ÜNİVERSİTE SANAYİ İŞBİRLİĞİ KAPSAMINDA TEKNOLOJİ FAKÜLTESİ İŞYERİ EĞİTİMİ MODELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Öz
Temeli araştırma ve eğitime dayanan üniversite sistemi, dünya genelinde önemli evreler geçirmektedir. Türkiye’de de üniversiteler, hukuki ve idari açıdan Yükseköğretim Kurumu (YÖK) ve etkinlik bakımından da küresel pazar mekanizması ile belirlenen etkenlerle revize edilmektedir. Üniversite-Sanayi İşbirliği (ÜSİ) bu hareketlilikte ve sürekli değişimde önemli bir yere sahiptir. Üniversite-Sanayi İşbirliği'ne dair birçok model geliştirilmiştir. Üniversite-Sanayi-Öğrenci işbirliğini destekleyen bu modellerden biri de Teknoloji Fakültelerinin İşyeri Eğitimi uygulamasıdır. Teknoloji Fakülteleri 2009 yılında kurulan, spesifik alanlarda mühendislik programları içeren, uyguladıkları İşyeri Eğitimi Modeli ile ülkemiz sanayisine, mesleki ve teknik eğitimine farklıklar, yenilikler ve katkılar sağlamayı hedefleyen, yeni, genç bir mühendislik fakültesidir.
Bu çalışmada, Süleyman Demirel Üniversitesi Teknoloji Fakültesi’nin 2013-2014 Güz, 2014-2015 Güz ve 2014-2015 Bahar dönemlerinde başarıyla tamamlamış olduğu ilk üç dönem İşyeri Eğitimi uygulamasına katılan öğrencilerin görüşleri doğrultusunda İşyeri Eğitiminin Üniversite-Sanayi İşbirliği’ne katkıları araştırılmıştır. Araştırma 24 ilde 233 işletmedeki 289 öğrenci ile anket formu uygulanarak yapılmıştır. Bu görüşme formuna ek olarak bazı İşyeri Eğitimi öğrencileri ve İşyeri Eğitimi’ne destek veren firma yetkilileriyle mülakatlar yapılmıştır. Araştırma sonucu ulaşılan bulgular doğrultusunda Teknoloji Fakültesi İşyeri Eğitimi uygulamasının Üniversite-Sanayi İşbirliği’ne katkı sağlayıcı bir model olduğu belirtilebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- -Ayberk, B. (2008), “Teknopark Ortak Kullanım Mekânlarında İç Mekân Tasarım Kriterlerinin Belirlenmesi ve Kocaeli Üniversitesi Teknoparkı İçin Bir Öneri Çalışması”, Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.
- -Başer, G., “Verimli Bir Üniversite Sanayi İşbirliği Nasıl Gerçekleştirilebilir”, http://www.gungorbaser.com/deneme/ (09.12.2015)
- -Borat, O. (2012), “Mesleki Eğitim Stratejilerini Etkileyen - Yön Veren Kurumlar ve Kuruluşlar”, Milli Eğitim Bakanlığı Mesleki ve Teknik Eğitim Çalıştayı, Antalya.
- -Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri (9. baskı.). Ankara: Pegem Akademi.
- -Çelik, D. ve Tufan, M., (2009), “The Necessity and Importance Of University Industry Cooperation In Textile Industry”, Dünyada Yeni Oluşumlar ve Türk Dünyası Sempozyumu, Bakü/ Azebaycan. 667-680.
- -EMO, “Dünyada ve Türkiye’de Teknokentler”, http://www.emo.org.tr/ekler/67c21d55594fc5f_ek.pdf, (29.01.2016)
- -Ergin, O.; (1977), “İstanbul Mektepleri ve İlim, Terbiye, ve Sanat Müesseseleri Dolayısiyle Türkiye Maarif Tarihi”, Eser Neşriyat ve Dağıtım, İstanbul.
- -Gülbaş, S. Y., (2011), “İnovasyon: Teknopark Modeli”, ANKEM Dergi, 25/2, 139-145.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Muhammed Dikmen
SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Hatice Baysal
SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
16 Kasım 2017
Kabul Tarihi
24 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 1 Sayı: 1