Educational Effectiveness and Efficiency. Agency for International Development (IDCA). Washington.
39. Yılmaz, G. & Tepe, N. (2020). Adaptation of teacher-parent communication scale to Turkish: Validity and reliability study. International Social Sciences Studies Journal, 6(74), 5185-5192.