The Spread of Deism: The Relationship Between Religious Language and Media Use by Religious People -15-21 Age Range High School and University Students Example-

Öz

Claims about the rapid emergence of the tendency towards deism in the postmodern period prompt researchers to conduct research-oriented field studies. In addition to studies examining the perceptions of deism among secondary school students, there are also explanations from various news sources regarding the rapid spread of deism among the youth in Turkey. The results of current studies suggest that the course of deism should be included among the current problems as a reality rather than a claim. In this context, the article includes the determination of internal principles such as the language of religion used by religious people and the use of media in deism behavior. In the survey, which aims to measure the relationship between deism and religious language, the target audience is selected between the ages of 15-21, corresponding to the beginning and the end of adolescence. The survey is conducted online. The answers of participants to the prepositions about religious language, the use of language and media by religious people and the religious discussions in the TV programs are evaluated in the context of deism, and certain principles are presented on foundation of religious language and its revival.

Anahtar Kelimeler

• Deism
• religious language
• media
• religious discussions
• 15-21 years

Deizme Eğilim Bağlamında Dindarların Din Dili ve Medya Kullanımı İlişkisi -15-21 Yaş Aralığı Lise ve Üniversite Öğrencileri Örneği-

Öz

Post-modern dönemde deizme yönelimin hızla arttığına dair iddialar bulunmaktadır. Deizmin artış eğiliminde olup olmadığını ortaya koyan matematiksel bir veri bulunmamakla birlikte, deistik eğilimlere sebep olabilecek faktörler çeşitli çalışmalarda ele alınmıştır. Çalışmamızı hazırlarken temasta bulunduğumuz gençlerin düşüncelerinden hareketle deizmin ülkemizde en azından zihnî boyutta artış eğiliminde olduğunu söyleyebiliriz. Bu eğilimin önüne geçebilmek için, öncelikle etkili faktörleri tespit etmek gerekir. Bu faktörlerin başında, kullanılan din dili gelmektedir. Din dili, salt vahyin dili, veya teologların, din adamlarının, ilahiyatçıların kullandıkları dil olarak algılanmaktadır. Halbuki din dili, günlük hayatın içinde, zaman veya mekanla sınırlı olmayan bir dil alanıdır. 17. yüzyıldan itibaren dil alanında birçok çalışma yapılmış ve birtakım paradigmalar ortaya koyulmuştur. Ülkemizde mevcut din dili çalışmalarının kapsamlarını incelediğimizde, çalışmaların tespit edebildiğimiz kadarıyla, Kur’an-ı Kerîm’in üslubunun incelenmesi, ulemânın kullandığı dilin özellikleri veya bir kelam problemi olarak “Tanrı” kavramı üzerine olduğunu gözlemlemekteyiz. Bu bağlamda çalışmamızda, din dili kavramı ile kastımızın ne olduğuna, literatürde bulunan çalışmalardan da hareketle deizmin artışıyla ilgili önemli gördüğümüz, din dili kaynaklı olduğunu gözlemlediğimiz içsel faktörlerin tespitine yer verilmiştir. Anahtar Kelimeler: Post-Modern, Deizm, Din Dili.

Anahtar Kelimeler

• Deizm
• Din Dili
• Medya
• Din Tartışmaları
• 15-21 yaş

Kaynakça

1. Altınörs, Atakan. (2001) Anlam Doğrulama ve Edimsellik, İstanbul: Alfa Yayınları.
2. Cebeci, Suat (2019/1) “İdeal Din Dilinin İmkansızlığı”, Bursa: Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi.
3. Demir, Yavuz Gökhan. (2017) Sosyal Bir Fenomen Olarak Dinin Belirsizliği, İstanbul: Paradigma Yayınları.
4. Dikmen, Mehmet. (2011) Peygamberimiz’in İnsan Kazanma Metodu, İstanbul: Cihan Yayınları.
5. Düzgün, Şaban Ali. (2021) Çağdaş Dünyada Din ve Dindarlar, İstanbul: Otto Yayınları.
6. İbni Tüfeyl, (2019) Hayy Bin Yakzan, (çev. M. Şerafeddin Yaltkaya, Babanzade Reşid) İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
7. Karakoç, Yücel. vd., (2019) “Zihniyet Kökenleri ve Tetikleyen Sebepleri Açısından Deizm”, Modern Bir Akıl Sapması: Deizm, Der. Hasan Yaşar, İstanbul: Dirâyet Yayınları.
8. Koç, Turan. (2018) Dilin Ötesi, İstanbul: İz Yayıncılık.

9. Özcan, Zeki. (2012) Viyana Çevresi Üzerine, Ankara: Birleşik Yayınevi.
10. Sezgin, Erkut. (2002) Wittgenstein’in Ardından Beden ve Zihin Hareketleri, İstanbul: Cem Yayınevi.
11. Soykan, Ömer Naci. (2006) Felsefe ve Dil, İstanbul: MTV Yayıncılık.
12. Wittgenstein, (2000) Felsefî Soruşturmalar, (çev. Deniz Kanıt), İstanbul: Küyerel Yayınları.
13. Yıldırım Taşçı, Emine. (2020) İslam Düşüncesinde Avâm-Havâs Ayrımı, Cumhuriyet İlahiyat Dergisi.