SOCIOECONOMIC FACTORS AFFECTING INDIVIDUALS' LIFE SATISFACTION: DYNAMIC PANEL DATA ANALYSIS FOR SELECTED OECD COUNTRIES

Öz

Life satisfaction, which expresses the state of meeting the expectations of individuals as a result of reaching the goals they want in their lives, is the most important factor in ensuring the happiness of individuals, which is their ultimate goal in life. For this reason it is important to determine the socioeconomic factors that affect the life satisfaction of individuals. In the study, the effect of socioeconomic factors on life satisfaction of individuals in 25 member countries that are members of the Organization for Economic Cooperation and Development was investigated with the System Generalized Method of Moments for the period 2013-2018. These countries and the period were determined according to the data set of the variables used in the analysis. The socioeconomic factors affecting life satisfaction of individuals in 25 countries that are members of the Organization for Economic Cooperation and Development were determined within the scope of economic conditions, education and security. System Generalized Method of Moments result shows that mainly economic factors have an effect on life satisfaction. Accordingly, while unemployment and gini coefficient negatively affect individuals' life satisfaction; per capita gross domestic product and higher education graduates affect positively. Social expenditures and violent crimes have no effect on life satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• Life Satisfaction
• Socioeconomic Factors
• Unemployment
• Member Countries of the Organization for Economic Cooperation and Development
• System Generalized Method of Moment

BİREYLERİN YAŞAM MEMNUNİYETİNİ ETKİLEYEN SOSYOEKONOMİK FAKTÖRLER: SEÇİLMİŞ OECD ÜLKELERİ İÇİN DİNAMİK PANEL VERİ ANALİZİ

Öz

Bireylerin yaşamlarında istedikleri hedeflere ulaşmaları sonucunda beklentilerinin karşılanması durumunu ifade eden yaşam memnuniyeti, bireylerin yaşamlarındaki nihai amaçları olan mutluluklarının sağlanmasında en önemli etkendir. Bu nedenle bireylerin yaşam memnuniyetini etkileyen sosyoekonomik faktörlerin belirlenmesi önem arz etmektedir. Çalışmada Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü üyesi 25 ülkede bireylerin yaşam memnuniyetine sosyoekonomik faktörlerin etkisi 2013-2018 dönemi için Sistem Genelleştirilmiş Momentler Yöntemiyle araştırılmıştır. Bu ülkeler ve dönem analizde kullanılan değişkenlerin veri setine göre belirlenmiştir. Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü üyesi 25 ülkede bireylerin yaşam memnuniyetini etkileyen sosyoekonomik faktörler ise ekonomik koşullar, eğitim ve güvenlik kapsamında belirlenmiştir. Sistem Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi sonucu ağırlıklı olarak ekonomik faktörlerin yaşam memnuniyeti üzerinde etkisi olduğunu göstermektedir. Buna göre bireylerin yaşam memnuniyetini işsizlik ve gini negatif yönde etkilerken, kişi başına gayri safi yurt içi hasıla ve yükseköğretim mezunları pozitif yönde etkilemektedir. Sosyal harcamalar ve şiddet suçlarının yaşam memnuniyetine etkisi bulunmamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam Memnuniyeti
• Sosyoekonomik Faktörler
• İşsizlik
• Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü Üyesi Ülkeler
• Sistem Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi

Kaynakça

1. Adams, R. E. ve Serpe, R. T. (2000) “Social Integration, Fear of Crime, and Life Satisfaction”, Sociological Perspectives, 43(4): 605-629.
2. Aksoy, A. ve Taşkaya, S. (2020) “Ülkelerin Makroekonomik Göstergeleri İle Mutluluk Düzeyleri Arasındaki İlişki”, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(2).
3. Alexandrova, A. (2005) “Subjective Well-Being and Kahneman's Objective Happiness”, Journal of Happiness Studies, (6): 301-324.
4. Ambrey, C. L., Fleming, C. M. ve Manning, M. (2013) “The Life Satisfaction Approach to Estimating The Cost of Crime: An İndividual’s Willingness-To-Pay For Crime Reduction”, Discussion Papers Economics No. 2013-01: 2-26.
5. Aysan, Ü. (2019) “Avrupa refah rejimleri ve Türkiye’de öznel iyi oluş”, İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 39(1): 191-214.
6. Baltagi, B. H. (2005) “Econometric Analysis of Panel Data”, Canada: John Wiley & Sons.
7. Başol, O. (2018) “OECD Ülkelerinde Yaşam Tatmini Üzerine Bir Değerlendirme”, İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 20(3): 67-86.
8. Bingöl, U. (2020) “OECD Ülkelerinde Refahın Girişimciliğe Etkisinin Analizi İçin En Küçük Kısmi Kareler Yöntemi Modellemesi”, Akademik İncelemeler Dergisi, 15(2): 625-654.

