Niğde'de Akmedrese

Yıl 1942, Sayı: 2, 81 - 82, 30.06.1942

Ali Saim Ülgen

https://izlik.org/JA28YH38FB

Öz

Türk mimarisinin en mühim inkişaf devirlerinden biri olan Selçuk üslûbu kapanırken Anadolu Beylikleri bu san’atın muakkibi olmuşlar, Küçük Asyanın en buhranlı ânı olan XIII ve XIV üncü asırlar arasında kudretleri nisbetinde eser vermeğe çalışmışlardır. Bu asırda yapılan san’at eserlerinde Selçuk mimarisinde mevcut menşe’ birliği, ruh ve zevk baki kalmakla beraber Türk san’atının
inşaî ve mimarî bazı yeni hususiyetler kazandığı müşahede edilir. Bu fark, zamanla artmış, nihayet Osmanlı Türklerinin klâsik nizamlarının temeli olacak bir varlık göstermiştir. işte bu devirde inşa edilen âbidelerden biri olan Akmedrese yeni üslûbun müjdecilerinden biridir. Fakat bu inkişafın o kadar âni ve Selçuk üslûbundan ilk bakışta farkedilebilecek kadar bâriz olmadığı da muhakkaktır.
Osmanlı Türklerinin ilk binaları arasında mühim bir mevki ihraz elmiş olan Üç Şerefeli ile diğer âbidelerimizin mimarlarının Karamanlı ve Niğdeli oldukları yalnız, tarihî vesikalara istinaden değil bu
eserlerin Niğde'deki Akmedrese ile ve Karamandaki binalarla olan yakınlıkları ve üslûb münasebetleri ile de kolayca isbat edilebilir.

Anahtar Kelimeler

vakıf , Niğde , Karamanoğlu Ali Bey , medrese , Selçuklu mimarisi

Kaynakça

• Ülgen, Ali Siam (1942). Niğde'de Akmedrese. Vakıflar Dergisi, 2, 81-82.