An Analysis of The Movie Things to Come from the Perspective of Reality Therapy

Öz

This article aims to analyze the film Things to Come, directed by Mia Hansen-Love, through the basic concepts of Reality Therapy. The behaviors of the main characters in the study were evaluated through the basic concepts of Reality Therapy and the scenes were analyzed in the context of Reality Therapy by sharing dialogues from the scenes thought to be related to these concepts. Descriptive analysis method and document analysis technique, one of the qualitative research methods, were used. Today, movies, proverbs, idioms and song lyrics can be used as a therapeutic instrument in the field of psychology. In this sense, it is aimed to present Reality Therapy from a different perspective by associating the movie as a therapeutic element with the basic concepts of Reality Therapy. Using movies in the field of psychology and analyzing them in the context of theories can provide great benefits to prospective psychologists and psychological counselors, especially during their undergraduate education. It may be useful to gain different perspectives, to make film analyses within the framework of different theories, to make use of movies that have a therapeutic effect related to the experiences of the counselees in the teaching of psychological counseling and personality theories courses at universities in addition to traditional methods, in order to better learn and internalize the theories. It can be concluded that the film supports the theoretical knowledge of Reality Therapy and is appropriate in terms of its emphasis on the basic concepts.

Anahtar Kelimeler

• Reality Therapy
• Cinema
• Psychology

Gerçeklik Terapisi Açısından Gelecek Günler Filminin Analizi

Öz

Bu makalede yönetmenliğini Mia Hansen-Love’ın yaptığı Gelecek Günler filminin, Gerçeklik Terapisinin temel kavramları üzerinden incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada ele alınan ana karakterlerin davranışları Gerçeklik Terapisinin temel kavramları üzerinden değerlendirilmiş ve bu kavramlarla ilintili olduğu düşünülen sahnelerden diyaloglar paylaşılarak Gerçeklik Terapisi bağlamında sahneler analiz edilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz yöntemi ve doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Günümüzde sinema filmleri, atasözleri, deyimler, şarkı sözleri psikoloji alanında terapötik bir enstrüman olarak kullanılabilmektedir. Bu anlamda terapötik bir unsur olarak film, Gerçeklik Terapisinin temel kavramları ile ilişkilendirilerek Gerçeklik Terapisinin farklı bir bakış açısıyla ortaya konması hedeflenmiştir. Sinema filmlerinin psikoloji alanında kullanılması ve kuramlar bağlamında analizlerinin yapılması özellikle lisans eğitimleri sırasında aday psikologlara ve psikolojik danışmanlara büyük yararlar sağlayabilir. Farklı bakış açıları kazandırmak, farklı kuramlar çerçevesinden film analizleri yapmak, geleneksel yöntemlerin yanında danışanların yaşanmışlıklarıyla bağlantılı terapötik etkisi olan sinema filmlerinden üniversitelerde verilen psikolojik danışma ve kişilik kuramları derslerinin öğretiminde yararlanmak, kuramların daha iyi öğrenilmesi ve içselleştirilmesi adına faydalı olabilir. Filmin, Gerçeklik Terapisinin kuramsal bilgisini desteklediği ve temel kavramlara olan vurgusu noktasında uygun olduğu ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Gerçeklik Terapisi
• Sinema
• Psikoloji

Kaynakça

1. Akpınar, O., & Öz, F.S. (2013). Gerçeklik terapisi: Özellikler, temel kavramlar, tedavi, uygulama ve değerlendirme. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 1-22.
2. Alexander, M., & Waxman, D. (2000). Cinemeducation: Teaching family systems through the movies. Families, Systems & Health: The Journal of Collaborative Family Health Care, 18(4), 455-466.
3. Becerikli, R. & Boz, M. (2019). Kelebekler filminin ‘Travma’ ve ‘Yas’ bağlamında incelenmesi. Sinecine, 10(2), 341-367.
4. Boyacı, M. & İlhan, T. (2016). Bilişsel davranışçı terapi yaklaşımının film analizi yöntemiyle incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 734-746.
5. Bozdağ, Y. (2018). Film analizi yöntemi ile aile terapileri: Gilbert’in Hayalleri. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 2(3), 87-95.
6. Cameron, A. (2010). Utilizing choice theory and reality therapy in therapeutic foster care homes. International Journal of Choice Theory and Reality Therapy, 30, 9-16.
7. Corey, G. (2000). Theory and practice of group counseling (5th ed.). Wadsworth: Brooks Cole, Thompson Learning.
8. Corey, G. (2001). Theory and practice of counseling and psychotherapy (6th ed.). Wadsworth: Brooks Cole, Thompson Learning.

