The Analysis of Pelvic Fractures in Emergency Department Between 2011-2021

Öz

Pelvic fractures are traumas with high mortality and morbidity rates due to the trauma mechanism and energy. Concomitant organ injuries, severity of trauma, head trauma, coagulopathy, advanced age and presence of bleeding are factors that increase mortality. The aim of our study is to determine the demographic characteristics of pelvic fractures and the factors affecting mortality and morbidity. In our study, the patients who applied to the emergency department between 01.01.2011-01.01.2021 and aged 18 years and above with trauma-related pelvis fractures were included in the study. The patients' name-surname, admission number, age, gender, additional diseases, pelvis fracture and type, accompanying pathologies, procedures performed in the emergency department, outcome, length of hospital stay, mortality, type of treatment applied during hospitalization were recorded. Due to the distribution of Tile classification according to age groups, Type 3 fractures are most common in the 18-30 age group, while Type 2 fractures are seen in the age group of 70 and above. When the distribution of Tile classification according to the trauma mechanism is examined, it is seen that Type 2 fractures are the most common in all groups and this rate is highest in patients presenting with a fall. In conclusion, the determination of the relationship between pelvic fractures with age, comorbid disease, energy level of the trauma will contribute in understanding the additional injuries that may develop in patients and the complications that may develop due to these injuries.

Anahtar Kelimeler

• pelvic fractures
• Tile classification
• trauma

2011-2021 Yılları Arasında Acil Servise Başvuran Pelvik Fraktür Tanısı Alan Hastaların Analizi

Öz

Pelvis travmaları travmayı oluşturan mekanizma ve enerjiye bağlı olarak mortalitesi ve morbiditesi yüksek olan travmalardır. Eşlik eden organ yaralanmaları, travmanın şiddeti, kafa travması, koagülopati, ileri yaş, kanama varlığı mortaliteyi arttıran nedenlerdir. Çalışmamızın amacı acil servislerde sık görülen ve çok ciddi sonuçlara yol açan pelvis fraktürlerinin demografik özelliklerini, morbidite ve mortaliteye etki eden faktörleri saptamaktır. Çalışmamızda 01.01.2011-01.01.2021 tarihleri arasında Acil Servise başvuran hastalardan travmaya bağlı pelvis kırığı olan 18 yaş üstü olanlar çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların demografik verileri, ek hastalıkları, pelvis kırığı ve Tile sınıflamasına göre tipi, eşlik eden patolojiler, acil serviste yapılan işlemler, sonlanım şekli, hastanede yatış süresi, mortalite, yatışında uygulanan tedavi şekli kayıt altına alınmıştır. Yaş gruplarına göre Tile sınıflamasının dağılımına bakıldığında ise 18-30 yaş grubunda en sık Tip 3 kırıklar görülürken, 70 yaş ve üzerinde ise Tip 2 kırıklar görülmektedir. Travma mekanizmasına göre Tile sınıflamasının dağılımı incelendiğinde, tüm gruplarda en sık Tip 2 kırıkların olduğu ve düşme ile başvuran hastalarda bu oranın en yüksek olduğu görülmektedir. Sonuç olarak pelvis kırıkları ile yaş, ek hastalık, travmanın enerji düzeyi ile ilişkisinin tespiti, hastalarda gelişebilen ek yaralanmaların ve bu yaralanmalara bağlı gelişebilecek komplikasyonların anlaşılmasında fayda sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• pelvis fraktürü
• Tile sınıflaması
• travma.

Kaynakça

1. 1- Kınık H. Pelvis kırıkları ve tedavisi. Türk Ortopedi ve Travmatoloji Dergisi 2008;7:40-50.
2. 2- Grene WB, Ehrlich MG, Trafton PG. Pelvis anatomy. In: Netter FH, Greene WB, Aaron RK, Bluman ER (eds). Netter’s Orthopaedics. 1st edition. 2006. 339-43.
3. 3- Star AJ, Malekzadeh AS. Fractures of the Pelvic Ring. In: Bucholz RW, Heckman JD, Court-Brown CM (eds). Rockwood & Green’s Fractures in Adults. 6th edition. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins; 2012. 1585-663.
4. 4- Routt ML, Simonian PT, Defalco AJ, et al. Internal fixation in pelvic fractures and primary repairs of associated genitourinary disruptions: a team approach. J Trauma 1996;40(5):784-90.
5. 5- Tile M. Fraetures of the pelvis and aeetabulum. Ed 2. Baltimore, Williams and Wilkins, 1995.
6. 6- Tang P, Meredick R, Prayson M, Gruen G. External fixation of pelvis. Tech Orthop 2002;17(2):228-38.
7. 7-Petrisor BA, Bhandari M. Injuries to the pelvic ring: Incidence, classification, associated injuries and mortaliti rates. Current Orthopaedics 2005; 19: 327-333.
8. 8-Demetriades D, Karaiskakis M, Velmahos GC, at al. Pelvic fractures in pediatric and adult trauma patients: are they different injuries? J Trauma 2003; 54: 1146-1151.

9. 9-Inabe K, Sharkey PW, Stephen DVJ, Redelmeier DA, Brenneman FD. The increasing incidence of severe pelvic injury in the motor vehicle collisions. İnjury 2004; 35: 759- 765.
10. 10-Rollmann MF, Herath SC, Kirchhoff F, et al. Pelvic ring fractures in the elderly now and then - a pelvic registry study.Arch Gerontol Geriatr 2017;71:83-8.
11. 11-Hamilton CB, Harnett JD, Stone NC, Furey AJ. Morbidity and mortality following pelvic ramus fractures in an older Atlantic Canadian cohort. Can J Surg 2019;62(4):270-4.
12. 12-Incagnoli P, Puidupin A, Ausset S, et al. Early management ofsevere pelvic injury first 24 hours. Anaesth Crit Care Pain Med2019;38(2):199-207.
13. 13-Melhem E, Riouallon G, Habboubi K, et al. Epidemiology of pelvic and acetabular fractures in France. Orthop Traumatol Surg Res 2020;106(5):831-9
14. 14-Barzilay Y, Liebergall M, Safran O, Khoury A, Mosheiff R. Pelvic fractures in a level I trauma center: a test case for theefficacy of the evolving trauma system in Israel. Isr Med AssocJ 2005;7(10):619-2
15. 15-Gurevitz S, Bender B, Tytiun Y, et al. The role of pelvicfractures in the course of treatment and outcome of traumapatients. IMAJ 2005; 7: 623-626.
16. 16-Harrison A, Ordas-Bayon A, Chimutengwende-Gordon M, et al. Factors associated with mortality in older patients sustaining pelvic or acetabular fractures. Arch Orthop Trauma Surg 2021;10:100
17. 17-Toimela J, Brinck T, Handolin L. Evolution of high-energy pelvic trauma in southern Finland: a 12-year experience from atertiary trauma centre. Eur J Trauma Emerg Surg 2021;47(2):541-6.