Im Südosten Nordaserbaidschans entwickelte sich die Stadt Lankaran, die im späten 18. und frühen 19. Jahrhundert das Zentrum des Khanats bildete, aufgrund ihrer strategischen Lage an der West–Ost-Handelsroute zu einem der führenden Zentren der Region. Doch bereits im Januar 1813 wurde die von starken Festungsmauern umgebene Stadt Lankaran zusammen mit einem Teil der Khanatsgebiete vom Russischen Reich erobert. Die gewaltsam eingenommene Stadt wurde völlig zerstört. Somit blieben – wie auch in anderen Städten Nordaserbaidschans – nach der Eroberung durch das Zarenreich im frühen 19. Jahrhundert die während des Krieges zerstörten Wirtschafts- und Sozialstrukturen, insbesondere Fragen des Städtebaus, von der Aufmerksamkeit der Besatzungsmacht unberührt.
Im 19. Jahrhundert und im ersten Jahrzehnt des 20. Jahrhunderts erlebte die im Süden Aserbaidschans gelegene Stadt Lankaran bedeutende politische und gesellschaftliche Umbrüche, die sowohl durch die expansionistische Politik des Russischen Reiches als auch durch regionale sozioökonomische Prozesse bestimmt wurden. Mit den Verträgen von Gülistan (1813) und Turkmenchay (1828), die die Region an das Zarenreich banden, wurden die traditionellen feudalen Verwaltungsstrukturen durch ein imperiumsorientiertes bürokratisches System ersetzt.
Nach der Aufhebung des Talysch-Khanats und der direkten Verwaltung durch Russland war die Bevölkerung Lankarans mit wirtschaftlichem Druck, hoher Steuerlast sowie religiösen und nationalen Einschränkungen konfrontiert. Zugleich begann sich eine neue soziale Schicht herauszubilden: eine bürgerliche Klasse, die mit den einheimischen Großgrundbesitzern zusammenarbeitete, Beamte im Dienste der russischen Verwaltung und aserbaidschanische Intellektuelle.
Die revolutionären Bewegungen, die das Russische Reich in den Jahren 1905–1907 erschütterten, fanden auch in Lankaran Widerhall: Bauernaufstände, Arbeiterstreiks und ein Prozess des politischen Erwachens begannen. In dieser Zeit fanden geheime Gesellschaften, sozialistische Gruppen und nationale Bewegungen Unterstützung in der Bevölkerung, wodurch der Prozess des nationalen Bewusstseins an Dynamik gewann.
So wurde Lankaran im 19. Jahrhundert und im ersten Jahrzehnt des 20. Jahrhunderts einerseits durch das von der imperialen Verwaltung aufgezwungene autoritäre politische System geprägt, andererseits entwickelte sich auf der gesellschaftlichen Ebene ein neues sozio-politisches Dynamikfeld, das auf soziale Gerechtigkeit und nationale Identitätsforderungen ausgerichtet war.
Nordaserbaidschan Gouvernement Baku Kreis Lankaran Festung Lankaran Khanpalast soziale und politische Situation.
Diese Forschungsarbeit ist eine wissenschaftliche Studie. Es gibt keine zugehörige Projektnummer.
Diese Arbeit wurde von keiner Institution, Organisation oder Förderstelle unterstützt.
Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır.
Sehr geehrtes Redaktionsteam, Ich möchte meinen aufrichtigen Dank für die Veröffentlichung meiner Arbeit in Ihrer Zeitschrift aussprechen. Ihr Beitrag zur Verbreitung wissenschaftlicher Forschung und die sorgfältige redaktionelle Prüfung sind für mich von großem Wert. Die gewissenhafte Betreuung während des Veröffentlichungsprozesses hat es ermöglicht, dass meine Arbeit in hoher Qualität den Lesern zugänglich gemacht wurde. An dieser Stelle danke ich Ihnen sowohl persönlich als auch im Namen meiner Institution und wünsche Ihrer Zeitschrift weiterhin viel Erfolg bei ihren zukünftigen akademischen Aktivitäten.
Située dans le sud-est de l’Azerbaïdjan du Nord, la ville de Lankaran, qui constituait aux XVIIIᵉ et au début du XIXᵉ siècle le centre du khanat, devint l’une des principales cités de la région grâce à sa position stratégique sur la route commerciale Est–Ouest. Cependant, dès janvier 1813, la ville de Lankaran, entourée de puissantes fortifications, fut conquise par l’Empire russe avec une partie des territoires du khanat. La cité, prise par la force, fut entièrement détruite. Ainsi, comme dans d’autres villes du nord de l’Azerbaïdjan, après l’occupation par la Russie tsariste au début du XIXᵉ siècle, la vie économique et sociale des villes dévastées par la guerre, et en particulier les questions d’urbanisme, restèrent en dehors de l’attention du pouvoir occupant.
