The Effects of Political Information Sources and Opinion Leaders on Political Preferences in the New Media Age: Example of April 16 Referendum

Öz

Today, people can learn about political issues from many sources through new media. Opinion leaders played an active role in political preferences in the times when the communication tools were more limited. However, in today's communication environments, it is wondered from which political information sources people are affected by their vote preferences. The purpose of the study is to determine which tools voters use as sources of political information and which of these tools affect their political voting preferences. It is important to determine whether opinion leaders still maintain their effectiveness with today's advanced communication tools and to determine which tools people prefer in voting translations. As a result of the study, it can be concluded that opinion leaders do not lose their effectiveness in political preferences, but it can be said that social media, which is one of the new media tools, causes a change in the information sources of people.

Anahtar Kelimeler

• Opinion Leader
• New Media
• Social Media
• Political Communication

Yeni Medya Çağında Siyasi Bilgi Kaynakları ve Kanaat Önderlerinin Siyasi Tercihlere Etkisi: 16 Nisan Referandum Örneği

Öz

Yeni medya araçları ile birlikte bilgi edinme kaynakları genişlemiş, kişiler günümüzde birçok kaynaktan siyasi konular hakkında bilgi edinebilir duruma gelmiştir. İletişim araçlarının daha sınırlı kullanıldığı dönemlerde siyasi tercihlerde etkin rol oynayan kanaat önderleri, günümüzün iletişim ortamlarında kişilerin siyasi tercihleri nasıl etkiledikleri, kişilerin yeni medya çağında hangi siyasi bilgi kaynaklarını kullandıkları günümüzde merak edilen sorular arasındadır. Bu çalışmanın amacını seçmenlerin siyasi bilgi kaynakları olarak hangi araçları kullandıkları ve bu araçların hangilerinin siyasi oy tercihlerini etkilediğinin belirlenmesi oluşturmaktadır. Medya araçlarının sınırlı olduğu dönemde siyasi oy tercihlerinin belirlenmesinde etkin rol oynayan kanaat önderlerinin günümüzün gelişmiş iletişim araçları ile birlikte halen etkinliğini koruyup korumadığı, kişilerin oy tercilerinde hangi araçları tercih ettiğinin belirlenmesi açısından önemli yer tutmaktadır. Bu çalışma sonucunda kanaat önderlerinin siyasi tercihlerde etkinliğini kaybetmediği sonucuna ulaşılmakla birlikte, yeni medya araçlarından sosyal medyanın kişilerin bilgi alma kaynaklarında değişikliğe neden olduğunu söylenilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kanaat Önderleri
• Yeni Medya
• Sosyal Medya
• Siyasal İletişim

Kaynakça

1. Ancu, M. ve Cozma, R. (2009). My spacepolitics: Uses and gratifications of befriending candidates. Journal of Broadcasting& Electronic Media, 53(4), 567-583.
2. Balcı, Ş., Damlapınar, Z., Pınarbaşı, T. E. ve Astam, F. K. (2016).Siyasal bilgilenmede medyanın rolü ve etkinliği: Üniversite öğrencileri araştırması. International Journal of Social Science, 53, 111-126.
3. Bargh, J. A. ve McKenna, K. Y. (2004). The internet and social life. AnnuRevPsychology, 55, 573-590
4. Bostian, L. R. (1970). TheTwo-step FlowTheory: Cross-culturalImplications. Journalism Quarterly, 47, 116-117.
5. Büker, N. (2013). Televizyon teknolojisi ve yeni medya. M. Demir (Ed.), Yeni medya üzerine… Yeni iletişim teknolojileri içinde (138-150), İstanbul: Literatürk Yayınları.
6. Cho, H., Chen, M. H. ve Chung, S. (2010). Testing an integrative the oretical model of knowledge sharing behaviour in the context of Wikipedia. Journal of the American Society for Information Science and Society, 61(6), 1198-1212.
7. DeFleur, M. L. (2010). Mass communication theories, explaining origins, processes, and effect. Bostan: Pearson Education.
8. Demirtaş, Z. G. (2019). Dijital çocuk ve ebeveynler, dijital nesillerin teknoloji bağımlılığı. H. H. Aygün ve E. Eke (Ed.), Dijital çağda influencer olarak instagram anneleri içinde (190-201), Ankara: Nobel Yayınları.

