Yurtdışındaki Türk Çocuklarına Türkçenin Öğretiminde Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunlar

Öz

Bu çalışmada, yurtdışındaki Türk çocuklarına Türkçe'nin öğretiminde, öğretmenlerin karşılaştıkları sorunların belirlenmesi amaçlanmıştır. Veriler 2020-2021 eğitim öğretim yılında Kırgızistan'da faaliyet gösteren Türk devlet okullarında görev yapmakta olan Türkçe öğretmenliği ve sınıf öğretmenliği branşlarından oluşan 15 öğretmenden toplanmıştır. Öğretmenler, “Katılımcı” diye adlandırılmış olup, “K1”, “K2” vs. şeklinde kodlanmışlardır. Çalışma nitel yaklaşıma dayalı olarak görüşme yöntemine göre tasarlanmıştır. Çalışmada katılımcı grup amaçlı örnekleme yöntemine göre seçilmiştir. Veri toplamada yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmış olup, verilerin analizinde içerik analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Toplanan verilerden 95 cevap elde edilmiş olup, bu cevapların frekansları ve yüzdelikleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, yurt dışındaki Türk çocuklarına Türkçe'nin öğretiminde öğretmenlerin karşılaştıkları sorunlardan elde edilen en yüksek frekanslı bulgular: Öğrencilerin kendi aralarında Türkçe ‘den farklı dillerde konuşmaları, sınıfta farklı milletlerden öğrencilerin olması sebebiyle sınıf içi etkileşimi azalttığı için Türkçe anlama becerisini olumsuz etkilenmesi, aile bireylerinin evde Türkçe konuşmamaları ve Türkçe televizyon kanallarını izlememeleri, çocuğun yaşadığı ülkede kullanılan alfabenin Latin alfabesinden farklı olması ile Türkçe kaynaklara, ders araç ve gereçlerine ulaşım imkânlarının yetersiz olduğu bulgularına ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara göre önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe öğretimi
• okul
• öğretmen
• öğrenci
• dil

Problems Faced by Teachers in Teaching Turkish to Turkish Children Abroad

Öz

This research aims to investigate the difficulties faced by teachers in instructing Turkish to Turkish children residing abroad. The study involves 15 teachers employed in Turkish public schools located in Kyrgyzstan during the 2021-2022 academic year, specializing in Turkish language teaching and general classroom instruction. The participants are referred to as "Participants," and codes such as "K1," "K2," etc., are assigned to protect their anonymity. The research adopts a qualitative methodology, employing semi-structured interview forms as the primary data collection technique. Participants were selected using the purposive sampling method. Data analysis was conducted using content analysis, with 95 responses obtained and subsequently analyzed in terms of frequencies and percentages. The research findings reveal several significant challenges encountered by teachers in teaching Turkish to Turkish children abroad. The most frequently reported issues include students speaking languages other than Turkish among themselves, the presence of students from diverse nationalities in the classroom, which negatively affects Turkish language comprehension due to reduced in-class interactions, a scarcity of Turkish language usage at home and limited exposure to Turkish television channels among the students' families, and the inadequacy of Turkish resources and course materials due to differences in alphabets between the child's country of residence and the Latin alphabet. Based on the findings, practical recommendations are proposed to address these challenges and enhance the teaching of Turkish.

Anahtar Kelimeler

• Turkish teaching
• school
• teacher
• student
• language

Kaynakça

1. Adıgüzel, F. B. & Şen, Ü. (2018). Türkçe ve Türk kültürü dersi öğretmenlerinin yurt dışı görevlerine ilişkin kaygı ve hazırbulunuşluk durumları. Trakya Eğitim Dergisi, 8(4), 822-839.
2. Appel, R. & Muysken, P. (1987). Language contact and bilingualism. London and Baltimore, MD: Edward Arnold.
3. Brink, H. I. L. (1993). Validity and reliability in qualitative reserch. Curationis, (16), 35-38.
4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Pegem Akademi.
5. Çiftçi, Ö. & Demirci, R. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimiyle ilgili bir kaynakça denemesi. Turkish Studies, 13(28), 265-339.
6. Duran, N. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi ders kitaplarında zarf öğretimi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi.
7. Erdem, İ. (2009). Yabancılara Türkçe öğretimiyle ilgili bir kaynakça denemesi. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 4(3), 888-937.
8. Fidel, R. (1984). The case study method: A case study. Library and Information Science Research, (6), 273-288.

9. Genç, H. N. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazma eğitimi bağlamında yazım ve noktalama. Ankara Üniversitesi TÖMER Dil Dergisi, 168(2), 31-42.
10. Gül, Y. E. (2023). A theoretical perspective on design and approach in scientific research. Journal of Social Sciences, 12(1), 53-62.
11. Güzel, A. (2021). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretenlerin Dil Bilgisi Öğretimine İlişkin Görüşleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
12. Harmankaya, M. Ö. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde tersyüz öğrenmeye dayalı yazma eğitiminin yazma becerisine etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi.
13. Hepkul, A. (2002). Bir sosyal bilimler araştırma yöntemi olarak içerik analizi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 1-12.
14. Martin, D. (1999). Bilingualism and literacy in primary school: implications for professional development. Educational Review, 51(1), 67-79.
15. Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education. CA: Jossey-Bass.
16. Okur, A. & Göçen, G. (2020). Problems of the learners of Turkish as a foreign language related to language learning skills. International Journal of Psychology and Educational, 7(1), 148-168.
17. Özdemir, S. M., Benzer, H. & Akbağ, O. (2009). Almanya’da yaşayan 15-19 yaş Türk gençlerinin eğitim sorunlarına ilişkin bir inceleme (Kuzey Ren Vestfalya Örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 10(1), 23-40.
18. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (Çev. Ed., M. Bütün, & S. B. Demir). Pegem Akademi.
19. Şen, Ü. (2010). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarının ana dili eğitimine yönelik milli eğitim bakanlığı bünyesinde yapılan çalışmalar ve uygulamalar. Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks ZfWT, 2(3), 239-253.
20. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
21. Yıldız, Ü. (2013). The need for a department of teaching Turkish as a foreign language: A proposal. Procedia - Social and Behavioral Sciences, (70), 1839-1846.