Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Uzaktan Öğretenlerin Dijital Öğretim Materyali Geliştirme Öz Yeterlikleri

Öz

Eğitimde teknoloji kullanımı 21. yüzyıl öğretmen yeterliklerinden biri olarak görülse de salgınla beraber örgün eğitimin tamamen durması eğitimde teknoloji kullanımının sadece öğretmen değil, eğitimin bütün paydaşlarının ortak bir sorunu haline gelmiştir. Bu bağlamda uzaktan dil öğretimine yönelik dijital içerik geliştirebilme, yüksek teknoloji okuryazarlığı gerektirmektedir. Bu da uzaktan dil öğretenlerin dijital içerik geliştirmeye yönelik öz yeterliklerinin tespitini gerekli kılmaktadır. Araştırmanın amacı, Türkçeyi yabancı dil olarak uzaktan öğretenlerin dijital öğretim materyali geliştirme öz yeterliklerini belirlemektir. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeline uygun olarak desenlenmiştir. Veriler, nicel veri toplama tekniğine göre toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu uzaktan Türkçe öğretimi yapan 203 öğretici oluşturmaktadır. İlgili grubun dijital öğretim materyali geliştirme öz yeterlikleri Korkmaz, Arıkaya ve Altıntaş (2019) tarafından geliştirilen “Dijital Öğretim Materyali Geliştirme Öz-Yeterlik Ölçeği” ile demografik bilgileri ise araştırmacılar tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” ile toplanmıştır. Verilerin analizinde, betimsel bulgulara ulaşmak için yüzde, frekans; alt boyutlar arasındaki ve gruplar arası farklılığın kaynağının belirlenmesinde ise t-testi ve ANOVA analiz tekniklerinden yararlanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, Türkçeyi yabancı dil olarak uzaktan öğretenlerin dijital öğretim materyali geliştirme öz yeterliklerinin “yüksek” düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların yaş, hâlihazırda uzaktan Türkçe öğretimi yapma, uzaktan Türkçe öğretimiyle ilgili eğitim alma, uzaktan Türkçe öğretiminde dijital materyal geliştirme ve uzaktan Türkçe öğretimi için dijital öğretim materyali geliştirme konusunda kendilerini yeterli hissetme değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Ulaşılan bulgulardan hareketle çeşitli öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• dijital içerik geliştirme
• yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• öğretmen öz yeterlikleri

Digital Material Development Self-Efficacy of Teachers Who Teach Turkish Remotely as a Foreign Language

Öz

Although the use of technology in education is seen as one of the 21st century teacher competencies, the complete halt of formal education with the epidemic has made the use of technology in education a common problem not only for teachers but for all stakeholders of education. Developing digital content for distance language education requires high technology literacy. This necessitates the determination of digital material development self-efficacy of those who teach language remotely. In this context, the aim of the research is to determine the digital material development self-efficacy of teachers who teach Turkish remotely as a foreign language. In the study, data were collected with the descriptive survey model, which is one of the quantitative research designs. The study group of the research consists of 203 teachers who teach Turkish remotely. The self-efficacy of the relevant group in developing digital teaching materials was collected with the "Digital Teaching Material Development Self-Efficacy Scale" by Korkmaz, Arikaya and Altintas (2019) and their demographic information was collected with the "Personal Information Form" prepared by the researcher. In the analysis of the data, percentage and frequency; T-test and ANOVA analysis techniques were used to determine the source of the difference between sub-dimensions and between groups. Within the scope of this information, it was determined in the research that the digital material development self-efficacy of those who teach Turkish remotely as a foreign language is "high". In addition, it was found that there was a significant difference between the variables such as the participants' age, experience of teaching Turkish remotely, receiving training on distance Turkish teaching, developing digital materials for distance Turkish teaching and feeling competent in developing digital teaching materials for distance Turkish teaching. Based on all these findings and information, various suggestions have been made.

Anahtar Kelimeler

• Distance education
• digital content development
• teaching Turkish as a foreign language
• teacher self-efficacy

