Yerel Kalkınma Olgusunun Yaşanabilir Kentler Açısından Değerlendirilmesi

Öz

21. yüzyıl kentlerindeki değişim ve dönüşüm süreci, kent yönetimlerinin hizmetlerinde farklılıklara neden olmuştur. Kentsel hizmetlerin planlama ve uygulama aşamasında başarı sağlamak isteyen yerel yönetimler, esasen yönettikleri kenti yaşanılası hale getirme çabasındadır. Yaşanabilirlik kavramı, somut olarak sunulan kentsel altyapı, konut, eğitim, sağlık gibi hizmetlerin yanı sıra kendini ifade edebilme, aidiyet, hoşgörü gibi yaşam doyumuna dair hislerinde varlığını kapsar. Bu hisleri oluşturabilecek yönetişim ortamları, o kentin yerel dinamiklerine sahip çıkarak gerçekleştirilebilecek sosyal, kültürel birliktelikler ile hayat bulur. Bu durum, yerel kalkınma tanımı ile örtüşmektedir. Yerel kalkınmada hedef; yöresel faktörlerin hayata geçirilerek kentlerin fiziksel ve sosyokültürel alanlarda gelişiminin sağlanmasıdır. Bu çalışmada; yaşanabilirlik ve yerel kalkınma kavramları arasındaki ilişki irdelenmeye çalışılacaktır. Ülkelerin gelişiminin başlangıcı kentsel kalkınma hareketleridir. Kentlerde yaratılabilecek yaşanabilir ortamlar, yerel kalkınmaya ivme kazandırabilecektir.

Anahtar Kelimeler

• City,Local Government,Governance,Urban Planning,Local Development

In Terms of Living Cities Evaluation of Local Development Case

Abstract

The process of transformation and change in the 21.century cities have caused differences in the services of the local governments. Local governments who wish to achieve success in planning and implementation of urban services want to make the city livable. The concept of livability covers tangible (urban infrastructure, housing, education, health etc.) and intangible (self-expression, belonging, tolerance, etc.) services. The governance environment allows for social and cultural cohesion. It develops local dynamics. This situation overlaps with the definition of local development. The goal of local development is to improve cities physically, socially and culturally. In this study, the relationship between livability and local development concepts will be examined. The beginning of the development of countries is urban development movements. Livable environments that can be created in cities will be able to accelerate local development.

Kaynakça

1. Altay, C. (2007). Kentsel Sürdürülebilirlik Açısından Kültürel Planlama ve Mekansal İcraatlar, Bülten 51: Dosya 05–Sürdürülebilirlik: Kent ve Mimarlık, Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, 25-29.
2. Arar, A. (2002). Yerel Gündem 21, T.C. Dışişleri Bakanlığı Uluslararası Ekonomik Sorunlar Dergisi, Sayı:6
3. Belediye Kanunu (2015). 5393 Sayılı Belediye Kanunu, Kabul Tarihi: 03.07.2005, http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf, Erişim Tarihi: 16.03.2018
4. BM Habitat (1996). Report of the United Nations Conference on Human Settlements (Habitat II), Istanbul, 3-14 Haziran 1996.
5. Chenery, H. (1988). Handbook of Development Economics, Ed: T. N. Srinavasan, Amsterdam.
6. Economist (2018). The Economist Intelligence Unit (EIU), http://www.eiu.com/home.aspx, Erişim Tarihi: 26.03.2018
7. Erden, L.; Çakmak, H. (2005). Türkiye’de Yerel Kalkınma ve Devletin Rolü: Bir Yöresel Panel Veri Analizi, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:23, Sayı:2, Sayfa:13-32.
8. Forbes (2018). America's Most Livable Cities, https://www.forbes.com/2010/04/29/cities-livable-pittsburgh-lifestyle-real-estate-top-ten-jobs-crime-income_slide_5.html#, Erişim Tarihi:26.03.2018.

