Çocukların Dijital Bağımlılığı ile Bazı Koordinatif ve Kondisyonel Yetileri Arasındaki İlişkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmada amaç, çocuklarda dijital bağımlılık düzeyi ile bazı kondisyonel ve koordinatif yetiler arasındaki ilişkinin araştırılması ve bu olası ilişkinin yaş, cinsiyet ve sosyo-ekonomik durum açısından değerlendirilmesidir.

Yöntem: Çalışmaya özel ve devlet okullarında okuyan 10-11 yaşlarındaki sağlıklı 395 öğrenci [194 (%49,1) kız ve 201 (%50,9) erkek] katılmıştır. Çocuklara araştırıcılar tarafından oluşturulmuş sosyo-ekonomik durum anketi ile dijital bağımlılık düzeyi ölçeği (Horzum, Ayas ve Balta, 2008) uygulanmıştır. Ayrıca bazı koordinatif ve kondisyonel testler (Flamingo denge, otur ve eriş, durarak uzun atlama, el kavrama kuvveti, plank’ta bekleme, 5m- 10m sürat koşusu, geriye sağlık topu fırlatma) yaptırılmış ve antropometrik ölçümler (boy, kilo, bel ve kalça çevresi) gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçların sınıf, cinsiyet, okul türü ve ailenin gelir düzeyine göre farklılığı tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni post-hoc testi ile, veriler arasındaki ilişki düzeyi Pearson Korelasyon Katsayısı testi ile değerlendirilmiştir.

Bulgular: Buna göre çocukların dijital bağımlılık düzeyleri düşük (ort. 39,2±13,2) bulunmuştur. Dördüncü sınıfların beşinci sınıf öğrencilerine, erkeklerin kızlara ve devlet okulunda okuyanların özel okulda okuyanlara göre bağımlılık düzeyi daha yüksektir. Ölçek faktörleri ile otur-eriş ve plank test sonuçları arasında istatiksel açıdan anlamlı negatif yönlü ilişki tespit edilmiştir.

Sonuç: Bu çalışmada elde edilen sonuçların, çocukların dijital bağımlılığın getirdiği düşük fiziksel aktivite seviyelerinin iyileştirilmesine yönelik stratejilerin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılmasına katkı sağlayabileceği düşünülmektedir. Dijital bağımlılık ve etkilerinin ortaya çıkartılmasında daha küçük yaş gruplarından başlayarak her yaş grubuna daha büyük ölçekli ve uzun süreli olarak planlanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Bağımlılık
• Sürat
• Esneklik
• Çocukluk Dönemi
• obezite

The Relationship Between Coordinative and Conditional Skills and Digital Addiction of Children

Öz

Aim: The aim of this study is to investigate the relationship between digital addiction level and some conditional and coordinative abilities in children and to evaluate this possible relationship in terms of age, gender, and socio-economic status.

Methods: 395 healthy students [194 (49.1%) girls and 201 (50.9%) boys], who are 10-11 years old, from private and public schools attended to the study. The socio-economic situation questionnaire (created by researchers) and the level of digital addiction scale (Horzum, Ayas and Balta, 2008) were applied. Also, some coordinative and conditional tests (Flamingo balance, sit and reach, standing long jump, hand grip strength, plank, 5m-10m sprint running, backward ball throw) and anthropometric measurements (height, weight, waist, and hip circumference) were performed. The differences of the results obtained from the questionnaires and tests according to class, gender, type of school, and the family's income level were evaluated by one-way analysis of variance and Bonferroni post-hoc test, and the level of correlation between the data with the Pearson Correlation Coefficient test.

Results: Accordingly, children's digital addiction levels were found to be low (mean 39.2 ± 13.2). The addiction level of fourth graders, males and those attending in public schools were higher than the groups in which they were compared. A significant negative correlation was found between the scale factors and the Sit and rich and Plank test results.

