BİR MAHALLENİN SEYİR DEFTERİ: LEFKOŞA SAMANBAHÇE EVLERİ

Öz

Osmanlı döneminde Kıbrıs’ın İngiltere’ye kiralanmasının ardından adanın en zengin ve köklü kurumlarından olan Vakıflar İdaresi, Kıbrıslı Türkler için bir yatırım yaparak ilk sosyal konut örneğinin temelini atmıştır. Lefkoşa, Surlariçi’nde inşa edilen ve “Samanbahçe Evleri” adı verilen evler o dönemde dar gelirli aileler için moral kaynağı olmuştur. Bu çalışmada, ele alınan mahallede uzun yıllar yaşayan kadınların, mekânla kurdukları bağ ve bunun kimliklerinin oluşmasındaki etkileri, kadınlar arası dayanışma biçimleri ile savaşlarla birlikte yaşanan göçün hayatlarına nasıl etki ettiğine dair sorulara cevap aranmaktadır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden hayat hikâyesi türünde bir durum çalışmasıdır. Çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme şeklinde meydana getirilmiştir. Çalışma sırasında, mülâkat yönteminden yararlanılmakta ve fotoğraflarla desteklenmektedir. Elde edilen veriler doğrultusunda günümüzde eski sakinlerinin çoğunu değişik sebeplerden kaybeden mahallede zamana karşı direnerek yaşayan kadınların mahalle kültürünün var olduğu eski günlere büyük bir özlem duyduğu görülmektedir. Mahallenin bulunduğu alanda son yıllarda tarihi öneminden dolayı yapısal, özüne dokunulmadan restorasyon ve konservasyon çalışmaları yapılmakta ayrıca farklı disiplinlerden araştırmalara konu edilmektedir. Ancak kadınların mekânla olan ilişkilerinin izini sürmek bağlamında ilk defa bu makaleyle ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kuzey Kıbrıs
• samanbahçe
• mekan
• mahalle kültürü
• kadın

A Journal of a Neighbourhood: Old Town Nicosia Samanbahçe Houses

Öz

Kaynakça

1. Akpınar, A., Bakay, G., ve Dedehayır, H. (2010). Kadın ve mekân: Tutsaklık mı sultanlık mı?. İstanbul: Turkuvaz Kitap.
2. Alver, K. (2010). Mahalle: mekân ve hayatın esrarlı birlikteliği. İdealkent, 1(2), 116-139.
3. Alver, K. (2013). Siteril hayatlar. (3.baskı). Ankara: Hece Yayınları.
4. Doratlı, N., Hoşkara, Ş., Numan, İ., Mulladayılar, N. ve Abbasoğlu, M. S. (2002). Revi talizing a declining residential area-Samanbahçe-in the Walled City of Nicosia.
5. Dörnyei, Z. (2007). Research methods in applied linguistics: Quantitative, qualitative, and mixed methodologies. Oxford: Oxford University Press.
6. Ergin A., Bekar T. ve Aydemir A. G. (2019). Tıp fakültesi öğrencilerinin toplumsal cinsiyet rollerine yönelik tutumları ve etkileyen faktörler. Fırat Tıp Dergisi, 24(3), 122-128.
7. Evkaf. (t.y.). Kıbrıs’ın ı̇lk sosyal konutları olan Samanbahçe evlerı̇nı̇n kısa hı̇kayesı̇. Erişim adresi http://www.evkaf.org/site/dokuman/Samanbahce_evlerinin_hikayesi.pdf
8. Galster, G. (2001). On the nature of neighbourhood. Urban studies. 38(12), 2111-2124.

9. Goody, J. (2004). Avrupa’da aile. (Çev. S. Arısoy) İstanbul: Literatür Yayıncılık.
10. Lefebvre, H. (1991). The critique of everyday life. Volume I. (Translated by J. Moore). London: Verso.
11. McMillan, J. (2004). Fundamentals for the consumer. Boston: Allyn and Bacon.
12. Solak, S. G. (2017). Mekân-kimlik etkileşimi: Kavramsal ve kuramsal bir bakış. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(1).
13. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods (3rd ed.). CA: Thousand Oaks Sage Publications. Rapoport, A. (1969). House form and culture. Foundations of cultural geographyseries'. New Jersey: Englewood Cliffs.
14. Uysal, A. (2015). Londra’daki Türklerde aidiyet ve mekân ilişkisi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü, Coğrafya Dergisi, 30, 61-78 (2015).
15. Yalçınkaya, Ş. (2015). Toplumsal cinsiyet bağlamında mekansal davranış: Yurt odaları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(5).