9. Göymen, K. (2010). Türkiye'de Yerel Yönetişim ve Yerel Kalkınma, İstanbul: Boyut Yayın Grubu
10. Kahraman, M.D. (2014). İnsan İhtiyaçları ve Mekansal Elverişlilik Kavramları Perspektifinde Yaşanılırlık Olgusu ve Mekansal Kalite, Planlama, Cilt:24, Sayı:2, Sayfa:74-84.
11. Kaplan, H.; Öztürk, M. (2004). Engelliler, Kamu Mekanı ve Engelsiz Tasarım: Kamusal İç Mekanlarda İrdelenmesi İçin Bir Çerçeve, Planlama, Cilt:1, Sayı:2, Sayfa: 67-74.
12. Kayır, G. Ö. (2007). Coğrafi Bilgi Sistemi’nden Yararlanarak Antalya Kenti İçin Sürdürülebilirlik Projesi. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası Ulusal Coğrafi Bilgi Sistemleri Kongresi Bildiriler Kitabı, Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi Matbaası, 561- 570.
13. Lennard, S.H.C., (1997). Making Cities Livable, International Making Cities Livable Conferences, California.
14. Mercer (2018). Quality-of-living-survey, United States, New York https://www.mercer.com/newsroom/2018-quality-of-living-survey.html, Erişim Tarihi:26.03.2018.
15. Monocle (2017) Monocle Dergisi İnternet Sayfası, 2017 Dünyadaki Yaşanabilir Kentler Araştırması, https://monocle.com/film/affairs/quality-of-life-survey-top-25-cities-2017/, Erişim Tarihi:26.03.2018.
16. Mousavi, S. N. (2013). Livability in Historic Urban Quarters Case Study: Walled City of Famagusta, Master of Science in Urban Design Eastern Mediterranean University.
17. OECD (2018). OECD Better Life Index, http://www.oecdbetterlifeindex.org/, Erişim tarihi: 29.03.2018.
18. Pacione, M. (2005). Urban Geography: A Global Perspective, London: Routledge Publishing
19. Sakınç, S. (2013) Yerel Kalkınma Politikalarında Yerellik ve Katılımcılık, Yerel ve Bölgesel Kalkınma:Küresel ve Yerel Bakış Açıları,Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildiri Kitabı (KAYSEM 2013), Sayfa: 25-36.
20. Salzano, E. (1995). Seven Aims for the Livable City, 17th, International making cities livable conference, Freiburg, Germany.
21. Serag El Din, H., Shalaby, A., Farouh, H. E., Elariane, S. A. (2013). Principles of urban Quality of life for a neighborhood. HBRC Journal, C:9, S:1,Sayfa: 86–92.
22. T.C. Kalkınma Bakanlığı (2017). 10. Kalkınma Planı Yaşanabilir Kentler ve Kentsel Dönüşüm Özel İhtisas Komisyonu Ön Raporu, https://mutlukent.files.wordpress.com/2012/10/kalkc4b1nma-bakanlc4b1c49fc4b1_yac59fanabilir-kentler-ve-kentsel-dc3b6nc3bcc59fc3bcm.pdf, Erişim tarihi: 30.03.2018.
23. Tandoğan, O. (2014). Çocuk İçin Daha Yaşanılır Bir Kentsel Mekan: Dünyada Gerçekleştirilen Uygulamalar, Megaron, C:9, S:1, Sayfa:19-33.
24. Tok, E. (2010). Türkiye Yaklaşımı İle Birlikte Kalkınma Kavramı ve Alt Bileşenleri, Mesleki Sunum, İl Planlama Uzmanlığı Derneği, Ankara.
25. Tokat, M. (1994). Sağlık Ekonomisi, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
26. UCLG-MEWA (2018). Birleşmiş Kentler ve Yerel Yönetimler Orta Doğu ve Batı Asya Bölge Teşkilatı, Gündem 21 ve Yerel Gündem 21, http://arsiv.uclg-mewa.org/doc/rio-20_GrSon.pdf, Erişim Tarihi: 01.04.2018.
27. Veenhoven, R. (1996). Happy Life-Expectancy—A Comprehensive Measure of Quality of Life in Nations, Social Indicators Research n.39, Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, pp. 1–58.
28. Yalçın, A.; Yalçın, S. (2013). Sürdürülebilir Yerel Kalkınma İçin Cittaslow Hareketi Bir Model Olabilir mi?, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt:5, No:1, Sayfa: 32-41.
29. Yavilioğlu, C. (2002). Kalkınmanın Anlambilimsel Tarihi ve Kavramsal Kökenleri, Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:3, Sayı:1,Sayfa:59-77.
30. Yılmaz, K. (1994). Yerel Yönetim ve Demokrasi, Mülkiyeliler Birliği Dergisi, Cilt: XVIII, Sayı: 174, Sayfa: 42-47.