Diabetes Mellitusun Donuk Omuz Tedavisinde Uygulanan İnterskalen Blok Altında Rehabilitasyon Başarısına Etkisi - Retrospektif Çalışma
Öz
Donuk omuz, omuzun hareket kısıtlılığı ile seyreden ve ağrıya yol açan bir hastalığıdır. Kas iskelet sistemi patolojileri içinde ilk sıralarda yer alır.Çalışmanın amacı bir risk faktörü olan diabetesmellitusun (DM) donuk omuz tedavisinde uygulanan interskalenkateter altında egzersize etkisini incelemektir. 2014-2019 yılları arasında donuk omuz şikayetiyle başvuran ve interskalen blok altında egzersiz tedavisi alan 21 hasta (16 kadın 5 erkek) fizik muayene değerlerive klinik bulguları ile retrospektif olarak değerlendirildi. İşlem sonrası minimum değerlendirme süresi 6 aydı. Hastalar risk faktörü olan DM tanılı olanlar ve olmayanlar olarak 2 gruba ayrıldı. (13 diabetsiz-8 diabetli) Ortalama yaş 59,4 (min42 -max 86) idi. İki hasta grubunun blok öncesi ve son izlemdeki omuz hareket açıklıkları ve fonksiyonel durumları goniometrik ölçüm ve UCLA (University of California Los Angeles) anketi kullanılarak ölçüldü. Sonuçlar istatistiki olarak analiz edildi. Yapılan istatistik sonucunda her iki grubunda interskalen blok uygulamasından anlamlı yarar gördüğü gözlendi. Diabetin eşlik etmediği donuk omuz tanılı hastaların EHA (Eklem Hareket Açıklığı) ve UCLA skorlarındaki iyileşmenin diabetli hastalarınkinden anlamlı olarak fazla olduğu görüldü (p<0,05). Donuk omuzun en sık görüldüğü yaş, aktif orta yaştır. Sosyo-ekonomik kayıpları en aza indirmek için hastaların erken dönemde çalışma ve sosyal yaşantılarına dönmesi önemlidir. Tedavide anestezi altında manipülasyon kullanılabilmektedir fakat anestezinin etkisi geçtikten sonra manipülasyondaki kazanımın ciddi bir kısmı kaybedilmektedir. Bunu engellemek için interskalen blok kateteri (kontrollü aneljezi) altında rehabilitasyon hedeflenmektedir. DM’lu donuk omuzun prognozu daha kötüdür. İnterskalen blok altında rehabilitasyon donuk omuzun etyolojisinden bağımsız olarak hareket açıklığında ve fonksiyonda anlamlı iyileşme sağlamaktadır. DM’lu hastaların son kontrollerindeki gerek hareket açıklıkları, gerekse fonksiyonel skorları DMlu olmayanlardan istatistiksel olarak daha kötüdür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1) Reeves B.: The natural history of the frozen shoulder sydrome. Scand J Rheumatol 1975;4(4): 193-6. DOI: 10.3109/03009747509165255
- 2) Duplay E: De la periarthrite scapulohumerale et des raideurs de l’epaule qui en son la consequence. Arch Gen Med 1872; 20: 513-42. NAID: 10030618521
- 3) Codman EA. Ruptures of the supraspinatus tendon and other lesions on or about the subacromial bursa. In: Codman EA, ed. The Shoulder. Boston: Thomas Todd; 1934. 216-24.
- 4) Neviaser JS: Adhesive capsulitis of the shoulder. J Bone Joint Surg Am 1945; 27(2):211 PMID: 21885699
- 5) Nevisaser AS, Neviaser JS: Adhesive capsulitis of the shoulder. J Am Acad Orthop Surg 2011;19(9):536-42. PMİD: 21885699
- 6) Teoman ATICI, Namık ŞAHİN , Mehmet Tunç MOCAN , Hüseyin Tufan KALELİ: Donuk Omuz: Tanı-Tedavi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 39 (3) 211-218, 2013
- 7) S. Green, R. Buchbinder, R. Glazier, A. Forbes: Interventions for shoulder pain The Cochrane Database of Systemic Reviews. Green et al (2001) pp. 1-53 PMİD:10796418
- 8) S. Griggs, A. Ahn, A. Green: Idiopathic adhesive capsulitis: a prospective functional outcome study of nonoperative treatment. The Journal of B
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ortopedi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Teoman Atıcı
*
0000-0003-3063-1930
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Nisan 2020
Gönderilme Tarihi
7 Ekim 2019
Kabul Tarihi
30 Mart 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 46 Sayı: 1
