ÜNİVERSİTE SANAYİ İŞBİRLİĞİ KAPSAMINDA TEKNOLOJİ FAKÜLTESİ İŞYERİ EĞİTİMİ MODELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Temeli araştırma ve eğitime dayanan üniversite sistemi, dünya genelinde önemli evreler geçirmektedir. Türkiye’de de üniversiteler, hukuki ve idari açıdan Yükseköğretim Kurumu (YÖK) ve etkinlik bakımından da küresel pazar mekanizması ile belirlenen etkenlerle revize edilmektedir. Üniversite-Sanayi İşbirliği (ÜSİ) bu hareketlilikte ve sürekli değişimde önemli bir yere sahiptir. Üniversite-Sanayi İşbirliği'ne dair birçok model geliştirilmiştir. Üniversite-Sanayi-Öğrenci işbirliğini destekleyen bu modellerden biri de Teknoloji Fakültelerinin İşyeri Eğitimi uygulamasıdır. Teknoloji Fakülteleri 2009 yılında kurulan, spesifik alanlarda mühendislik programları içeren, uyguladıkları İşyeri Eğitimi Modeli ile ülkemiz sanayisine, mesleki ve teknik eğitimine farklıklar, yenilikler ve katkılar sağlamayı hedefleyen, yeni, genç bir mühendislik fakültesidir.

Bu çalışmada, Süleyman Demirel Üniversitesi Teknoloji Fakültesi’nin 2013-2014 Güz, 2014-2015 Güz ve 2014-2015 Bahar dönemlerinde başarıyla tamamlamış olduğu ilk üç dönem İşyeri Eğitimi uygulamasına katılan öğrencilerin görüşleri doğrultusunda İşyeri Eğitiminin Üniversite-Sanayi İşbirliği’ne katkıları araştırılmıştır. Araştırma 24 ilde 233 işletmedeki 289 öğrenci ile anket formu uygulanarak yapılmıştır. Bu görüşme formuna ek olarak bazı İşyeri Eğitimi öğrencileri ve İşyeri Eğitimi’ne destek veren firma yetkilileriyle mülakatlar yapılmıştır. Araştırma sonucu ulaşılan bulgular doğrultusunda Teknoloji Fakültesi İşyeri Eğitimi uygulamasının Üniversite-Sanayi İşbirliği’ne katkı sağlayıcı bir model olduğu belirtilebilir.

Keywords

• Üniversite Sanayi İşbirliği,Teknoloji Fakültesi,İşyeri Eğitimi

References

1. -Ayberk, B. (2008), “Teknopark Ortak Kullanım Mekânlarında İç Mekân Tasarım Kriterlerinin Belirlenmesi ve Kocaeli Üniversitesi Teknoparkı İçin Bir Öneri Çalışması”, Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul.
2. -Başer, G., “Verimli Bir Üniversite Sanayi İşbirliği Nasıl Gerçekleştirilebilir”, http://www.gungorbaser.com/deneme/ (09.12.2015)
3. -Borat, O. (2012), “Mesleki Eğitim Stratejilerini Etkileyen - Yön Veren Kurumlar ve Kuruluşlar”, Milli Eğitim Bakanlığı Mesleki ve Teknik Eğitim Çalıştayı, Antalya.
4. -Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Demirel, F., Karadeniz, Ş., & Çakmak, E. K. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri (9. baskı.). Ankara: Pegem Akademi.
5. -Çelik, D. ve Tufan, M., (2009), “The Necessity and Importance Of University Industry Cooperation In Textile Industry”, Dünyada Yeni Oluşumlar ve Türk Dünyası Sempozyumu, Bakü/ Azebaycan. 667-680.
6. -EMO, “Dünyada ve Türkiye’de Teknokentler”, http://www.emo.org.tr/ekler/67c21d55594fc5f_ek.pdf, (29.01.2016)
7. -Ergin, O.; (1977), “İstanbul Mektepleri ve İlim, Terbiye, ve Sanat Müesseseleri Dolayısiyle Türkiye Maarif Tarihi”, Eser Neşriyat ve Dağıtım, İstanbul.
8. -Gülbaş, S. Y., (2011), “İnovasyon: Teknopark Modeli”, ANKEM Dergi, 25/2, 139-145.

