THE EXAMINATION OF TEAMWORK ATTITUDES IN HEALTHCARE PROFESSIONALS

Öz

The aim of the study is to determine the attitudes of healthcare professionals about teamwork and to examine whether teamwork attitudes of healthcare professionals differ according to socio-demographic variables. The research is carried out by using the questionnaire method with 321 healthcare professionals in Kırıkkale University Medical Faculty Hospital. The data is analysed by SPSS program. According to the results obtained from the study, it is determined that the highest average among the teamwork sub-dimensions is in the leadership sub-dimension (4.25±0.62) and the lowest average is in the mutual support sub-dimension (3.38±0.65). In the study, it is found that the scores of the participants from the mutual support subdimension reveal statistically significant differences according to their age, gender, educational background, job title and working time in the unit. In addition, it is also found that the scores obtained from the team structure subdimension of the participants differ according to their job title, and the scores obtained from the corporate communication sub-dimension reveal statistically significant differences according to their age. As a result of the research, it is determined to what extent the basic components (team structure, leadership, status monitoring, mutual support and corporate communication) that make up teamwork in health organizations affect the socio-demographic characteristics of healthcare professionals. Due to the individual, institutional and patient benefits it provides, it can be recommended that healthcare managers create an organizational culture that supports teamwork and raise awareness of the importance of teamwork among professionals.

Anahtar Kelimeler

• Teamwork,Healthcare Professional,Hospital

SAĞLIK ÇALIŞANLARINDA EKİP ÇALIŞMASI TUTUMLARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, sağlık çalışanlarının ekip çalışmasına ilişkin tutumlarını belirlemek ve sağlık çalışanlarının ekip çalışması tutumlarının sosyo-demografik değişkenlere göre farklılık oluşturup oluşturmadığını incelemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma, Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde görev yapmakta olan 321 sağlık çalışanı ile anket yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, SPSS programı ile analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, ekip çalışması alt boyutları arasında en yüksek ortalamanın, liderlik (4,25±0,62) alt boyutunda ve en düşük ortalamanın ise karşılıklı destek alt boyutunda (3,38±0,65) olduğu belirlenmiştir. Çalışmada katılımcıların karşılıklı destek alt boyutundan almış oldukları puanlarının yaşlarına, cinsiyetlerine, eğitim durumuna, görev unvanına ve birimde çalışma süresine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların ekip yapısı alt boyutundan almış oldukları puanlarının görev unvanına göre; kurumsal iletişim alt boyutundan almış oldukları puanlarının ise yaşlarına göre istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gösterdiği saptanmıştır. Araştırma sonucunda sağlık kurumlarında ekip çalışmasını oluşturan temel bileşenlerin (ekip yapısı, liderlik, durum izleme, karşılıklı destek ve kurumsal iletişim), sağlık çalışanlarının sosyo-demografik özelliklerinden ne düzeyde etkilendiği ortaya çıkarılmıştır. Sağlık hizmetleri yöneticilerinin sağladığı bireysel, kurumsal ve hastaya yönelik faydaları nedeniyle, ekip çalışmasını destekleyici bir örgüt kültürü oluşturmaları ve meslekler arası ekip çalışmasının önemi konusunda çalışanların farkındalıklarını artırmaları önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Ekip çalışması,Sağlık Çalışanı,Hastane