Au XIXᵉ siècle et durant la première décennie du XXᵉ siècle, la ville de Lankaran, située dans le sud de l’Azerbaïdjan, connut d’importantes transformations politiques et sociales, marquées à la fois par les politiques expansionnistes de l’Empire russe et par les processus socio-économiques régionaux. À la suite des traités de Golestan (1813) et de Turkmentchaï (1828), qui rattachèrent la région à l’Empire russe, les structures administratives féodales traditionnelles furent remplacées par des systèmes bureaucratiques centrés sur l’empire.
Après l’abolition du khanat de Talych et l’instauration d’une administration directe par la Russie, la population locale de Lankaran dut faire face à des pressions économiques, à une lourde charge fiscale ainsi qu’à des restrictions religieuses et nationales. Dans le même temps, une nouvelle classe sociale commença à émerger : une bourgeoisie alliée aux grands propriétaires locaux, des fonctionnaires liés à l’administration russe, ainsi que des intellectuels azerbaïdjanais, redessinant la structure sociale.
Les mouvements révolutionnaires qui secouèrent l’Empire russe entre 1905 et 1907 trouvèrent également un écho à Lankaran : soulèvements paysans, grèves ouvrières et processus d’éveil politique virent le jour. Durant cette période, diverses sociétés secrètes, groupes socialistes et mouvements nationaux gagnèrent du soutien au sein de la population, accélérant le processus de prise de conscience nationale.
Ainsi, au XIXᵉ siècle et dans la première décennie du XXᵉ siècle, Lankaran se trouva d’une part sous l’emprise d’un système politique autoritaire imposé par l’administration impériale, et d’autre part témoin de l’émergence, au sein du peuple, d’une nouvelle dynamique socio-politique orientée vers la justice sociale et les revendications identitaires nationales.
Azerbaïdjan du Nord Gouvernorat de Bakou District de Lankaran Forteresse de Lankaran Palais du Khan situation sociale et politique.
Cet article de recherche est une étude scientifique. Il n’y a pas de numéro de projet associé.
Cette étude n’a été soutenue par aucune institution, organisation ou organisme de financement.
Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır.
À l’attention du comité de rédaction, Je souhaite exprimer ma sincère gratitude pour la publication de mon travail dans votre revue. Votre contribution à la diffusion de la recherche scientifique et votre rigoureuse évaluation éditoriale sont extrêmement précieuses pour moi. L’attention méticuleuse apportée au processus de publication a permis de présenter mon travail aux lecteurs de manière de haute qualité. Je vous remercie à cette occasion, tant en mon nom qu’au nom de mon institution, et je souhaite à votre revue un succès continu dans ses futures activités académiques.
На юго-востоке Северного Азербайджана город Ленкорань, который в XVIII – начале XIX века был центром ханства, благодаря своему стратегическому положению на торговом пути Запад–Восток превратился в один из ведущих городов региона. Однако уже в январе 1813 года город Ленкорань, окружённый мощными крепостными стенами, вместе с частью территории ханства был захвачен Российской империей. Насильственно взятый город был полностью разрушен. Таким образом, как и в других городах Северного Азербайджана, после завоевания царской Россией в начале XIX века экономическая и социальная жизнь городов, разрушенных во время войны, в особенности вопросы градостроительства, остались вне внимания оккупационной власти.
В XIX веке и в первом десятилетии XX века город Ленкорань, расположенный на юге Азербайджана, пережил значительные политические и социальные трансформации, обусловленные как экспансионистской политикой Российской империи, так и региональными социально-экономическими процессами. После заключения Гюлистанского (1813) и Туркманчайского (1828) договоров, присоединивших регион к Российской империи, традиционные феодально-административные структуры были заменены имперско-бюрократической системой.
После ликвидации Талышского ханства и установления прямого российского управления население Ленкорани оказалось перед лицом экономического давления, тяжёлого налогового бремени, а также религиозных и национальных ограничений. В то же время начала формироваться новая социальная прослойка: буржуазия, сотрудничавшая с местными землевладельцами, чиновники, связанные с российской администрацией, и азербайджанская интеллигенция, что привело к усложнению социальной структуры.
