The Golden Horn: Heritage Industry vs. Industrial Heritage

Öz

The revitalization of former industrial areas has been one of the crucial tasks of urban policy agenda throughout the world since the mid 1970s; whereas heritage industry has become the new orthodoxy in the shift from production to consumption as means for the restructuring and reimaging of post-industrial economies in the global order. The increasing tendency to link heritage and conservation with economic development has brought new meanings to cultural assets, the value of which has started to be related solely to the economic value it sustains or generates. The commodification and instrumentalization of industrial heritage by the heritage industry, in particular, has turned out to be the determining factor for creating opportunity spaces in the post-industrial areas. At the same time, many academics are critical on the attempts to reform post-industrial spaces of consumption with privatized spaces and commodified cultures. Within this context, the paper attempts to evaluate the role and the impact of heritage industry in the revitalisation of the post-industrial spaces of Istanbul, with a case study on the Golden Horn. The results of the paper are related to the following questions: What role the industrial heritage play in the revitalisation of historic environments? What are the ways to turn such industrial heritage into sources of social and economic development? What are the likely impacts on the local economy and local community? The conclusion gives an overview of the extent of the impacts that industrial heritage has on the Golden Horn, and in turn relates this back to the wider idea of heritage industry being promoted for the urban policy- making in Istanbul.

Anahtar Kelimeler

• Heritage industry; Industrial heritage; Golden Horn; Istanbul

Haliç: Endüstri Mirasından Miras Endüstrisine

Öz

Endüstri alanlarının dönüşümünün 1970’lerden itibaren kentsel politika gündeminin önemli ve öncelikli tartışma konularından biri haline gelmesi ile birlikte endüstri mirası, endüstriye dayalı ekonomilerin üretimden tüketim ekonomisine doğru yeniden yapılandırılmasında anahtar görev üstlenmektedir. Mirasın ekonomik gelişme ile ilişkilendirilmesine yönelik artan eğilim ile birlikte mirasa yeni anlamlar yüklenmekte ve miras, değeri sadece yarattığı ekonomik değer ile ölçülen bir meta halini almaktadır. Özellikle endüstri mirasının miras endüstri bağlamında metalaştırılması ve araçsallaştırılması, eski endüstri alanlarının dönüşümünde ve yeni olanak mekânları olarak sunulmasında belirleyici rol üstlenmektedir. Bu kapsamda makale, Haliç örneği üzerinden İstanbul’un eski endüstri alanlarının canlandırılmasında miras endüstrisinin rolünü ve etkisini değerlendirmektedir. Makale şu sorulara yanıt aramaktadır: Tarihi çevrelerin canlandırılmasında endüstri mirasının rolü nedir? Endüstri mirasını sosyal ve ekonomik gelişme kaynağı haline getiren çözümler nelerdir? Bu sürecin yerel halk ve ekonomi üzerindeki etkileri nelerdir? Sonuç, endüstri mirasının Haliç üzerindeki olası etkilerini sorgulamakta ve bunu İstanbul’un kentsel politikaları ile miras endüstrisi çerçevesinde ilişkilendirmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Miras endüstrisi; Endüstri mirası; Haliç; İstanbul

Kaynakça

1. Alfrey, J., Putnam, T. (1992) The Industrial Heritage: Managing Resources and Uses,
2. London: Routledge.
3. Ashworth, G.J., Tunbridge, J.E. (2000) The Tourist-Historic City: Retrospect and Prospect of Managing the Heritage City, Oxford: Elsevier Science.
4. Bandarin, F., van Oers, R. (2012) The Historic Urban Landscape: Managing Heritage in an
5. Urban Century, New York: Wiley-Blackwell.
6. Bakbaşa, C., Töre, E. (2013) Private investment in urban regeneration process: The case of Golden Horn. World Applied Sciences Journal, 22 (4), 523-531.
7. Bayrakçı, B. (2014) Haliç’te batan bir gemi: Yaşayan miras Tersane-i Amire. Toplumcu Mühendisler ve Mimarlar Meclisi, http://toplumcumeclis.org/index.php/yazilar/item/217- haliç’te-batan-bir-gemi-yaşayan-miras-tersane-i-amire.
8. Bezmez, D. (2008) The politics of urban waterfront regeneration: The case of Haliç. Istanbul. International Journal of Urban and Regional Research, 32 (4), 815-840.