9. -Gürol, M., (1997); “Okul Sanayi İşbirliği”, Pegem Özel Eğitim ve Hizmetleri, Ankara.
10. -Karahan, S., (2009); “Üniversite-Sanayi İşbirliğinde Teknoparkların Yeri Ve Gaziantep Teknoparkı”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep.
11. -Karamete, F., (2001), “Önlisans düzeyindeki okullarda üniversite sanayi işbirliği ve yerel bazda uygulamaya ilişkin bir model önerisi”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
12. -Kılıç, G., (2004), “Üniversite Sanayi İşbirliği (Sakarya Örneği)”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi.
13. -Kiper, M., (2010), “Dünyada ve Türkiye’de Üniversite-Sanayi İşbirliği”, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı, Ankara.
14. -Kiper2, M., (2010), “Üniversite-Sanayi İşbirliğinde Önemli Bir Araç: Teknoloji Transfer Arayüzleri”, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı, Ankara.
15. -KOBİTEK, “Teknoloji Geliştirme Merkezleri (TEKMER’LER)”, http://kobitek.com/teknoloji-gelistirme-merkezleri--tekmerler-, (30.01.2016)
16. -Kümbetoğlu, B., (2005), “Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma”, Bağlam Yayıncılık, İstanbul.
17. -Özkul, A. S. (2012). “19. Yüzyıl Türk Yükseköğretiminde İşletme Eğitimi”, Süleyman Demirel Üniversitesi, sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(16), (ss. 223-241).
18. -Özkul, A. S. (2012). Türk Yükseköğretiminde İşletme Eğitimi (1883-1954), Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme ABD, Yayımlanmamış Doktora Tezi.
19. -Özkul, A. S. (2016). “Ticaret Mekteb-i Alisi Ders İçerikleri Üzerine Bir İnceleme (1883-1930) (Usul-i Ticaret Dönemi)”, 24. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 29-31 Mayıs, İstanbul (ss. 457-466).
20. -Özuğurlu, M., (1998),“Üniversite‐Sanayi İşbirliği Programı Üzerine Bir Eleştiri”, Kültür ve İletişim, 1/2, 47‐76.
21. -Resmi Gazete, (2001), “Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu”, http://www.resmigazete.gov.tr/main.aspx?home=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2001/07/20010706.htm&main=http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2001/07/20010706.htm, (29.01.2016)
22. -SDÜ TF1, “Süleyman Demirel Üniversitesi Teknoloji Fakültesi Tanıtım”, http://teknoloji.sdu.edu.tr/tr/tanitim/tanitim-246s.html (21.12.2015)
23. -SDÜ TF2, “İşyeri Eğitimi Nedir?”, http://teknoloji.sdu.edu.tr/isyeri/tr/genel-tanitim/isyeri-egitimi-nedir-5700s.html, (21.12.2015)
24. -SDÜ TF3, “İşyeri Eğitimi Yönergesi”, http://teknoloji.sdu.edu.tr/assets/uploads/sites/71/files/isyeri-egitimi-yonergesi-03-07-2015-06072015.pdf, (21.12.2015)
25. -Sönmez, V., & Alacapınar, F. G., (2014), “Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri”, Anı Yayıncılık, Ankara.
26. -Şahinkesen, A., (1991); “Çıraklık Eğitiminin Osmanlı Dönemi Durumu”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24/2, 387-403.
27. -Töreli, M. (1991), “Dünyada ve Türkiye’de Teknoparklar”, 1991 Sanayi Kongresi-Bildiriler Kitabı, TMMOB Makina Mühendisleri Odası, 148/1, Ankara.
28. -Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu; (1973), “Cumhuriyetin 50. Yılında Esnaf ve Sanatkâr”, TESK Yayınları, Ankara.
29. -Xu, H. (2010). “A Regional University-Industry Cooperation Research Based on Patent Data Analysis, Asian Social Science”, 6 (11): 88-95.