EFFICIENCY WAGE THEORY FRAMEWORK OF INVESTIGATION OF RELATIONSHIP BETWEEN PRODUCTION AND REAL WAGES IN TURKEY: AN ECONOMETRIC ANALYSIS WITH SECTORS

Öz

The best way to understand real wage dynamics is through understanding the components of labour productivity. Changes in labour productivity are also important for monetary policy, as they affect inflation through the cost channel. Efficiency wage theory is an approach created by taking into account wage rigidities and imperfect competition. The aim of this study is to clarify the discussion on how it should be appropriate wage policy for Turkey. Therefore, in the study, the relationship between real wages and production has been examined within the framework of econometric analysis, taking into account the "Efficiency Wage Theory", which is a New Keynesian approach in terms of sectors. In this context, efficiency wage theories of how it works in Turkey's manufacturing industry, was investigated by looking at the relationship between wages and productivity. In the study, hourly real impact on the amount of increase in hourly production rates, Turkey's 2009: Q1-2020: Q3 period using data were analyzed separately for the overall economy and 13 sub-sectors. In this context, it has been decided that the overall increase production in Turkey increases in real wages and the Efficiency Wage Theory is valid for Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Real Wages
• Production Sector
• Labor Productivity
• Efficiency Wage Theory
• Time Series Analysis Method

ETKİN ÜCRET TEORİSİ ÇERÇEVESİNDE TÜRKİYE’DE REEL ÜCRETLER İLE ÜRETİM ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ: SEKTÖRLER İLE EKONOMETRİK BİR ANALİZ

Öz

Reel ücret dinamiklerini anlamanın en iyi yolu işgücü verimliliğinin bileşenlerini anlamaktan geçmektedir. İşgücü verimliliğinde yaşanan değişimler, maliyet kanalı yoluyla enflasyonu etkilediği için para politikası açısından da önem arz etmektedir. Etkin ücret teorisi, ücret katılıkları ve eksik rekabet olguları dikkate alınarak oluşturulmuş bir yaklaşımdır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye için uygun ücret politikalarının nasıl olması gerektiği tartışmalarına açıklık getirebilmektir. Bu nedenle çalışmada, reel ücretler ile üretim arasındaki ilişki, sektörler itibariyle Yeni Keynesyen bir yaklaşım olan “Etkin Ücret Teorisi” dikkate alınarak ekonometrik analiz çerçevesinde incelenmiştir. Bu bağlamda, etkin ücret teorisinin Türkiye imalat sanayiinde nasıl işlediği, ücretler ile verimlilik arasındaki ilişkiye bakılarak araştırılmıştır. Çalışmada, saatlik reel ücretlerdeki artışların saatlik üretim miktarı üzerindeki etkileri, Türkiye’nin 2009:Q1-2020:Q3 dönemi verileri kullanılarak, genel ekonomi ve 13 alt sektör için ayrı ayrı analiz edilmiştir. Bu bağlamda, genel olarak reel ücretlerdeki artışların Türkiye’de üretimi artırdığına ve Etkin Ücret Teorisinin Türkiye ekonomisinde geçerli olduğuna karar verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Reel Ücretler
• Üretim Sektörü
• İşgücü Verimliliği
• Etkin Ücret Teorisi
• Zaman Serisi Analiz Yöntemi

Teşekkür

Teşekkür ederiz...

Kaynakça

1. Akerlof, G. A. (1982). Labor contracts as partial gift exchange. The quarterly journal of economics, 97(4), 543-569.
2. Akerlof, G. A., & Yellen, J. L. (1990). The fair wage-effort hypothesis and unemployment. The Quarterly Journal of Economics, 105(2), 255-283.
3. Alchian, A. A., & Demsetz, H. (1972). Production, information costs, and economic organization. The American economic review, 62(5), 777-795.
4. Çetin, A., & Bakırtaş, İ. (2014). Oecd ülkelerinde reel ücretler ve emek verimliliği arasındaki ilişki: Panel veri analizi.
5. Dalgaard, C. J., & Strulik, H. (2011). A physiological foundation for the nutrition-based efficiency wage model. Oxford Economic Papers, 63(2), 232-253.
6. Davidson, J (2002). A model of fractional cointegration, and tests for cointegration using the bootstrap. Journal of Econometrics, 110 (2), 187-212.
7. Dickens, W. T. (1986). Wages, employment and the threat of collective action by workers (No. w1856). National Bureau of Economic Research.
8. Dickey, D.A. and Fuller, W.A. (1979). “Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root”. Journal of the American Statistical Association, 74, 427–431.

