RESTRICTIVE RULES IN PERSONNEL MANAGEMENT IN THE REGIONAL DEVELOPMENT AGENCIES

Öz

The aim of this study is to measure the level of compliance with restrictive rules in development agencies' personnel management and to identify the problems in this regard. In the study, the relevant literature and legislation were scanned using the document analysis research method, and the data obtained by using official reports were analyzed. Regional development agencies which started to be established in 2006 in Turkey are regulated with two restrictive rules in their personnel management. The first rule imposes that the number of support staff of an agency cannot exceed 20% of the total number of staff. According to the second rule, an agency's annual personnel costs cannot exceed 15% of the previous year's budget revenues. Excluding subcontracted workers providing support services, the first rule was respected until 2018, but some agencies had difficulty in following the second restrictive rule. After the subcontracted workers were transferred to the staff of the agencies in 2018, the restrictive rules have not been able to be implemented by the agencies. For this reason, the restrictive rules in the personnel management of the agencies have to be amended.

Anahtar Kelimeler

• Regional Development Agency
• Personnel Management
• Personnel Cost

KALKINMA AJANSLARININ PERSONEL YÖNETİMİNDE KISITLAYICI KURALLAR

Öz

Bu çalışmanın amacı, kalkınma ajansları personel yönetimindeki kısıtlayıcı kurallara riayet düzeyini ölçmek ve bu konudaki sorunları tespit etmektir. Çalışmada doküman analizi araştırma yöntemi kullanılarak ilgili literatür ve mevzuat taranmış, resmi raporlar kullanılarak elde edilen veriler analiz edilmiştir. Türkiye’de 2006 yılından itibaren kurulmaya başlanan kalkınma ajanslarının personel yönetimi düzenlenirken başlıca iki kısıtlayıcı kural koyulmuştur. İlk kurala göre bir ajansın destek personeli sayısı ajans toplam personel sayısının %20’sini geçemez. İkinci kurala göre de bir ajansın yıllık personel giderleri toplamı bir önceki yıl bütçe gelirlerinin %15’ini aşamaz. Taşeron işçiler hariç tutulduğunda 2018 yılına kadar ilk kurala riayet edilmiştir fakat bazı ajanslar ikinci kısıtlayıcı kurala uymakta zorlanmıştır. 2018 yılında taşeron işçilerin ajansların kadrolarına geçirilmesinin ardından kısıtlayıcı kuralların uygulama kabiliyeti kalmamıştır. Bu sebeple ajansların personel yönetimindeki kısıtlayıcı kuralların değiştirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kalkınma Ajansı
• Personel Yönetimi
• Personel Gideri.

Kaynakça

1. AHİKA (2019) “Ahiler Kalkınma Ajansı Faaliyet Raporu 2018”, https://www.ahika.gov.tr/assets/upload/dosyalar/2018-yili-faaliyet-raporu.pdf (25.11.2019)
2. Arslan, F. (2016) “Yönetişimsiz Yönetimler: Türkiye’de Kalkınma Ajansları”, Çağdaş Yerel Yönetimler, 25 (2): 29-52.
3. Babaoğlu, C., Öktem, M. K. (2013) “Kalkınma Ajanslarına Örgüt Geliştirme Açısından Bir Bakış”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1 (3): 49-60.
4. BAKA (2019) “Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı Faaliyet Raporu 2018”, https://baka.gov.tr/assets/upload/dosyalar/1554105010BAKA2018YiliFaaliyetRaporu.pdf (25.11.2019)
5. Baş, A. (2013) “Kalkınma Ajanslarının Performans Durumlarının İncelenmesi”, II. Türkiye Lisansüstü Çalışmaları Kongresi-Bildiriler Kitabı V, 6-8 Mayıs 2013 Bursa, İstanbul, Bursa Büyükşehir Belediyesi Kitaplığı, s. 1417-1432.
6. Bostancı, Y. (2010) “Kalkınma Ajansları Personelinin Hukuki Statüsünün İş Mevzuatı Açısından Değerlendirilmesi”, Türkiye’de Bölgesel Kalkınmanın Yeni Örgütleri Kalkınma Ajansları. Derleyen: Akgül B. ve Uzay N., Bursa, Ekin Yayınevi, s. 487-506.
7. Bostancı, Y. (2012) “6772 sayılı Kanun Uygulaması Kapsamında Kalkınma Ajansları Personelinin Durumunun Değerlendirilmesi”, Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, (99): 7-21. Bowen, G. A. (2009) “Document Analysis as a Qualitative Research Method”, Qualitative Research Journal, 9 (2): 27-40.
8. Cankorkmaz, Z. (2011) “Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Bu Ajanslara Yönelik Eleştiriler”, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26 (1): 113-138. Ceran, Y. (2010) “Kalkınma Ajanslarında İç Denetim”, Niğde Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 3 (2): 19-34.

