Determination of Noise Pollution in Entertainment Places: Bursa Case Study

Öz

Noise, which is defined as the reaching of disturbing dimensions of sound and considered as an important environmental problem today, poses a great threat to human and environmental health. The noise problem, which increases depending on the development of cities, is encountered in many areas in daily life.One of these areas is entertainment places. The noise emitted by the live music activities that take place especially in the late hours in the entertainment places is reacted by the people living near the noise source causing discomfort by affecting the sleep quality. In this study, noise measurements were made in july - august 2019 in a street where live music broadcasting entertainment places are located in the Görükle neighborhood of Nilüfer district of Bursa province. When the measurement results were examined in accordance with the Regulation on the Assessment and Management of Environmental Noise (RAMEN), it was observed that the noise range allowed in the regulation was exceeded at 2 points; It was determined that the highest noise level measured was 79.87 dBA in august and the lowest noise level was 66.52 dBA in july. The things that can be done to achieve noise reduction are listed within the scope of the study. 

Anahtar Kelimeler

• Noise
• Entertainment place
• Noise measurement
• Bursa

EĞLENCE YERLERİNDEKİ GÜRÜLTÜ KİRLİLİĞİNİN ÇEVRESEL ETKİLERİ

Öz

Sesin rahatsız edici boyutlara ulaşması olarak tanımlanan ve günümüzde önemli bir çevre sorunu olarak ele alınan gürültü, insan ve çevre sağlığı üzerinde büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Kentlerin gelişimine bağlı olarak artış gösteren gürültü problemiyle, günlük hayatta birçok alanda karşılaşılmaktadır. Bu alanlardan birisi de eğlence yerleridir. Eğlence yerlerinde özellikle geç saatlerde gerçekleşen canlı müzik faaliyetleriyle yayılan gürültü, gürültü kaynağı yakınında ikamet eden insanların uyku kalitesini etkileyerek rahatsızlık oluşturması dolayısıyla tepki görmektedir. Bu çalışmada Bursa ili Nilüfer ilçesi Görükle mahallesinde, konut bölgesi yakınında yer alan canlı müzik yayını yapılan eğlence mekanlarının bulunduğu bir sokakta 2019 yılı temmuz-ağustos ayları içerisinde gürültü ölçümleri yapılmıştır. Ölçüm sonuçları Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği’ne (ÇGDYY) göre incelendiğinde, yönetmelikte izin verilen gürültü aralığının iki noktada aşıldığı gözlenmiş; ölçülen en yüksek gürültü seviyesinin 79,87 dBA ile ağustos, en düşük gürültü seviyesinin ise 66,52 dBA ile temmuz ayında oluştuğu belirlenmiştir. Çalışma kapsamında gürültü azaltımının gerçekleştirilebilmesi amacıyla yapılabilecekler sıralanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Gürültü
• Eğlence yeri
• Gürültü ölçümü
• Bursa

Kaynakça

1. Akan, Z., Yılmaz, A., Özdemir, O. ve Korpınar, M.A. (2012) Noise pollution, psychiatric symptoms and quality of life: noise problem in the east region of Turkey, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 19(2), 75-81. doi: 10.7247/jiumf.19.2.3
2. Anonim. (2010) Çevresel gürültünün değerlendirilmesi ve yönetimi yönetmeliği, 04.06.2010 tarihli 27601 sayılı Resmi Gazete.
3. Aslan, Ç. (2009) Yerleşim alanlarındaki eğlence yerlerinde gürültü ölçümü ve değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, OMÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, Samsun, 119 s.
4. Aydın, Z. (2018) Konya ili Selçuklu ilçesindeki eğlence yerlerinden kaynaklanan çevresel gürültünün ölçülmesi ve değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi (Yayımlanmamış), Necmettin Erbakan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, Konya, 53 s.
5. Bölükbaşı, M. (2012) Eğlence gürültü haritalarının hazırlanması: İstanbul Boğazı Kuruçeşme mevkii örneği, Yüksek Lisans Tezi, İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı, İstanbul, 313 s.
6. Bulunuz, M., Bulunuz, N. ve Tuncal, J.K. (2017) Akustik iyileştirme yapılmış bir okulda gürültü düzeyinin değerlendirilmesi, Eğitimde Kuram ve Uygulama, 13(4), 637-658. doi: 10.17244/eku.347793
7. Bulunuz, M. (2018) Okulda gürültü kirliliği: nedenleri, etkileri ve kontrol edilmesi (Tübitak 1001 Projesinin Sunumu), Uluslararası Güvenli Okullar, Çalışan Sağlığı ve İş Güvenliği Sempozyumu Bildiri Özet Kitabı, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Basımevi, 108-114.
8. Çatal, İ. ve Köse E. (2017) Eğlence merkezinde çalışanların maruz kaldıkları gürültünün sağlıkları üzerine etkilerinin analiz edilmesi, 2 nd International Mediterranean Science and Engineering Congress (IMSEC 2017), 1-8, 25-27 Ekim, Adana.