9. Dutton, H. W. (2013). The Oxford handbook of internet studies. United Kingdom: Oxford University.
10. Gündüz, U. ve Pembecioğlu, N. (2013). Yeni medya üzerine… Yeni iletişim teknolojileri. M. Demir (Ed.), Bilgi kaynağı olarak sosyal ağlar ve sosyal medya içinde (324-340), Konya: Litaratürk Yayın.
11. Güz, N. (2018). News transformation from traditional media to new media. N. Güz ve C. Yegen (Ed.), Media withitsnews, Approaches and fractions in the new media age içinde (17-40), New York: Peter Lang,
12. Güz, N. ve Demirtaş, Z. G. (2019). Yeni medya çağında siyasi konuşma ve kanaat önderliği: 24 Haziran cumhurbaşkanlığı seçimi örneği. Yeni Medya, 6, 1-19.
13. Güz, N. ve Yegen, C. (2019). Sosyal medyada kanaat önderliği ve spor bilimleri fakültesi öğrencileri: Futbol özelinde bir değerlendirme, D. A. Arslan, B. Akhan ve M. Mirov (Ed.), 3. Uluslararası Akdeniz Sempozyumu Bildiri Tam Metinleri Kitabı 2 içinde (242-260), Mersin: Mer-Ak Yayınları.
14. Güz, N., Yanık, H. ve Yegen, C. (2017). Haber ve bilgi alma aracı olarak yeni medya: Muş ili örneği. International Journal of Social Sciences and Education Research, 3(2), 1404-1417.
15. Işın, M. A., Hutchens, J. M. ve Hmielowski, J. D. (2016). Clicking vs. sharing: The relationship between online news behaviors and politikal knowledge. Computers in Human Behavior, 59, 215-220.
16. Kahraman, A. B. (2002), Siyasal Katılıma Etki Eden Sosyolojik Faktörler (Isparta Uygulaması). Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
17. Kaplan, A. M. ve Haenlein, M. (2010). Users of the world, ünite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59-68.
18. Kim, W., Jeong, O. R. ve Lee, S. W. (2010). On social web sites. Informations systems, 35(2), 215-236.
19. Kushin, M. J. ve Yamamoto, M. (2010). Did social media really matter? College students’ of online media and political decision making in the 2008 election. Mass Communication and Society, 13, 622-624.
20. Lazarsfeld, P., Berelson, B. ve Gaudet, H. (1944). The people’s choice: How the voter makes up his mind in a presidential election. New York: Duell, Sloan, and Pearce.
21. Lievrouw, L. (2011). Alternative and activist new media. USA: Malden: PolityPress.
22. Lin, B. T., Li, Y. J., Deng, F. ve Lee, L. (2013). Understanding new media literacy: An explorative the oretical framework. Educational Technology & Society, 16(4), 160-168.
23. McKenna, K. Y. A ve Bargh. J. A (2009). Causes and consequences of social interaction on the internet: A conceptual framework. Media Psychology, 1(3), 249-269.
24. Mitchell, A. ve J. Holcomb, (2016). State of the News Media 2016, June 15, 2016, PewResearch Center, Erişim adresi: http://www.journalism.org/2016/06/15/stateofthenewsmedia2016/, (11.02.2017).
25. Mitchell, A.; J. Gottfried; M. Barthel ve E. Shearer, (2016). How Americans Get Their News, July 7. 2016, Pew Research Center, Erişim adresi: http://www.journalism.org/2016/07/07/pathwaystonews/, (11.03.2017).
26. Shah, D. V., William, J. C., Eveland, P. ve Kwak, J. R. N. (2005). Information and expression in a digital age modeling internet effects on civic participation. CommunicationResearch, 32(5), 531-565.
27. Shearer, E. (2018). Social media out pace sprint news papers in the U.S. as a newssource. Pew Recearch Center, Erişim adresi: https://www.pewresearch.org/fact-tank/2018/12/10/social-media-outpaces-print-newspapers-in-the-u-s-as-a-news-source/, (13.12.2019).
28. Smock, A. D., Ellison, N. B., Lampe, C. ve Wohn, D. Y. (2011). Facebook as a toolkit: A uses and gratification approach to unbundling featureuse. Computers in Human Behavior, 27, 2322-2329.
29. Solmaz, B., Tekin, G., Herzem, Z. ve Demir, M. (2013). İnternet ve sosyal medya kullanımı üzerine bir uygulama. Selçuk İletişim, 7(4), 31.
30. Sun, T., Youn, S., Wu, G. ve Kuntaraporn, M. (2006). Online word-of-mount (or Mouse): An exploration of its antecedents and consequences. Journal of Computer-Mediated Communication, 11, 1119.
31. Ulutaş, E. (2015). Toplumsal bir tip: Kanaat önderi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
32. Wang, S. (2007). Political use if the internet, political attitudes and political participation. Asian Journal of Communication, 17(4), 381-395.
33. Williams, B. A. (2003). The new media environment, internet chat rooms, and public discourse after 9/11. D. K. Thussu ve D. Freedman (Ed.), WarAndThe Media – Reporting Conflict 24/7 içinde (434-450), London: Sage Publications.
34. Zolkepli I. ve Kamarulzaman, A. Y. (2015). Social media adoption: The role of media needs and innovation characteristics. Computers in Human Behavior, 43, 189-209.