A Comparative Study on Long Term Wave Analysis for Karataş, Adana Coastal Area

Öz

One of the most important steps of coastal engineering design is the wave climate study, as a successful design depends on comprehensive and proper wave climate modeling. In this article a comparative long-term wave analysis for Karataş, Adana coastal area is presented. In the analyses, CEM (Coastal Engineering Manual) empirical method and third generation WAM model (Wave Model) predictions are compared. In CEM method, over land wind measurements of meteorological station and ECMWF (European Centre for Medium-Ranged Weather Forecasts) over sea wind predictions are used. For analyses, the first data set used is wind data of Karataş Meteorological Station. The second data set is ECMWF 36,5⁰N 35,4⁰E coordinate wind data predictions and the third set is ECMWF 36,5⁰N 35,4⁰E coordinate WAM numerical model wave predictions.  In the analyses HYDROTAM-3D software and database is used. The deep water significant wave heights, H_s obtained from WAM model and CEM method are compared. The analyses showed that wind data has a significant effect in CEM method and over land wind measurement data has to be increased by a constant. The wave heights obtained by ECMWF 36,5⁰N-35,4⁰E coordinate wind predictions are higher than wave height predictions of WAM numerical model of the same coordinate. 

Anahtar Kelimeler

• CEM method,ECMWF wind data,WAM model,long term wave analysis,HYDROTAM-3D

KARATAŞ, ADANA DENİZEL ALANI İÇİN KARŞILAŞTIRMALI UZUN DÖNEM DALGA ÇÖZÜMLEMESİ ÇALIŞMASI

Öz

Kıyı mühendisliği tasarımlarında denizel alanların dalga ikliminin çalışılması en önemli aşamalardan biridir. Başarılı bir kıyı mühendisliği tasarımı kapsamlı ve doğru dalga iklimi modellemesine bağlıdır. Dalga iklimi verileri kullanılarak dalga kuvvetleri, kıyısal akıntılar ve kıyısal sediman taşınımı çalışılmaktadır. Bu makalede Karataş, Adana denizel alanı için karşılaştırmalı uzun dönem dalga çözümlemesi sunulmaktadır. Birinci çalışma Devlet Meteoroloji Genel Müdürlüğü’nün Karataş Meteoroloji istasyonunun rüzgar verileri kullanılarak elde edilen dalga iklimidir. İkinci çalışmada Avrupa Orta Vadeli Hava Tahminleri Merkezi (ECMWF - European Centre for Medium-Ranged Weather Forecasts)’in operasyonel arşivinin rüzgar verileri kullanılarak bölgenin dalga iklimi çalışılmıştır. Karşılaştırmada sunulan üçüncü dalga iklimi ECMWF’in operasyonel arşivinde sayısal modelle üretilmiş dalga iklimi verileri ile çalışılmıştır. Uzun dönem dalga iklimi çalışmalarında HYDROTAM-3D modeli CEM (Coastal Engineering Manual- Kıyı Mühendisliği El Kitabı) metodu ile kullanılmıştır. Elde edilen uzun dönem derin deniz dalga yüksekliği, H_s değerleri karşılaştırılmıştır. Karşılaştırma sonucunda ECMWF operasyonel arşivinin rüzgar verilerinin kullanılarak elde edilen derin deniz belirgin dalga yüksekliklerinin Karataş, Adana denizel alanı uzun dönem dalga çözümlemesinde kullanılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• CEM metodu,ECMWF rüzgar verisi,WAM modeli,uzun dönem dalga çözümlemesi,HYDROTAM-3D

Kaynakça

1. Akpınar, A., Özger, M., Bekiroğlu, S. ve Kömürcü, M.İ., (2014). Performance evaluation of parametric models in the hindcasting of wave parameters along the South coast of Black Sea, Indian Journal of Geo-Marine Sciences, 43(6), 905-920.
2. Balas L., Genç, A.N. ve İnan, A., (2012). Hydrotam-3D model for hydrodynamic and transport processes in coastal waters, Managing Resources of a Limited Planet, IEMSS 2012, 1439-1446.
3. Balas, L. ve Inan, A. (2007). A composite finite element- finite difference model applied to turbulence modelling, Lecture Notes in Computer Science, 4487, 1-7. doi:10.1007/978-3-540-72584-8_1.
4. Bidlot, J.R., Holmes, D.J., Wittmann, P.A., Lalbeharry, R., ve Chen, H.S., (2014). Intercomparison of the performance of operational ocean wave forecasting systems with buoy data, Weather and Forecasting, 17, 287-310. doi:10.1175/1520-0434(2002)017%3C0287:IOTPOO%3E2.0.CO;2
5. Bretschneider, C. (1952). Revised wave forecasting relationships, Proceedings of the 2nd Coastal Engineering Conference, American Society of Civil Engineers, pp 1-5. doi: /10.9753/icce.v2.1
6. Bretschneider, C. (1973). Prediction of waves and currents, Look Lab./ Hawaii, 3(1).
7. Cebe, K. ve Balas, L. (2016). Water quality modelling in Kaş Bay, Applied Mathematical Modelling, 40(3), 1887-1913. doi: 10.1016/j.apm.2015.09.037
8. CEM, 2006. Coastal engineering manual. Coastal Engineering Research Center, Department of the Army, US Army Corps of Engineers, Washington DC, USA.