9. Blundell, R. ve Bond, S. (1998) “Initial Conditions and Moment Restrictions in Dynamic Panel Data Models”, Journal of Economics, 87(1): 115-143.
10. Boarini, R., Comola, M., Smith, C., Manchin, R. ve Keulenaer, F. (2012) “What Makes For A Better Life? The Determinants of Subjective Well-Being in OECD Countries – Evidence From The Gallup World Poll”, OECD Statistics Working Papers, 2012/03, 2-40.
11. Cohen, M. A. (2013) “The Effect of Crime On Life Satisfaction”, Vanderbilt University Law School Law And Economics, Working Paper Number 08 -08: 2-34.
12. Cömertler, N. (2019) “Suç ve Mutluluk”, E. A. Güvel, ve C. C. Aktan (Ed.) Kriminoloji ve İktisat Suç ve Ceza İktisadı Üzerine İncelemeler içinde (s.168-184). İstanbul: Divan Kitap.
13. Degutis, M., Urbonavičius, S. ve Gaižutis, A. (2010) “Relation Between GDP and Life Satisfaction in The European Union, Ekonomika, 89 (1), 9-21.
14. Diener, E. (1994) “Assessing Subjective Well-Being: Progress and Opportunities” Social Indicators Research, 31(2): 103-157.
15. Di Tella, R., MacCulloch R. J. ve Oswald, A. J. (2003) “The Macroeconomics of Hapiness”, Review of Economics and Statistics 85(4): 809-827.
16. European Statistical Office (Eurostat- European Statistics) (2022). https://ec.europa.eu/eurostat/web/main/data/database (Erişim tarihi: 05 Nisan 2022)
17. Fuentes, N. ve Rojas, M. (2001) “Economic Theory and Subjective Well-Being: Mexico”, Social Indicators Research, 53(3): 289–314.
18. Hanslmaier, M. (2013) “Crime, Fear and Subjective Well-Being: How Victimization and Street Crime Affect Fear and Life Satisfaction”, European Journal of Criminology, 10(5): 515–533.
19. Kasmaouı, K. ve Bourhaba, O. (2017) “Happiness and Public Expenditure: Evidence From A Panel Analysis”, Munich Personal RePEc Archive. MPRA Paper No. 79339: 1-10.
20. Kızılarslan, Ş. ve Usta, D. (2021) “Easterlın Paradoksunun Alternatif Bir Yaklaşımla İncelenmesi: Panel Kesirli Polinomiyal Modeller”, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2): 533-550.
21. Krekel, C. ve Poprawe, M. L. (2014) “The Effect of Local Crime on Well-Being: Evidence For Germany”, The German Socio-Economic Panel Study, 678: 1-22.
22. Krulichová, E. (2018) “Life Satisfaction and Happiness: Discussing The İmpact of Fear of Crime and Victimization, Acta Universitatis Carolinae Philosophica et Historica 2: 23–37.
23. Lee, S. Y., Kim R., Rodgers J. ve Subramanian S. V. (2020) “Associations Between Subjective Wellbeing and Macroeconomic Indicators: An Assessment of Heterogeneity Across 60 Countries”, Wellbeing, Space and Society, 1.
24. Leiter, B. (1997) “Nietzsche and The Morality Critics. Ethics”, 107(2): 250-285.
25. Neugarten, B. L., Havighurst, R. J. ve Tobin, S. S. (1961) “The Measurement of Life Satisfaction”, Journal of Gerontology, 16(2): 134-143.
26. Nordheim, O. ve Martinussen, P. E. (2020) “Happiness and The Role of Social Protection: How Types of Social Spending Affected Individuals’ Life Satisfaction in OECD Countries, 1980–2012”, Journal of International and Comparative Social Policy, 36(1): 1-24.
27. OECD (2011) “Environmental Quality in OECD: How’s Life? Measuring Well-Being”, OECD Publishing, https://www.oecd-ilibrary.org/economics/how-s-life_23089679 (15.04.2022)
28. OECD (2013) “How’s life? 2013 Measuring well-being” https://www.oecd.org/sdd/3013071e.pdf (15.04.2022)
29. OECD (2022) OECD Data, https://data.oecd.org/ (05.04.2022)
30. Olson, J., Martin, R. L. ve Connell, N. M. (2020) “Satisfaction With Life and Crime: Testing The Link”, Psychology, Crime & Law, 631-655.
31. Pacek, A. ve Radcliff, B. (2008) “Assessing The Welfare State: The Politics of Happiness”, Perspectives on Politics. 6(2): 267-277.
32. Proto E. ve Rustichini A. (2013) “A Reassessment of The Relationship Between GDP and Life Satisfaction”, PLoS ONE 8(11): e79358.
33. Roodman, D. (2006) “How To Do Xtabond2: An Introduction to Difference and System GMM in Stata”, Center Global Development, Working Paper 103: 1-44.
34. Sanfey, P. ve Teksoz, U. (2007) “Does Transition Make You Happy?”, Economics of Transition, 15(4), 707-731.
35. Sevgi, H. ve Başol, O. (2020) “Endüstri İlişkilerinin Gelişmesinin Yaşam Kalitesine Etkisi: OECD Ülkeleri Üzerine Bir İnceleme”, Çalışma ve Toplum, 3(66): 1541-1556.
36. Shin, D. C. ve Johnson, D. M. (1977) “Avowed Happiness As An Overall Assessment of The Quality of Life. Social Indicators Research 5(1-4), 475-492.
37. Timofeyev, Y. V. ve Timofeyeva, G. V. (2012) “Does effective social policy guarantee happiness?”, International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering, 6(3): 330-337.
38. TÜİK (2022), https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=adalet-ve-secim-110&dil=1 (05.04.2022)
39. Veenhove, R. (2004) “Happiness As An Aim in Public Policy”, The Greatest Happiness Principle, 1-31.
40. Welsch, H. ve Kühling, J. (2016) “How Has The Crisis of 2008–09 Affected Subjective Well-Being?”, Evidence from 25 OECD Countries”, Bulletin of Economic Research, 68(1): 34-54.
41. Witter, R. A., Okun, M. A., Stock, W. A. ve Haring, M. J. (1984) “Education and Subjective Well-Being: A Meta-Analysis”, Educational Evaluation and Policy Analysis, 6(2): 165-173.