Conclusion: The results obtained in this study are thought to contribute to the development and dissemination of strategies to improve the low physical activity levels of children with digital addiction. In order to reveal digital addiction and its effects, it is recommended to plan for each age group starting from younger age groups on a larger scale and for a long time.

Anahtar Kelimeler

• Digital Addiction
• Speed
• Flexibility
• Childhood
• Obesity

Kaynakça

1. Akşit, T., Rudarlı Nalçakan, G. (2017). Percentile norms and age and gender differences in the motor performance tests of 9–10-year-old junior tennis players. Journal Of Physical Education and Sports Science, 11, 41-48.
2. Alagöz, N. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri ile internet ve oyun bağımlılığı ilişkisi. İnönü Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Gelişimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
3. Balcı, Ş.S., Pekel, H.A., Karakuş, S., Pepe, H., Revan, S., ve Bağcı, E., (2008). 9-11 Yaş grubu ilköğretim öğrencilerinin performansla ilgili fiziksel uygunluklarının değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 103-108.
4. Bompa, T., O. (1998). Antrenman kuramı ve yöntemi. Ankara: Çeviri: İlknur Keskin ve Burcu Tuner: Bağırgan Boreham, C., ve Riddoch, C. (2001). The physical activity, fitness, and health of children. Journal of Sports Science, 19(12), 915-929. Doi: 10.1080/ 026404101317108426
5. Calfas K.J., ve Taylor W.C. (1994). Effect of physical activity on psychological variables in adolescents. Pediatric Exercise Science, 6, 406-423.
6. Chillón, P., Ortega, F.B., Ferrando, J.A., ve Casajús, J.A. (2011). Physical fitness in rural and urban children and adolescents from Spain. Journal of Science and Medicine in Sport, 14(5), 417-423.
7. Chung, L., Chow, L. ve Chung, J. (2013). Normative reference of standing long jump indicates gender difference in lower muscular strength of pubertal growth. Health, 5, 6-11. Doi: 10.4236/health. 2013.56A3002.
8. Çetinkaya, V. ve Kamuk, Y.U. (2020). İnternet bağımlılığı ile fiziksel uygunluk düzeyleri ve problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi, Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4).