Kaynakça

1. Agency for Healthcare Research and Quality (AHRQ). (2013). Pocket guide: TeamSTEPPS- 2.0: Strategies & tools to enhance performance and patient safety. AHRQ Pub. No. 14-0001-2 Replaces AHRQ Pub. No. 06-0020-2, Erişim adresi: https://www.ahrq.gov/sites/default/files/publications/files/pocketguide.pdf, (7 Şubat 2020).
2. Asfaw, A. G., Chang, C. C. ve Ray, T. K. (2014). Workplace mistreatment and sickness absenteeism from work: Results from the 2010 national health interview survey. American Journal of Industrial Medicine, 57(2), 202-213.
3. Baker, D. P., Gustafson, S., Beaubien, J., Salas, E. ve Barach, P. (2005). Medical teamwork and patient safety: The evidence-based relation. AHRQ Publication, 5(53), 1-64.
4. Baker, D. P., Krokos, K. J. ve Amodeo, A. M. (2008). TeamSTEPPS teamwork. attitudes questionnaire manual. Rockville, MD, Agency for Healthcare Research and Quality, Erişim adresi: https://www.ahrq.gov/teamstepps/instructor/reference/teamattitudesmanual.html#Final, (2 Aralık 2019).
5. Bekmez, F. (2018). Bir üniversite hastanesinin sağlık çalışanlarında ekip çalışması tutumunun iş doyumuna etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
6. Bezek, K. (2019). Acil servis çalışanlarının ekip çalışması tutumları ile iş doyumlarının belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Biruni Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
7. Bleakley, A. (2013).Working in “teams” in an era of “liquid” healthcare: What is the use of theory?. Journal of Interprofessional Care, 27(1), 18-26.
8. Blegen, M. A., Vaughn, T. ve Vojir, C. P. (2008). Nurse staffing levels: Impact of organizational characteristics and registered nurse supply. Health Services Research, 43(1), 154-173.