Революционные движения, охватившие Российскую империю в 1905–1907 годах, нашли отражение и в Ленкорани: начались крестьянские восстания, рабочие забастовки и процесс политического пробуждения. В этот период различные тайные общества, социалистические группы и национальные движения получили поддержку среди населения, что придало импульс процессу национального самосознания.
Таким образом, в XIX веке и в первом десятилетии XX века Ленкорань, с одной стороны, находилась под воздействием авторитарной политической системы, навязанной имперской администрацией, а с другой – становилась ареной зарождения новой социально-политической динамики, направленной на поиск социальной справедливости и утверждение национальной идентичности.
Северный Азербайджан Бакинская губерния Ленкоранский уезд Ленкоранская крепость ханский дворец социально-политическая ситуация.
Данная исследовательская работа является научным исследованием. Проектного номера не имеется.
Данное исследование не поддерживалось никакими учреждениями, организациями или фондами.
Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır.
Уважаемая редакционная коллегия, Выражаю искреннюю благодарность за публикацию моей работы в вашем журнале. Ваш вклад в распространение научных исследований и тщательная редакционная проверка имеют для меня огромную ценность. Внимательное сопровождение процесса публикации позволило представить мою работу читателям в высококачественном виде. В этой связи выражаю благодарность как от себя лично, так и от имени моей организации, и желаю вашему журналу дальнейших успехов в будущей академической деятельности.
In the late 18th and early 19th centuries, the city of Lankaran emerged as one of the leading centers of the region, serving as the capital of the Talysh Khanate and benefiting from its strategic location on the East–West trade route. However, in the early months of 1813, together with parts of the khanate's territory, Lankaran — surrounded by strong fortifications — was seized by the Russian Empire. Captured by force, the city was almost entirely destroyed. As in other cities of Northern Azerbaijan, following the Russian occupation in the early 19th century, the war-torn urban centers suffered from economic decline and neglect of public infrastructure under imperial administration.
Throughout the 19th century and the first decade of the 20th century, Lankaran — situated in the southern part of Azerbaijan — underwent significant social and political transformations under the influence of the Russian Empire's expansionist policies and broader regional socio-economic developments. Following the Treaties of Gulistan (1813) and Turkmenchay (1828), which formalized the region’s annexation to the Russian Empire, traditional feudal-administrative structures were replaced by imperial bureaucratic systems.
With the abolition of the Talysh Khanate and the establishment of direct Russian rule, the local population faced economic pressures, heavy taxation, and religious-national restrictions. During this period, a new social stratum emerged, composed of landowners cooperating with Russian authorities, imperial officials, and representatives of the Azerbaijani intelligentsia, which reshaped the social structure of the city.
The revolutionary upheavals of 1905–1907 in the Russian Empire reverberated in Lankaran as well, leading to peasant uprisings, workers’ strikes, and a growing political awakening. Various secret societies, socialist groups, and national movements gained support among the local population, accelerating the national consciousness movement.
Thus, in the 19th century and the early 20th century, Lankaran witnessed a dual process: while subjected to the repressive policies of an authoritarian imperial regime, it also became a stage for social justice struggles and demands for national identity, giving rise to a new socio-political dynamism within its society.
Northern Azerbaijan Baku Governorate Lankaran District Lankaran Fortress Khan’s Palace social and political situation.
This research article is a scientific study. There is no associated project number.
This study was not supported by any institution, organization, or funding body.
Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır.
Dear Editorial Board, I would like to express my sincere gratitude for the publication of my work in your journal. Your contribution to disseminating scientific research and your meticulous editorial review are highly appreciated. The careful attention during the publication process has ensured that my work reached readers in high quality. On this occasion, I thank you on behalf of myself and my institution, and I wish your journal continued success in its future academic endeavors.
Kuzey Azerbaycan'ın güneydoğu bölgesinde bulunan 18. ve 19. Yüzyılın Başlarında Hanlığın Merkezi olarak Lenkeran, Batı-Doğu ticaret yolu üzerinde stratejik konumuyla bölgenin önde gelen şehirlerinden birine dönüşmüştü. Ancak 1813 yılının ilk ayında, hanlık topraklarının bir kısmı ile birlikte güçlü surlarla çevrili Lenkeran şehri Rus İmparatorluğu tarafından işgal edildi. Zor kullanılarak ele geçirilen şehir tamamen tahrip edildi. Böylece, Kuzey Azerbaycan’ın diğer şehirlerinde olduğu gibi, 19. yüzyılın başlarında Çarlık Rusyası'nın işgalinden sonra savaş sırasında yıkıma uğrayan şehirlerin ekonomik ve sosyal hayatı, özellikle de bayındırlık (imar) meseleleri, işgalci yönetimin dikkatinden uzak kalmıştı.