9. Demir, M., İnan, M. (2011) “Türkiye’de Mali Kural”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13 (2): 25-66.
10. Demiroğlu, M., Demiroğlu, E. T. (2014) “Türkiye ve İngiltere Kalkınma Ajansları: İngiltere Deneyiminden Alınabilecek Dersler”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (48): 176-199.
11. Devlet Denetleme Kurulu (2014) “Türkiye’nin Kalkınma Ajansları Uygulamasının Değerlendirilmesi Araştırma ve İnceleme Raporu”, Tarihi: 30.01.2014, Sayısı: 2014/3.
12. Efe, A. (2016) “Türk İdari Yapılanma Geleneğinde Sıra Dışı Bir Kamu Personel Rejimi: Kalkınma Ajansları Örneği”, Sayıştay Dergisi, (100): 61-88.
13. Eroğlu, M., Kum, M. (2010) “Türkiye’de Kalkınma Ajanslarının İdari Teşkilat İçindeki Yeri”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (35): 175-198.
14. İSTKA (2019) “İstanbul Kalkınma Ajansı Faaliyet Raporu 2018”, https://www.istka.org.tr/media/131583/istanbul-kalk%C4%B1nma-ajans%C4%B1-2018-y%C4%B1l%C4%B1-faaliyet-raporu.pdf (25.11.2019)
15. Kalkınma Bakanlığı (2012) “Kalkınma Ajansları 2011 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, http://www3.kalkinma.gov.tr/DocObjects/View/14745/KalkinmaAjanslari2011YiliGenelFaaliyetRaporu.pdf (25.11.2019)
16. Kalkınma Bakanlığı (2013) “Kalkınma Ajansları 2012 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Kalk%C4%B1nma_Ajanslari_2012_Yili_GenelFaaliyetRaporu.pdf (25.11.2019)
17. Kalkınma Bakanlığı (2014) “Kalkınma Ajansları 2013 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, http://212.154.115.6/DocObjects/Download/16009/Kalk%C4%B1nma_Ajanslar%C4%B1_2013_Y%C4%B1l%C4%B1_Genel_Faaliyet_Raporu.pdf (25.11.2019)
18. Kalkınma Bakanlığı (2015) “Kalkınma Ajansları 2014 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, http://www3.kalkinma.gov.tr/DocObjects/View/16069/Kalk%C4%B1nma_Ajanslar%C4%B1_2014_Y%C4%B1l%C4%B1_Genel_Faaliyet_Raporu.pdf (25.11.2019)
19. Kanayran, H. G. (2014) “Kalkınma Ajanslarının Yönetsel Denetimi: Kurumsal ve Hukuki Statüleri Üzerinden Bir Değerlendirme”, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 49 (1): 109-130.
20. Karaca, M. (2019) “Türkiye’deki Bölgesel Kalkınma Politikalarının Kurumsal Analizi: Kalkınma Ajansları Örneği”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15 (3): 732-758.
21. Karasu, K. (2015) “Kalkınma Ajansları: ‘Modelimi Kaybettim. Hükümsüzdür’ Ölçek Siyasetinin Yerelliği”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 70 (2): 273-316.
22. Kavruk, H. (2009) “Türkiye’de Kalkınma Ajanslarının Hukuki Statüsü ve Yönetsel Yapısı”, KÖK Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 11 (1): 49-71.
23. Kırankabeş, M. C. (2013) “Yeni Bölgesel Kalkınma Politikasının Yerel Aktörleri Olarak Kalkınma Ajanslarının Etkiliğinin Değerlendirilmesi: Türkiye Örneği”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (35): 253-268.
24. Kutlu, S. Z., Görün, M. (2016) “Kalkınma Ajanslarında Merkezi ve Yerel Unsurların Etkisi: Kalkınma Ajanslarının Türkiye Uygulaması Üzerine Bir Değerlendirme”, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (2): 15-36.
25. Mülayim, B. O. (2018a) “Kalkınma Ajansları Personel Ücret Rejimi Karmaşası”, Çalışma ve Toplum, 3 (58) : 1335-1360.
26. Mülayim, B. O. (2018b) “Kalkınma Ajanslarında 6772 Sayılı Kanun Kapsamında İlave Tediye Uygulaması”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 20 (1): 293-319.
27. Namal, M. K. (2018) Kalkınma Ajansları ve İstihdam, Ankara: Detay Yayıncılık.