9. ÇOB. (2011) http://gurultu.cevreorman.gov.tr/gurultu/Files/Gurultu/Dokumanlar/ Kilavuz.pdf. Erişim Tarihi: 3.06.2020, Konu: Çevre ve Orman Bakanlığı Çevresel Gürültü Ölçüm ve Değerlendirme Kılavuzu.
10. Dal, H. (2016) Sakarya D100 (E5) karayolu trafik gürültüsünün değerlendirilmesi, SAÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 20(2), 147-154. doi: 10.16984/saufenbilder.58011
11. Duran, Y. (2016) Beşiktaş ve Şişli ilçelerindeki eğlence yerlerinden kaynaklanan gürültü düzeylerinin belirlenmesi ve haritalandırılması, Yüksek Lisans Tezi, OMÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, Samsun, 225 s.
12. Gürtepe, E. (2010) Ülkemizdeki eğlence yerlerinden kaynaklanan çevresel gürültünün kontrolü, Uzmanlık Tezi, Çevre ve Orman Bakanlığı, Ankara.
13. Kaypak, Ş. (2019) Kent yaşamında gürültü, kirliliği ve hukuksal politikaya yansıması, ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 91-104.
14. Kurra, S, (1991) Gürültü, Türkiye’nin çevre sorunları, Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Ankara, 447-484.
15. Ögel, C. (2015) Isparta şehrinde trafik kaynaklı gürültü kirliliği, Yüksek Lisans Tezi, OMÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Coğrafya Anabilim Dalı, Samsun, 146 s.
16. Özyonar, F. ve Peker, İ. (2008) Sivas kent merkezindeki çevresel gürültü kirliliğinin araştırılması, Ekoloji, 18(69), 75-80.
17. Öztürk, H. (2010) Kırklareli il merkezi gürültü düzeylerinin belirlenerek gürültü haritasının oluşturulması, Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Edirne, 101 s.
18. Şansal, A. (2010) İstanbul Boğazındaki eğlence yerlerinden kaynaklanan çevresel gürültünün yönetimi-Bir pilot proje örneği: İstanbul Boğazında online gürültü izleme sistemi, Yüksek Lisans Tezi, İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, İstanbul, 129 s.
19. Toprak, R. ve Aktürk N. (2006) Ankara’da hızlı ve hafif raylı ulaşım sistemlerinin neden olduğu çevresel gürültünün modellenmesi, Gazi Üniv. Müh. Mim. Fak. Dergisi, 21(1), 167-176.
20. Torun, F. ve Bingöl, Z. (2014) Demiryollarından kaynaklanan çevresel gürültü ve Erzurum ili örneği, Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 4(4), 67-74.
21. Tufaner, F. (2009) İstiklal Caddesi ve civarındaki eğlence yerlerinden kaynaklanan gürültünün tespiti ve haritalandırılması, Yüksek Lisans Tezi, YTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, İstanbul, 106 s.
22. Tufaner, F. (2011) Eğlence yerlerinin yoğun olduğu bölgelerde gürültü denetiminde yaşanan sorunlar ve Beyoğlu ilçesi üzerine bir inceleme, 9.Ulusal Akustik Kongresi, 212-220, 26-27 Mayıs, Ankara.
23. Tunçer, B. (2013) Samsun Atakum ilçesi eğlence yerlerinden kaynaklanan çevresel gürültü düzeylerinin belirlenmesi, Yüksek Lisans Tezi, OMÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, Samsun, 111 s.
24. TÜİK. (2020) http://tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist, Erişim Tarihi: 21.09.2020, Konu: Bursa İl Nüfusu.
25. Türkekul, Ö. (2012) Measurement and management of noise pollution of entertainment places in İzmir. Master of Science Thesis, DEÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı, İzmir, 61 s.
26. Türkyılmaz, MK., Nazlıgül, A., Dereli, E. ve Ulutaş, P.A. (2011) Akut gürültünün etlik piliçlerde korku ve bazı stres göstergeleri üzerine etkileri, Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 17(6), 957-962.
27. URL-1. (2020) http://www.nilufer.gov.tr/tuik-verileri-aciklandi-2019-yili-ilcemiz-nufusu-465956, Erişim Tarihi: 21.09.2020, Konu: Nilüfer İlçe Nüfusu.
28. Yeşil, M., Atabeyoğlu, Ö. ve Yeşil, P. (2015) Karayollarının kent içi trafik gürültüsü düzeyine etkisi: Ordu kent merkezi örneği, Türkiye Ormancılık Dergisi, 16(2), 177-182. doi: 10.18182 / tjf.94490