Kaynakça

1. Adıyaman, Z. (2022). Uzaktan eğitim yoluyla yabancı dil öğretimi. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 1(1), 92-97. http://dx.doi.org/10.478347/utoad..
2. Akın Demircan, Z., Çeliker Ercan, G. & Kaşarcı, İ. (2022). Öğretmen adaylarının dijital materyal tasarımı yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. 13.Uluslararası Sosyal, Beşeri ve Eğitim Bilimleri Kongresi, İstanbul, Türkiye,1 -03 Aralık 2022, ss.89-95.
3. Almekhlafi, A.G., & Abulibdeh, E.S.A. (2018). K-12 teachers’ perceptions of web 2.0 applications in the United Erab Emirates. Interactive Technology and Smart Education, 15(3), 238-261.
4. Başal, A. (2016). Dijmat projesi: İngilizce öğretmenlerinin dijital ders materyali geliştirme algıları. Eğitim bilimlerinde yenilik ve nitelik arayışı içinde ss. 1247-1260. DOI: http://dx.doi.org/10.14527/9786053183563b2.076.
5. Bediroğlu, R. (2021). Fen bilgisi öğretmen adaylarının dijital öğretim materyali geliştirme öz-yeterlikleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi.
6. Bediroğlu, R. ve Şahin, M. (2021).Fen bilgisi öğretmen adaylarının dijital öğretimmateryali geliştirmedeki özyeterlikleri. International Symposiumof Scientific Research and Innovative Studies, Balıkesir, Türkiye, 22 -25 Şubat 2021, ss.746-748.
7. Çetinel, E., Özdemir, O. G. ve Önal, A. (2022). Meslekteki öğretmenlerin web 2.0 araçlarını kullanmaya yönelik algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 63, 167-192.
8. Demirkan, O. (2019). Pre-service teachers' views about digital teaching materials. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 14(1), 40-60.

9. Dilek, M. ve Kana, F. (2023). Öğretmenlerin dijital materyal oluşturabilme özyeterlikleri. Fatih Kana (Ed,). Türkçe eğitiminde güncel araştırmalar içinde ss. 75-94. Halistence Publications.
10. Duman, G. B. ve Yurdakul, Y. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretimde öğreticilerin materyal kullanımı ve teknolojik alt yapıya yönelik tutum ve görüşleri. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 13(1), 419-438.
11. Eser, M. (2020). The ınvestigation of pre-service teachers' web 2.0 practical content development self-efficacy belief. Instructional Technology and Lifelong Learning 1(1), 122-137.
12. Fidan, M. ve Cura Yeleğen, H. (2022). Öğretmenlerin dijital yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve dijital yeterlik gereksinimleri. Ege Eğitim Dergisi, 23(2), 150-170.
13. Gökbulut, B., Keserci, G. ve Akyüz, A. (2021). Eğitim fakültesinde görev yapan akademisyen ve öğretmenlerin dijital materyal tasarım yeterlikleri. Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi (JOSSE), (4)1, 11-24.
14. Güngör, H., Çangal, Ö. ve Demir, T. (2020). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretimine ı̇lişkin öğrenici ve öğretici görüşleri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(3), 1163-1191.
15. Güngör, H. (2022). Self-efficacy perceptions of instructors who teach Turkish as a foreign language on Web 2.0 rapid content development for educational purposes. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 17(1), 114-130.
16. Işık, Ö. F. ve Işık, P. (2022). Yabancı dı̇l olarak Türkçe öğrenenlerı̇n uzaktan Türkçe öğrenı̇mlerı̇ üzerı̇ne bı̇r değerlendı̇rme. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 11(3), 1130-1149.
17. İskender, M. E. (2021). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde uzaktan eğitim derslerine ilişkin deneyimler. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (22), 96-117.
18. İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi.
19. Karagöl, E. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde ikinci/yabancı dil olarak Türkçe öğretimi ders kitaplarına yönelik öğretici görüşleri. Aydın TÖMER Dil Dergisi, 6(2), 121-159.
20. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Yayınları.
21. Kırgın, F.(2021). Eğitim yönetimi alanında yüksek lisans yapmış okul müdürlerinin bakış açılarındaki farklılıklar (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Düzce Üniversitesi.
22. Korkmaz, Ö., Arıkaya, C. Ve Altıntaş, Y. (2019). Öğretmenlerin dijital öğretim materyali geliştirme özyeterlik ölçeğinin geliştirilmesi çalışması. Turkish Journal of Primary Education, 4(2), 40-56.
23. Kuloğlu, A. (2022). The relationship between innovative pedagogy practices and digital material design competencies of teachers, International Online Journal of Educational Sciences, 14(3), 717-729.
24. Kurtoğlu, M. Ve Seferoğlu, S. S. (2014). Öğretmenlerin teknoloji kullanımı ile ilgili Türkiye kaynaklı dergilerde yayımlanmış makalelerin incelenmesi. Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Dergisi, 2(3), 1-10.
25. Pilancı, H. (2015). Web tabanlı uzaktan dil öğretimindeki gelişmeler ve yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. International Journal of Languages' Education and Teaching, 3(3), 253-267.
26. Sarıabdullahoğlu, A. ve Ersoy, A. F. (2008). Uzaktan Eğitim. Karınca Kooperatif Postası, 73(860), 26-35.
27. Süer, S. ve Oral, B. (2021). Öğretmenler için yenilikçi pedagoji uygulamaları ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 17(1), 132-147.
28. Şen, Ü. (2016). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde uzaktan eğitim programları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 411-428.
29. Şendoğdu, K. (2022). Türkçenin yabancı dil olarak uzaktan öğretiminde dijital içerik geliştirme (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi
30. Şengül, K. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (24), 174-222.
31. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.), Allyn and Bacon.