19. yüzyılda ve 20. yüzyılın ilk on yılında Azerbaycan’ın güneyinde yer alan Lenkeran şehri, hem Rus İmparatorluğu’nun yayılmacı politikaları hem de bölgesel sosyo-ekonomik süreçlerin etkisi altında önemli siyasal ve toplumsal dönüşümler yaşamıştır. 1813 tarihli Gülistan ve 1828 tarihli Türkmençay Antlaşmaları sonrası bölgenin Çarlık Rusyası’na bağlanmasıyla birlikte, geleneksel feodal-idari yapıların yerini imparatorluk merkezli bürokratik sistemler almıştır.
Talış Hanlığı’nın kaldırılması ve Rus yönetiminin doğrudan idaresi altında kalan Lenkeran’da, yerli halk ekonomik baskılar, ağır vergi yükleri ve dini-milli kısıtlamalarla karşı karşıya kalmıştır. Aynı dönemde, yerli toprak sahipleriyle iş birliği yapan yeni bir burjuva sınıfı, Rus yönetimine bağlı memurlar ve Azerbaycan aydınları şekillenmeye başlamış, toplumsal yapı içinde yeni katmanlar oluşmuştur.
1905–1907 yılları arasında Rusya genelinde baş gösteren devrimci hareketlerin etkisi Lenkeran’da da hissedilmiş; köylü ayaklanmaları, işçi grevleri ve siyasal uyanış süreci başlamıştır. Bu dönemde çeşitli gizli cemiyetler, sosyalist gruplar ve milli hareketler bölge halkı arasında destek bulmuş, milli bilinçlenme süreci ivme kazanmıştır.
Böylece, 19. yüzyılda ve 20. yüzyılın ilk on yılında Lenkeran, bir yandan imparatorluk yönetiminin baskısıyla şekillenen otoriter siyasal sistemin etkisi altındayken, diğer yandan halk tabanında sosyal adalet arayışları ve ulusal kimlik talepleri doğrultusunda gelişen yeni bir siyasal-toplumsal dinamizme sahne olmuştur.
Kuzey Azerbaycan Bakü Guberniyası Lenkeran Kazası Lenkeran Kalesi Han Sarayı toplumsal ve siyasal durum.
Bu çalışmada, araştırma ve yayın etiğine uyulduğunu yazar beyan eder. Çalışma sürecinde herhangi bir çıkar çatışması bulunmamaktadır. Makalenin hazırlanması ve yayımlanması aşamalarında ulusal ve uluslararası etik kurallara riayet edilmiştir. Yazar, çalışmanın tüm verilerinin gerçeğe uygun olduğunu, herhangi bir intihal, sahtecilik, tahrifat, tekrar yayım veya dilimleme yapılmadığını taahhüt eder.
Bu çalışma herhangi bir kurum, kuruluş veya fon tarafından desteklenmemiştir.
Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır.
Sayın Editörler Kurulu’na, Çalışmamın derginizde yayımlanmasından dolayı en içten teşekkürlerimi sunarım. Bilimsel araştırmaların akademik camiaya ulaşmasında sağladığınız katkı ve titiz editöryal değerlendirmeniz benim için son derece kıymetlidir. Yayın sürecinde göstermiş olduğunuz özenli yaklaşım ve destek, çalışmamın daha nitelikli bir şekilde okurlara ulaşmasını mümkün kılmıştır. Bu vesileyle, hem şahsım hem de temsil ettiğim kurum adına sizlere teşekkür eder, derginizin bundan sonraki akademik faaliyetlerinde başarılar dilerim.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yakınçağ Tarihi (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | Bu araştırma makalesidir. Herhangi bir proje numarası bulunmamaktadır. |
| Gönderilme Tarihi | 2 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 29 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.24186/vakanuvis.1796010 |
| IZ | https://izlik.org/JA47BN59ST |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 11 Sayı: 1 |
Bu eser Creative Commons BY-NC-SA 2.0 (Atıf-Gayri Ticari-Aynı Lisansla Paylaş) ile lisanslanmıştır.