9. Esen, M. (2014). Comparison of wind and wave sources for Turkish coasts, Doktora Tezi, ODTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Goda, y. (2010). Random seas and design of maritime structures, Advanced Series on Ocean Engineering, Vol.33, World Scientific, Singapore.
11. Hasselmann, K., Barnett, T. P., Bouws, E., Carlson, H., Cartwright, D. E., Enke K., Weing, J. A., Gienapp, H., Hasselmann, D. E., Kruseman, P., Meerburg, A., Muller, P., Olbers, K. J., Richter, K., Sell, W., ve Walden, W. H. (1973). Measurements of wind-wave growth and swell decay during the Joint North Sea Wave Project (JONSWAP), Deutsche Hydrograph, Zeit., Erganzung-self Reihe, A 8(12).
12. Hasselmann, S., Hasselmann, K., Allender, J. H., ve Barnett, T. P. (1985). Computations and parameterizations of nonlinear energy transfer in a gravity-wave Spectrum; Part II: parameterization of nonlinear transfer for application in wave models. J. Phys. Oceanogr., Vol 15, 1378-1391.
13. Hsu, Y.L., Rogers, W.E., ve Dykes, J.D., (2002). WAM performance in the Gulf of Mexico with COAMPS wind, 7th International Workshop on Wave Hindcasting and Forecasting Preprints, Erişim Adresi: http://www.waveworkshop.org/7thWaves/Papers/Hsu_etal.pdf. (Erişim tarihi: 30.06.2017)
14. HYDROTAM-3D Üç Boyutlu Hidrodinamik Taşınım Modeli. Erişim Adresi: http://hydrotam.com. (Erişim tarihi: 17.03.2017)
15. İnan, A. (2011). Modeling of Oil Pollution in Derince Harbor, Journal of Coastal Research, SI 64(894-898).
16. Janssen, P.A.E.M., Hansen, B., ve Bidlot, J.R. (1997). Verification of the ECMWF wave forecasting system against buoy and altimeter data, Weather and Forecasting, 12(4), 763-784. doi: 10.1175/1520-0434(1997)012<0763:VOTEWF>2.0.CO;2
17. Karataş, 2017. Karataş arıtma tesisini bekliyor. Erişim Adresi: http://www.5ocakgazetesi.com/aski-nin-elini-kolunu-kim-bagliyor-5158. (Erişim tarihi: 21.11.2017)
18. Lavrenov, I.V. (2003). Wind Waves in Oceans. Springer, New York.
19. Martucci, G., Carniel, S., Chiggiato, J., Sclavo, M., Lionello, P. ve Galati, M.B., (2010). Statistical trend analysis and extreme distribution of significant wave height from 1958-19 – an application to the Italian Seas, Ocean Science, 6, 525-538. doi: 10.5194/os-6-525-2010.
20. Mazarakis, N., Kotroni, V., Lagouvardos, K., ve Bertotti, L., (2012). High-resolution wave model variation over the Greek maritime areas, National Hazards Earth System Science, 12, 3433-3440. doi: 10.5194/nhess-12-3433-2012.
21. Numanoğlu Genç, A., (2016 (a)). Kıyı yapılarının tasarımında rüzgar ve dalga iklimi modellemesi”, Herkese Bilim Teknoloji, sayı 24, 23, Ankara.
22. Numanoğlu Genç, A., (2016 (b)). Alara, Türkiye denizel alanında sediman taşınımının modellenmesi, Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 31(3), 545-553. doi: 10.17341/gummfd.22374
23. Numanoğlu Genç, A., İnan, A., Yılmaz, N., ve Balas, L., (2013). Modeling of erosion at Göksu Coasts, Journal of Coastal Research, Special Issue No. 65, 2155-2160. doi: 10.2112/SI65-364.1.
24. Ochi, M.K. (1998). Ocean waves: The Stochastic Approach. Cambridge Ocean Technology Series, Cambridge University Press, New York.
25. Phillips, O. M. (1958). The equilibrium range in the spectrum of wind-generated waves, Journal of Fluid Mechanics, Vol 4, pp 426-434. doi:10.1017/S0022112058000550.
26. Pierson, W. J., ve Moskowitz, L. (1964). A proposed spectral form for fully developed wind seas based in the similarity theory of S. A. Kitiagorodskii, J Geophys. Res., Vol 9, pp 5181-5190. doi:10.1029/JZ069i024p05181
27. SPM, (1984). Shore Protection Manual. U.S. Army Corps of Engineers
28. Sverdrup, H. U., ve Munk, W. H. (1947). Wind, Sea, and Swell: Theory of Relations for Forecasting. Pub. No. 601, U.S. Navy Hydrographic Office, Washington, DC.
29. Şahin, C., Aydoğan, B., Çevik, E. ve Yüksel, Y. (2007). Parametric wave modelling with wave daya of South-west Black Sea, VI. National Coastal Engineering Conference, İzmir, Turkey, 249 – 256.
30. T.C. Çevre Şehircilik Bakanlığı, 2016. Seyhan havzası kirlilik önleme eylem planı. Erişim Adresi: https://www.csb.gov.tr/db/cygm/editordosya/seyhan_KOEP.pdf. (Erişim tarihi: 21.11.2017)
31. The WAMDI Group, (1988). The WAM Model – A third generation ocean wave prediction model, Journal of Physical Oceanography, Vol 18, 1775-1810. doi:10.1175/1520-0485(1988)018<1775:TWMTGO>2.0.CO;2
32. Tür, R., Pekpostalcı, D.S., Küçükosmanoğlu, Ö. ve Küçükosmanoğlu A., 2017. Prediction of Significant Wave Height along Konyaaltı Coast, International Journal of Engineering and Applied Sciences (IJEAS), 9(4), 106-114. doi:10.24107/ijeas.368922