9. Brazil, K., Wakefield, D. B., Cloutier, M. M., Tennen, H. ve Hall, C. B. (2010). Organizational culture predicts job satisfaction and perceived clinical effectiveness in pediatric primary care practices. Health Care Management Review, 35(4), 365-371.
10. Burns, L., Bradley, E. ve Weiner, B. (2012). Shortell and Kaluzny's healthcare management: Organization design and behavior. Canada: Cengage Learning.
11. Chang, W. Y., Ma, J. C., Chiu, H. T., Lin, K. C. ve Lee, P. H. (2009). Job satisfaction and perceptions of quality of patient care, collaboration and teamwork in acute care hospitals. Journal of Advanced Nursing, 65(9), 1946-1955.
12. Clarke, D. J. (2010). Achieving teamwork in stroke units: The contribution of opportunistic dialogue. Journal of Interprofessional Care, 24(3), 285-297.
13. Corrigan, P. W. ve McCracken, S. G. (1998). An interactive approach to training teams and developing programs. New Directions for Mental Health Services, 79, 3-12.
14. Çelik, A. ve Karaca, A. (2017). Hemşirelerde ekip çalışması ve motivasyon arasındaki ilişkinin ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 14(4), 254-263.
15. Çelik, G. K., Taylan, S., Guven, S. D., Cakir, H., Kilic, M. ve Akoglu, C. A. (2019). The relationship between teamwork attitudes and caring behaviors among nurses working in surgical clinics: A correlational descriptive study. Nigerian Journal of Clinical Practice, 22(6), 849.
16. D'Angelo, M., Cervero, R., Durning, S. ve Varpio, L. (2019). The teamwork model: Proposing a model for studying interprofessional healthcare teams. MedEdPublish, 8, 1-17.
17. Danışman, F., Tanış, C. ve Gürsel, M. (2018). Diş hekimliğinde ekip çalışması etkinliğinin iş tatmini ve hasta güvenliği kültürü üzerine etkisinin incelenmesi. Selcuk Dental Journal, 5(1), 59-66.
18. Düzgün, F., Yılmaz, D. U., Karaman, D., Çinar, H. G., Dikmen, Y. ve Yılmaz, D. (2019). Yoğun bakım hemşirelerinin ekip çalışması tutumlarının incelenmesi. Çağdaş Tıp Dergisi, 9(1), 32-36.
19. Guler, S., Avci, S., Kaplan, B., Yiğit, F. ve Akkurt, H. (2019). Knowledge and opinions on nurses’ team work’s. Medicine Science, 8(3), 655-660.
20. Hartnell, C. A., Ou, A.Y. ve Kinicki, A. (2011). Organizational culture and organizational effectiveness: A meta-analytic investigation of the competing values framework’s theoretical suppositions. Journal of Applied Psychology, 96(4), 677.
21. Hellyar, M., Madani, C., Yeaman, S., O'Connor, K., Kerr, K. M. ve Davidson, J. E. (2019). Case study investigation decreases burnout while improving interprofessional teamwork, nurse satisfaction, and patient safety. Critical Care Nursing Quarterly, 42(1), 96-105.
22. Kalisch, B. J., Curley, M. ve Stefanov, S. (2007). An intervention to enhance nursing staff teamwork and engagement. JONA: The Journal of Nursing Administration, 37(2), 77-84.
23. Lerner, S., Magrane, D. ve Friedman, E. (2009). Teaching teamwork in medical education. Mount Sinai Journal of Medicine,76(4), 318-329.
24. Mickan, S.M. (2005). Evaluating the effectiveness of health care teams. Australian Health Review, 29(2), 211-217.
25. Morguelan, B. (2013). Recognizing the elixir of excellent patient care: Nurse-physician relationships. Beginnings (American Holistic Nurses' Association), 33(2), 10-12.
26. Niles, N. J. (2013). Basic concepts of health care human resource management. USA: Jones & Bartlett Publishers.
27. Öğüt, A. ve Kaya, D. (2011). Sağlık kurumlarında ekip çalışması. Selçuk Üniversitesi Kadınhan İçil Meslek Yüksekokulu Sosyal ve Teknik Araştırma Dergisi, 1(1), 89-94.
28. Önler, E., Yıldız, T., Süzen, E. R., Aydınyılmaz, H., Urcanoğlu, Ö. B., Kılıç, Ö. ve Malak, A. (2014). Hemşirelik bölümü öğrencilerinin ekip çalışması tutumları ile duygusal zeka düzeyleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. IAAOJ Health Sciences, 2(2), 19-29.
29. Salas, E. ve Rosen, M. A. (2013). Building high reliability teams: Progress and some reflections on teamwork training. BMJ Quality & Safety, 22(5), 369-373.
30. Salas, E., Sims, D. E. ve Burke, C. S. (2005). Is there a “big five” in teamwork?. Small Group Researchers, 36, 555–599.
31. Saldamlı, A. ve Andsoy, I. I. (2019). Cerrahi süreçteki sağlık profesyonellerinin kişilerarası iletişim tarzları ve ekip çalışması tutumları. Cukurova Medical Journal, 44, 483-491.
32. Schmutz, J. B., Meier, L. L.ve Manser, T. (2019). How effective is teamwork really? The relationship between teamwork and performance in healthcare teams: A systematic review and meta-analysis. BMJ Open, 9(9), 1-16.
33. Schraagen, J.M., Schouten, T., Smit, M., Haas, F., van der Beek, D., van de Ven, J. ve Barach, P. (2011). A prospective study of paediatric cardiac surgical microsystems: Assessing the relationships between non-routine events, teamwork and patient outcomes. BMJ Quality & Safety, 20(7), 599-603.
34. Thomas, E. J. (2011). Improving teamwork in healthcare: Current approaches and the path forward. BMJ Quality & Safety, 20(8), 647-650.
35. Türe Yılmaz, A. ve Yıldırım, A. (2018). Hemşirelerin ekip çalışmasına ilişkin tutumları ve etkileyen faktörler. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(67), 40-52.
36. Ulusoy, H. ve Moroğlu Tokgöz, D. (2009). Hekim ve hemşirelerin ekip çalışmasına ilişkin görüşleri. Pamukkale Tıp Dergisi, 2(2), 55-61.
37. Weller, J., Boyd, M. ve Cumin, D. (2014). Teams, tribes and patient safety: Overcoming barriers to effective teamwork in healthcare. Postgraduate Medical Journal, 90(1061), 149-154.
38. Wheelan, S. A., Burchill, C. N. ve Tilin, F. (2003). The link between teamwork and patients’ outcomes in intensive care units. American Journal of Critical Care, 12(6), 527-534.
39. Williams, A. L., Lasky, R. E., Dannemiller, J.L., Andrei, A. M. ve Thomas, E. J. (2010). Teamwork behaviours and errors during neonatal resuscitation. BMJ Quality & Safety, 19(1), 60-64.
40. Yardımcı, F., Başbakkal, Z., Beytut, D., Muslu, G. ve Ersun, A. (2012). Ekip çalışması tutumları ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13, 131-137.
41. Yüce, A. (2015). Ameliyathane çalışanlarında ekip çalışması ile iş doyumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.