9. Dickey, D.A. and Fuller, W.A. (1981). “Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root”. Econometrica, 49, 1057-1072.
10. Dinler, Z. (2012). İktisada Giriş. (Gözden Geçirilmiş 18. Basım). Ekin Yayınları, Bursa.
11. Durmaz, Ş., (2010). Türkiye’de Uygulanan Ücret Politikaları. Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Süleyman Demirel Üniversitesi, Türkiye.
12. EVDS (2021). Üretim, Üretim Endeksi - Çalışılan Saat Başına (2015=100) (Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı) (Üç Aylık), https://evds2.tcmb.gov.tr/index.php?/evds/serieMarket, (Erişim: 06.01.2021).
13. Gujarati, D.N. and Porter, D.C. (2012). Temel Ekonometri. (Çev: Ü. Şenesen ve G.G. Şenesen). Literatür Yayınları, İstanbul.
14. Hauser, M. (2018). Vector error correction model, VECM Cointegrated VAR Chapter 4, Financial Econometrics. http://statmath.wu.ac.at/~hauser/LVs/FinEtricsQF/FEtrics_Chp4.pdf, (Erişim: 08.01.2021).
15. Herranz, E. (2017). “Unit Root Tests”. Advanced Review. WIREs Comput Stat 2017, e1396. doi: 10.1002/wics.1396.
16. Hjalmarsson, E. and Österholm, P. (2007). “Testing for Cointegration Using the Johansen Methodology when Variables are Near Integrated”. IMF Working Paper, No. WP/07/141.
17. Huang, T. L., Hallam, A., Orazem, P. F., & Paterno, E. M. (1998). Empirical tests of efficiency wage models. Economica, 65(257), 125-143.
18. Johansen, S. (1988). “Statistical Anaylsis of Cointegrating Vectors”. Journal of Economic Dynamics and Control, 12, 231-254.
19. Johansen, S. and Juselius, K. (1990). “Maximum Likelihood Estimation and Inference on Cointegration with Application to the Demand for Money”. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 52, 165-178.
20. Kaytancı, U.B. (2008). “Ücret Teorileri ve Türkiye İmalat Sanayiinde Ücretlerin Durumu Üzerine Uygulama”. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Adana.
21. Katz, L. F. (1986). Efficiency wage theories: A partial evaluation. NBER macroeconomics annual, 1, 235-276.
22. Lazear, E. P. (1981). Agency, earnings profiles, productivity, and hours restrictions. The American Economic Review, 71(4), 606-620.
23. Leibenstein, H. (1957). Economic backwardness and economic growth.
24. Mazumdar, D. (1959). The marginal productivity theory of wages and disguised unemployment. The review of economic studies, 26(3), 190-197.
25. Öz Ç., D., (2019). Etkin Ücret Teorisi Üzerine Ekonometrik Bir Uygulama: Sivas İli Kamu ve Özel Banka Çalışanları Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Türkiye.
26. Parasız, İ., & Bildirici, M. (2002). Modern Emek Ekonomisi, Ezgi Kitabevi Yayınları, 1. Basım, Bursa, 11.
27. Phillips, P.C.B. and Perron, P. (1988). “Testing For A Unit Root in Time Series Regression”. Biometrika, 75(2), 335-346.
28. Salop, S. C. (1979). A model of the natural rate of unemployment. The American Economic Review, 69(1), 117-125.
29. Sargan, J. D. (1964). “Wages and Prices in the United Kingdom: A Study in Econometric Methodology”, 16, 25–54. in Econometric Analysis for National Economic Planning, ed. by P. E. Hart, G. Mills, and J. N. Whittaker. London: Butterworths.
30. Schlicht, E. (1978). Labour turnover, wage structure, and natural unemployment. Zeitschrift für die Gesamte Staatswissenschaft/Journal of Institutional and Theoretical Economics, 337-346.
31. Shapiro, C., & Stiglitz, J. E. (1984). Equilibrium unemployment as a worker discipline device. The American Economic Review, 74(3), 433-444.
32. Sreedharan, N.J. (2004). A Vector Error Correction Model (VECM) of Stockmarket Returns. http://repec.org/esAUSM04/up.14881.1077753387.pdf, (Erişim: 08.01.2021).
33. Solow, R. M. (1979). Another possible source of wage stickiness. Journal of macroeconomics, 1(1), 79-82.
34. Stiglitz, J. E. (1976). The efficiency wage hypothesis, surplus labour, and the distribution of income in LDCs. Oxford economic papers, 28(2), 185-207.
35. Stiglitz, J. E. (1984). Theories of wage rigidity (No. w1442). National Bureau of Economic Research. Strauss, J. (1986). Does better nutrition raise farm productivity?. Journal of political economy, 94(2), 297-320.
36. Summers, L. H. (1988). Relative wages, efficiency wages, and Keynesian unemployment (No. w2590). National Bureau of Economic Research.
37. Swamy, A. V. (1997). A simple test of the nutrition-based efficiency wage model. Journal of Development Economics, 53(1), 85-98.
38. Tarı, R. (2012). Ekonometri. (Gözden Geçirilmiş 8. Baskı). Umuttepe Yayınları, Kocaeli.
39. T.C. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (2021), https://www.ailevecalisma.gov.tr/tr-tr/asgari-ucret/, Erişim Tarihi: 19/01/2021.
40. TUİK (2021). İstatistiksel Tablolar ve Dinamik Sorgulama, İşgücü Maliyeti Endeksleri (2015=100), https://tuikweb.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1008, (Erişim: 06.01.2021).
41. Yellen, J. (1984). Efficiency wage models of unemployment. In Essential readings in economics (pp. 280-289). Palgrave, London.
42. Yücel, K. G. Avrupa Birliği ve Türkiye’de Asgari Ücret Uygulamasının Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi. Politik Ekonomik Kuram, 3(2), 338-364.
43. Weiss, A. (1980). Job queues and layoffs in labor markets with flexible wages. Journal of Political economy, 88(3), 526-538.