9. Corey, G. (2015). Psikolojik danışma kuram ve uygulamaları. (Çev. Tuncay Ergene). Ankara: Mentis Yayıncılık.
10. Culbreth, S. & Huber, R. J. (2015). Cars and social interest. The Journal of Individual Psychology, 71(3), 327-336.
11. Demirören, D. (2021). Ömer Hayyam’ın rubailerinde gerçeklik terapisi. Journal of Sustainable Educational Studies, 2(2), 1-8.
12. Derin, S. & Çetinkaya Yıldız, S. (2018). Adler yaklaşımı açısından ‘İçimdeki Çocuk’ filminin analizi. Eğitim ve Bilim, 43(193), 317-335.
13. Ersümer, O. (2022). Kieslowski’nin Dekalog II filminin varoluşsal kaygı çerçevesinde felsefi eleştirisi. Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi, 29,13-26.
14. Gençöz, F. (2009). Sinema ve psikoloji. E-Sekans Dergisi, 1, 16-22.
15. Glasser, W. (1975). Reality therapy. New York: Harper and Row Publishers.
16. Glasser, W. (1984). Control theory. New York: Harper and Row Publishers.
17. Glasser, W. (1998). Kisisel özgürlügün psikolojisi: Seçim teorisi. (Çev.Müge İzmirli). Istanbul: Hayat Yayıncılık.
18. Glasser, W. (1999). Kişisel özgürlüğün psikolojisi. İstanbul: Hayat Yayınları.
19. Glasser, W. (2000). Counseling with choice theory: The new reality therapy. New York: Harper Collins.
20. Glasser, W. (2000). Reality therapy in the year 2000. Anaheim, CA. the evolution of psychotherapy conference. Anaheim: CA.
21. Haight, M., & Shaughnessy, M. F. (2003). An interview with William Glasser. North American Journal of Psychology, 3(5), 407-416.
22. Hudock, A.M., & Gallagher Warden, S.A. (2001). Using movies to teach family systems concepts. The Family Journal, 9(2), 116-121.
23. Horzum, I. (2011). ‘Dövüş Kulübü’ filminin ruhbilimsel çözümlemesi. Akademik Bakış Dergisi, 25, 1-24.
24. Howatt, W.A. (2001). The evolution of reality therapy to choice theory. International Journal of Reality Therapy, 21(1) 7-12.
25. Kaner, S. (1993). Kontrol kuramı ve gerçeklik terapisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 26(2), 569-585.
26. Katmer, A.N., Demir, N., Kul, A. & Özkamalı, E. (2021). Marriage Story (Evlilik Hikayesi) filminin Yapısal ve Psikoanalitik Aile Danışmanlığı kuramlarına dayalı incelenmesi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi 5(9), 21-30.
27. Koch, G. & Dollarhide, C. T. (2000). Using a popular film in counselor education: Good will hunting as a teaching tool. Counselor Education and Supervision, 39, 203-210.
28. Köse, B. (2007). Panel: Sinemada psikoterapistler ve psikoterapi etiği. Türk Psikoloji Bülteni, 13(41), 1-15.
29. Litwack, L. (2007). Research review dissertations on reality therapy and choice theory 1970-2007. International of Journal of Reality Therapy 27(1), 14-16.
30. Mangot, A.G. & Murthy, V.S. (2017). Cinema: A multimodal and integrative medium for education and therapy. Ann Indian Psychiatry, 1(1), 51-53.
31. Mason, C.P., & Duba, J.D. (2009). Using reality therapy in schools: its potential impact on the effectiveness of the ASCA national model. International Journal of Reality Therapy, 29(2), 5-12.
32. Morsümbül, Ü. (2015). Bal, süt ve yumurta filmlerinin Erikson’un psikososyal gelişim kuramı açısından analizi. İlköğretim Online, 14(1), 181-187.
33. Murdock, N.C. (2012). Gerçeklik terapisi, F. Akkoyun, (Ed.). Psikolojik danışma ve psikoterapi kuramları: Olgu sunumu yaklaşımıyla (2. basım). Ankara: Nobel Yayıncılık.
34. Nelson, J.R. (1995). Danışma psikolojisi kuramları (F. Akkoyun, V. Duyan, S. Doğan, B. Eylen, F. Korkut, Çev.). Ankara: TDFO.
35. Orhan, K. (2010). ‘Modern Zamanlar’ filmi ve dönemsel bir çalışma ilişkileri yorumlaması. Çalışma ve Toplum, 1, 133-152.
36. Ormanlı, O. (2011). Başlangıç filminde psikanalitik öğeler ve rüya olgusu, Yedi, 6, 55-62.
37. Özden, Z. (2004). Film eleştirisi: Film eleştirisinde temel yaklaşımlar ve tür filmi eleştirisi. Ankara: İmge Kitabevi.