9. Birgün (2008) Haliç Tersanesi de şeyhlere mi satılıyor?, 28.04.2008.
10. Boyer, C.M. (1996) The City of Collective Memory, Cambridge: The MIT Press.
11. Derleme (2002) Conservation of the 20th Century Architectural and Industrial Heritage. ICOMOS International Symposium Proceedings, 18-19 May 2002, İstanbul: YEM.
12. English Heritage (2005) Heritage Counts, London: English Heritage.
13. Günay, Z., Dökmeci, V. (2012) Culture-led regeneration of Istanbul waterfront: Golden Horn Cultural Valley Project. Cities, 29 (4), 213-222.
14. Graham, B., Ashworth, G.J., Tunbridge, J.E. (2000) A Geography of Heritage: Power,
15. Culture, Economy, Arnold: Oxford University Press.
16. Hall, P. (1998) Cities in Civilisation: Culture, Innovation and Urban Order, London:
17. Weidenfeld & Nicolson.
18. Hewison, R. (1987) The Heritage Industry: Britain in a Climate of Decline, Methuen: London.
19. Hürriyet (2010) Gayrımenkulde yeni trend Sütlüce, 16.04.2010.
20. ICOMOS (2008) Quebec Declaration on the Preservation of the Spirit of Place, 04.10.2008.
21. ICOMOS (2011) The Paris Declaration on Heritage as a Driver of Development. Paris, 01.12.2011.
22. Köksal, T.G. (2005) İstanbul’daki Endüstri Mirası için Koruma ve Yeniden Kullanım Önerileri, İstanbul Technical Üniversity, Unpublished PhD Thesis, İstanbul.
23. Köksal, T.G. (2013) Tersane-i amire’yi talan edecek haliç port’a karşı: Haliç dayanışması. Mimarlık, 374.
24. Kösebay Erkan, Y. (2012) Railway heritage of İstanbul and the Marmaray Project. International Journal of Architectural Heritage, 6 (1), 86-99.
25. Lowenthal, D. (1985) The Past is a Foreign Country, Cambridge: Cambridge University.
26. Mimarlar Odası (2006) Dosya (3): Endüstri Mirası, Bülten 45, Kasım 2006,
27. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya3.pdf.
28. OECD (2009) The Impact of Cultural Heritage on Tourism.
29. Pendlebury, J. (2009) Conservation in the Age of Consensus, London: Routledge.
30. Radikal (2002) Dev kültür merkezi hayaleti, Korhan Gümüş, 26.06.2002.
31. Richards, G. (2007) Cultural Tourism: Global and Local Perspectives, New York : Haworth Hospitality Press.
32. Rypkema, D. (1992) Rethinking economic values. In: A.J. Lee, ed. Past Meets Future: Saving America’s Historic Environments, Washington: National Trust for Historic Preservation/The Preservation Press, 205-212.
33. Rypkema, D. (2008) Heritage conservation and the local economy. Global Urban Development, 4 (1), 1-8.
34. TICCIH (2003) The Nizhny Tagil Charter for the Industrial Heritage, 17 July 2003.
35. Tiesdell, S., Oc, T., Health, T. (1996) Revitalizing Historic Urban Quarters, Oxford:
36. Architectural Press.
37. UNESCO (2010) The Power of Culture for Development.
38. UNESCO (2011) UNESCO Recommendation on Historic Urban Landscape.
39. UNDP / UNCTAD (2010) Creative Economy Report.
40. UNDP / UNESCO (2013) Creative Economy Report: Widening Local Development Paths.
41. WTO/ETC (2005) City Tourism and Culture: The European Experience. Brussels, February 2005.
42. Urry, J. (1999) Mekanları Tüketmek, Istanbul: Ayrıntı.
43. Walsh, K. (1992) The Representation of the Past: Museums and Heritage in the Post-modern World, London: Routledge.
44. Zukin, S. (1989) Loft Living: Culture and Capital in Urban Change, NJ: Rutgers University Press.