9. Çubuk, A. (2019). Ortaokul Öğrencilerinin Internet Bağımlılığı, Fiziksel Aktivite Düzeyleri Ve Akademik Başarı Durumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Spor Eğitimi Anabilim Dalı, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
10. Delebe, A. (2020). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ile bazı fiziksel parametreler ve akademik başarı durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
11. Erden, S, ve Oğuz, H. (2009). Bursa ilinde farklı sosyo-ekonomik düzeye sahip aile çocuklarının fiziksel performans özelliklerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 279-292.
12. Erikoğlu, G., Özkamçı, H., Golmaghani, N., Suveren, C., Tot, T., Şahin, N., ve Güzel, N.A. (2009). 7-12 yaş çocuklarda cinsiyet ve yaş gruplarına göre Eurofit test bataryası ile performans parametrelerinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(4), 49-64.
13. Ervin, R. B., Fryar, C. D., Wang, C. Y., Miller, I. M., ve Ogden, C. L. (2014). Strength and body weight in US children and adolescents. Pediatrics, 134(3), n782–e789. https://doi.org/10.1542/ peds.2014-0794
14. Falk, B. (2017). An active child is a healthy child. Pediatric Exercise Science, 29(1), 1-2. Fjørtoft, I., Pedersen, A.V., Sigmundsson, H., ve Vereijken, B. (2011). Measuring physical fitness in children who are 5 to 12 years old with a test battery that is functional and easy to administer. Physical Therapy, 91(7), 1087-1095.
15. Gökmen, H. (2001). 6-11 yaş çocuklarının fiziksel performansında yaş ve cinsiyet farklılıkları. Eğitim ve Bilim, 26(120), 14-20. http://egitimvebilim .ted.org.tr/index.php/EB/article/view/5244
16. Göldağ, B. (2018). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağimlilik düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 1287-1315.
17. Gulías‐González, R., Sánchez‐López, M., Olivas‐Bravo, Á., Solera‐Martínez, M. ve Martínez‐Vizcaíno, V. (2014). Physical fitness in Spanish schoolchildren aged 6–12 years: Reference values of the battery EUROFIT and associated cardiovascular risk. Journal of School Health, 84, 625-635. Doi:10.1111/josh.12192
18. Hazar, Z., Tekkurşun Demir, G., Namlı, S., Türkeli, A. (2017). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağimliliği ve fiziksel aktivite düzeyleri arasindaki ilşkinin incelenmesi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3), 320-331.
19. Haslofça, F., Kutlay, E., ve Haslofça, E. (2017). 11-12 Yaş Türk Çocuklarının Bazı Fiziksel Uygunluk Değerlerindeki Otuz Yıllık Değişimlerin İncelenmesi. Spor Hekimliği Dergisi, 52(4), 137-145.
20. Horzum, M.B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim. 36(159), 56-57.
21. Horzum, M.B., Ayas, T., ve Çakır-Balta, Ö. (2008). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.
22. İmamoglu, M., ve Şener, O. A. (2019). Comparison of children’s motor performances by age and gender. Universal Journal of Educational Research, 7(1), 10-15. doi: 10.13189/ujer.2019.070 102
23. Kantara Aktansoy, S., ve Kırmızıgil, B. (2020). İlköğretim öğrencilerinde Eurofit test bataryası ve postür değerlendirmesi. Turkiye Klinikleri Journal of Health Sciences, 5(1), 73-80. doi: 10.5336/healthsci.2018-64303
24. Livingstone, M. B. (2001). Childhood obesity in Europe: a growing concern. Public Health Nutrition, 4(1A), 109–116. https://doi.org/10.1079/phn2000106
25. Marta, C., Marinho, D. A., Costa, A. M., Barbosa, T. M., ve Marques, M. C. (2011). Somatotype is more interactive with strength than fat mass and physical activity in peripubertal children. Journal of Human Kinetics, 29A, 83–91. https://doi.org/10.2478/v10078-011-0063-4
26. Muratlı, S. (1997). Çocuk ve Spor. Ankara: Bağırgan.
27. Murtagh, E., Mulvihill, M., ve Markey, O. (2013). The effect of a classroom –based activity breaks on in school physical activity levels of primary school children. Pediatric Exercise Science, 25, 300-307.
28. Murtagh, E., ve Murphy, M. (2011). Active travel to school and physical activity levels of Irish primary school children. Pediatric Exercise Science, 23, 230-236.
29. Must, A., ve Strauss, R. S. (1999). Risks and consequences of childhood and adolescent obesity. International journal of obesity and related metabolic disorders: Journal of the International Association for the Study of Obesity, 23 Suppl 2, 2–11. https://doi.org/10.1038/sj.ijo.0800852