38. Özmen, A. (2004). Seçim kuramına ve gerçeklik terapisine dayalı öfkeyle başa çıkma eğitim programının ve etkileşim grubu uygulamasının öfkeyle başa çıkma becerileri üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
39. Palancı, M. (2004). Üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı problemlerini açıklama ve gidermeye yönelik gerçeklik terapisi oryantasyonlu bir yardım modelinin geliştirilmesi. Doktora Tezi, Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
40. Peoples, K. & Helsel, S. (2013). Bridging the gap between theory and practice with film: How to use Fight Club to teach existential counseling theory and techniques. Education and General Studies, 1(2), 1-7.
41. Peterson, A.V. (2000). Choice theory and reality therapy. TCA Journal, 28(1), 41-49.
42. Sakızcıoğlu, S. & Voltan Acar, N. (2016). Uzak filminin varoluşçu terapinin temel kavramları açısından değerlendirilmesi. Journal of International Social Research, 9(43), 1288-1297.
43. Seligman, L. (2001). Systems, strategies, and skills of counseling and psychotherapy. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
44. Sharf, R.S. (2012). Theories of psychotherapy and counseling: Consept and cases (5th ed.), USA: Cengage Learning Products.
45. Sharp, C., Smith, J.V., & Cole, A. (2002). Cinematherapy: Metaphorically promoting therapeutic change. Counselling Psychology Quarterly, 15(3), 269- 276.
46. Shepard, D.S., & Brew, L. (2005). Teaching theories of couples counseling: The use of popular movies, The Family Journal 13(4), 406-415.
47. Sönmez, S., & Bilge, G. (2014). Türkiye sinemasında aklın sınırlarını belirlemek: Çıplak Vatandaş ve Gişe Memuru filmlerinde delilik temsilleri. İletişim, 20, 34-51.
48. Stinchfield, T.A. (2006). Using popular films to teach systems thinking. The Family Journal 14(2), 123-128.
49. Şenol Durak, E. & Fışıloğlu H. (2007). Film analizi yöntemi ile Virginia Satir aile terapisi yaklaşımına bir bakış. Türk Psikoloji Yazıları, 10(20), 43-62.
50. Tanrıkulu, T. (2011). Türk atasözlerinde gerçeklik terapisi. Milli Folklor, 23(90), 86-92.
51. Tunç, E. & Voltan Acar, N. (2017). Bir Ayrılık (A Separation) filminin gerçeklik öğeleri açısından incelenmesi. Social Sciences Studies Journal, 3(10), 1257-1264.
52. Ülker Tümlü, G. & Voltan, Acar, N. (2014). Issız Adam Filminin Gerçeklik Terapisine Dayalı İncelenmesi. İnsan & İnsan, 2, 62-73.
53. Türküler Aka, B. & Gençöz F. (2010). Sinematerapinin mükemmeliyetçilik ve mükemmeliyetçilikle ilgili şemalar üzerindeki etkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 25(65), 69- 77.
54. Uğurlu, F. (1992). Edebiyat ve sinema. Kurgu Dergisi, 11, 135-151.
55. Yavuz, Y. & Dölek, N. (2019). Ordinary People filminin yas teması açısından incelenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(62), 884-902.
56. Yıldız, Y. (2020). Amerikan Güzeli filminin Akılcı Duygusal Davranışçı Terapi ve Bilişsel Terapi’nin bazı kavram ve görüşleri açısından incelenmesi. Marmara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 219-232.
57. Yorgun, A., & Voltan Acar, N. (2014). Gerçeklik terapisinin Türk kültürüne uygulanabilirliği: Kültür açısından eleştirel bakış. Eğitim ve Bilim, 39(175), 216-226.
58. Wedding, D., & Niemiec, N.M. (2003). The clinical use of films in psychotherapy, Journal of Clinical Psychology, 59(2), 207-215.
59. Wedding, D. ve Niemiec, R.M. (2016). Sinema ve akıl sağlığı. (R. Arvay Aratan, Çev.). İstanbul: Kaknüs.
60. Wubbolding, R.E. (1988). Using reality therapy. New York: Harper and Row Publishers.
61. Wubbolding, R.E. (2007). Glasser quality school. Group dynamics: Theory, Research, and Practice, 11(4), 253-261.
62. Wubbolding, R.E. (2010). Reality therapy. Washington: American Psychological Association.