28. ORAN (2019) “Orta Anadolu Kalkınma Ajansı Faaliyet Raporu 2018”, http://www.oran.org.tr/images/dosyalar/20190419140036_0.pdf (25.11.2019)
29. Övgün, B. (2007) “Bir Politika Transferi Örneği: Kalkınma Ajansları”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 62 (3): 233-255.
30. Övgün, B. (2017) “Dünden Bugüne, Bugünden Yarına: Kalkınma Ajansları”, Memleket Siyaset Yönetim, (27): 19-40.
31. Öztürk, H., Tataroğlu, M. (2018) “Ülkelerin Kamu Yönetimi Örgütlenmelerinin Bölgesel Kalkınma Ajansları Üzerine Yansıması: Türkiye ve İspanya Karşılaştırması”, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 9 (21): 88-101.
32. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2018) “Kalkınma Ajansları 2017 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, https://kagm.sanayi.gov.tr/Handlers/DokumanGetHandler.ashx?dokumanId=cbd6cdfa-ee0a-4939-895c-979b222720a2 (25.11.2019)
33. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2019) “Kalkınma Ajansları 2018 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, https://kagm.sanayi.gov.tr/Handlers/DokumanGetHandler.ashx?dokumanId=c1646430-571f-484f-b7b6-82c6dabd9a7d (25.11.2019)
34. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2020) “Kalkınma Ajansları 2019 Yılı Genel Faaliyet Raporu”, https://www.sanayi.gov.tr/bolgesel-kalkinma-faaliyetleri/raporlar-ve-yayinlar/01141b (15.8.2021)
35. Sarraf, F. (1997) “Controlling Government Personnel Expenditures: Issues and Approaches”, içinde: Budgeting and Monitoring of Personnel Costs, SIGMA Papers No. 11, Paris, OECD, s. 9-20.
36. Sayıştay (2015) “2014 Yılı Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu”, https://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/genel_raporlar/kalkinma_ajanslari/2014_Kalkinma.pdf (25.11.2019)
37. Sayıştay (2016) “2015 Yılı Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu”, https://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/genel_raporlar/kalkinma_ajanslari/2015_Kalkinma.pdf (25.11.2019)
38. Sayıştay (2017) “2016 Yılı Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu”, https://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/genel_raporlar/kalkinma_ajanslari/2016_Kalkinma.pdf (25.11.2019)
39. Sayıştay (2018) “2017 Yılı Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu”, https://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/genel_raporlar/kalkinma_ajanslari/2017_Kalkinma.pdf (28.10.2019)
40. Sayıştay (2019) “2018 Yılı Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu”, https://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/genel_raporlar/kalkinma_ajanslari/2018_Kalkinma.pdf (25.11.2019)
41. Şimşek, A., Cinoğlu, D. Ş., Deniz, T. (2016) “Kalkınma Ajanslarından Ayrılan Personelin Hareketliliği Hakkında Bir İnceleme”, Sayıştay Dergisi, (102): 1-25.
42. Tahtalıoğlu, H., Özgür, H. (2016) “Türkiye’de Kalkınma Ajansları Politikasının Çözümlenmesi: Süreç Analizi (Aşamalar Yaklaşımı)”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9 (3): 161-184.
43. Taşcı, K. (2012) “Mutsuz Bilgi İşçileri: Kalkınma Ajansı Uzmanları”, ZAFER Kalkınma Ajansı MARTI Dergisi, 1 (4): 22-23.
44. TBMM (2005) Kalkınma Ajanslarının Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Kanun Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum ile Plan ve Bütçe Komisyonları Raporları (1/950) Dönem: 22 Yasama Yılı: 3 (S. Sayısı: 920).