Dilin Dramatiği ya da Mahmud ile Yezida
Öz
Türk Tiyatrosunun önemli yazarlarından biri olan Murathan Mungan’ın 1980 yılında kaleme aldığı Mahmud ile
Yezida, yöresellik, şiirsellik ve trajik öğelerin oldukça baskın olduğu bir oyundur. Aşkın tragedyası veya töreler arasına
sıkışan aşkın bir tutkunun baltalanışının lirik-trajik iniltisinin canlandırıldığı oyun diye tanımlayabileceğimiz
Mahmud ile Yezida, başat olarak töre kavramının merkezileştirildiği, aşk kavramının da yine benzer ağırlıkla ele
alındığı tematik bir portföye sahiptir. Yine Türk Tiyatrosunun önemli yapıtları arasında yer alan oyun, canlandırılma
ilkesine dayandırılarak oluşturulmuş diyalog düzeni ve sahnenin anlatısal işlevinin hesaba katılmasıyla meydana
getirilmiş didaskalik bölümlerinin yetkinliğiyle, hem drama özgü olanı, hem de yazınsallığın değerlerini bir
arada buluşturan bir seçkinlik taşımaktadır. Her metin kendi dilini yaratır ve her metin kendi özel dil kullanımının
bir ürünüdür, gerçeğinden hareketle irdelemeye çalıştığımız bu oyun metni, öncelikle yazarın şair kimliği, yaşam
kaosu içindeki insanın tragedyasını görebilme yetisi ve yöreye ve folklorüne olan duyarlılığı ekseninde biçimlendirilmiş
bir yapıttır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- NOTLAR
- Emil Michel Cioran, Burukluk, Çev.:Haldun Bayrı, Metis
- Yayınları, İstanbul, 2000, s.9.
- Sevda Şener, Çağdaş Türk Tiyatrosunda İnsan, Ank. Üniv.
- DTCF Yay., Ankara, 1972, s. 44.
- Marvin Carlson, Tiyatro Teorileri, Yunanlılardan Bugüne
- Tarihsel ve Eleştirel Bir İnceleme, De Ki Yay., Çev.: Eren Buğlalılar,
- Barış Yıldırım, Ankara, 2007, s. 277
- E. M. Cioran, Burukluk, s.70.
- Şuayip Ünsal, Yasak Aşkın Tutkuya Dönüşmesi ve İki Model