30. Nemet, D. (2017). Childhood obesity, physical activity, and exercise. Pediatric Exercise Science, 29, 60-62. https://doi.org/10.1123/pes.2017-0004
31. Novak, D., Podnar, H., Emeljanovas, A., ve Marttinen, R. (2015). Comparison of Fitness Levels between Croatian and Lithuanian Students. Montenegrin Journal of Sports Science and Medicine, 4(1), 5-12.
32. Nowicka, P. (2006). Physical activity key issues in treatment of childhood obesity. Foundation Acta Peadiactrica, 96, 39-45. doi:10.1111/j.1651-2227.2007. 00169.x
33. Orhan, İ., Özdemir, Ö. ve Hindistan, İ., E. (2019) Farklı sosyo-ekonomik seviyedeki okullarda öğrenim gören 10-12 yaş çocukların fiziksel uygunluk düzeyleri üzerine bir inceleme. The Journal of International Social Research, 12, 1886-1891.
34. Owen, A.L., Djaoui, L., Mendes, B., Malone, S., ve Ates, O. (2019). The association between physical testing and training output across an 8-week training cycle amongst elite champions league level soccer players. Global Scientific Journal, 7(1), 107-126.
35. Özdirenç, M., Özcan, A., Akın, F., ve Gelecek, N. (2005). Physical fitness in rural children compared with urban children in Turkey. Pediatrics International, 47, 26-31.
36. Pekel, H., Bağcı, E., Güzel, N., A., Onay, M., Balcı, S., Ş. ve Pepe, H. (2006). Spor yapan çocuklarda performansla ilgili fiziksel uygunluk test sonuçlarıyla antropometrik özellikler arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 299-308.
37. Ploegmakers, J. J. W., Hepping, A. M., Geertzen, J. H. B., Bulstra, S. K., ve Stevens, M. (2013). Grip strength is strongly associated with height, weight, and gender in childhood: a cross sectional study of 2241 children and adolescents providing reference values. Journal of Physiotherapy, 59(4), 255-261. https://doi.org/10.1016/S1836-9553(13)70202-9
38. Sözen, H, Arı, E, Erdoğan, E, Cevahi̇rci̇oğlu, B. (2019). Ordu ilinde öğrenim gören ilköğretim öğrencilerinin alan testlerine göre sportif yetenek düzeylerinin belirlenmesi. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 35-47.
39. Stockbrugger BA ve Haennel RG. (2001). Validity and reliability of a medicine ball explosive power test. Journal of Strength and Conditioning Research, 15: 431–438.
40. Strand, S. L., Hjelm, J., Shoepe, T. C., ve Fajardo, M. A. (2014). Norms for an isometric muscle endurance test. Journal of Human Kinetics, 40, 93–102. https://doi.org/10.2478/hukin-2014-0011
41. Şahin, C., ve Tuğrul, V.M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Journal of World of Turks, 4(3), 115-130.
42. Taşkın, G., ve Şahin Özdemir, F. (2018). Çocuklarda Egzersizin Önemi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 23 (2), 131-141.
43. Thomas, E., ve Palma, A. (2018). Physical fitness evaluation of school children in Southern Italy: A cross sectional evaluation. Journal of Functional Morphology and Kinesiology, 3(1), 14. http://dx.doi.org/10.3390/jfmk3010014
44. Tınazcı, C., ve Emiroglu, O. (2009). Physical fitness of rural children compared with urban children in North Cyprus: a normative study. Journal of Physical Activity and Health, 6(1), 88-92.
45. Tomkinson, G.R., Olds, T.S., ve Borms, J. (2007). Who are the Eurofit test? Medicine Sport and Science, 50, 104–128.
46. Tong, T. K., Wu, S., ve Nie, J. (2014). Sport-specific endurance plank test for evaluation of global core muscle function. Physical therapy in sport: official journal of the Association of Chartered Physiotherapists in Sports Medicine, 15(1), 58–63. https://doi.org/10.1016/j.ptsp.2013.03.003
47. USDHHS (U.S. Department of Health and Human Services). (2008). Physical Activity Guidelines for Americans. http://www.health.gov/paguidelines/pdf/paguide.pdf.
48. Wang, Y., ve Lobstein, T. (2006). Worldwide trends in childhood overweight and obesity. International journal of pediatric obesity: IJPO: an official journal of the International Association for the Study of Obesity, 1(1), 11–25. https://doi.org/10.1080/17477160600586747
49. Whitmaker, R.C., Wright, A.J., Pepe, M.S., Seidel, K.D., ve Dietz, W.H., (1997) Predicting obesity in young adulthood from children and parental obesity. The New England Journal of Medicine (s.869-873). Doi:10.1056/NEJM199709253371301.
50. WHO. Consultation on Obesity (1999). Obesity: preventing and managing the global epidemic: report of a WHO consultation. (WHO technical report series; 894)