Araştırma Makalesi

Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme

Sayı: 22 22 Temmuz 2019
Esma Eroğlu *, Adnan Aksu
PDF İndir

Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Mimarlık ve kavramlar arasındaki ilişki tarihsel süreçte çeşitli anlatımlarla tanımlanmaktadır ve yorumlanmaktadır. Mimari kavramlara yön veren felsefi oluşumlar da bu çalışmanın hareket noktalarından biridir. Mimarlık için de tekrar kavramı, değişen düşünsel ve biçimsel değerlendirmelerle tarihte ifade bulmuştur. Bu çalışmada tekrarın güncel mimarlıktaki yeri sorunsallaştırılarak, Gilles Deleuze’ün felsefesinde tekrar söylemi üzerinden biçimsel bir okuma üretmek amaçlanmıştır. Bu noktada ilk olarak, Deleuze’ün tekrara getirdiği söylemler ışığında çalışmanın kavramsal çerçevesi kurulmuştur. İkinci olarak, tekrarın tasarım düşüncesindeki değişimini görmek açısından mimarlıkta tekrarın genel bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Son olarak da bazı çağdaş mimarların tekrar söylemleri ile kavrama dair değişim tartışılmıştır. Özellikle Deleuze’ün tekrar yaklaşımına referans veren çağdaş mimarlık yaklaşımları ele alınmıştır. Çalışmada tekrarın mimarlık için yeni anlamı, sunduğu bakış açısı ve mimarlıkta yaratıcı düşünceye katkısı çağdaş mimarların tasarım yaklaşımları ile okunarak değerlendirilmiştir. Buradan hareketle tekrardaki farkı ortaya çıkarmak çağdaş mimarlıkta tasarım yaklaşımlarında bir ifade biçimine dönüştüğü gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

Çağdaş Mimarlık,Tekrar,Fark,Gilles Deleuze

Kaynakça

  1. Andy Warhol Foundation for the Visual Arts. (2019). Andy Warhol Self-Portrait 1966, https://www.moma.org/collection/works/79889 (24.02.2019).
  2. Alexpankratz. (2018). Mies van der Rohe: The Modernist Architect Who Led The Bauhaus To Its End, https://www.dezeen.com/2018/11/19/mies-van-der-rohe- modernist-architect-third-director-bauhaus-100/ (24.02.2019). Artun, A. (1998). “Çağdaş sanat tarihleri ve Türkiye’de sanatın çağdaşlaşması”. Toplum ve Bilim, 79, 24-65.
  3. Belting, H. (2012). Floransa ve Bağdat, (Çev: Zehra Aksu Yılmazer), İstanbul: Küy Yayınevi.
  4. Berlage, H.P. (1996). Thoughts on Style, 1886—1909, Santa Monica: The Getty Center for the History of Art and the Humanities.
  5. Binet, H. (2012). Heydar Aliyev Center, http://www.zaha-hadid.com/architecture/heydar-aliyev-centre/ (03.01.2017).
  6. CCA Mellon Lectures. (2011). AD Classics: Amsterdam Orphanage / Aldo van Eyck, https://www.archdaily.com/151566/ad-classics-amsterdam-orphanage-aldo-van- eyck (03.01.2017).
  7. Colebrook, C. (2013). Gilles Deleuze, (Çev: Cem Soydemir), Ankara: Doğubatı Yayınevi.
  8. Coleman, N. (2007). Utopias and architecture, New York: Routledge.
  9. Deleuze, G. (2015). Anlamın Mantığı, (Çev: Hakan Yücefer), İstanbul: Norgunk Yayınevi.
  10. Deleuze, G. (2017). Fark ve Tekrar, (Çev: Burcu Yalım ve Emre Koyuncu), İstanbul: Norgunk Yayınevi.

Kaynak Göster

APA
Eroğlu, E., & Aksu, A. (2019). Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme. Yedi, 22, 91-101. https://doi.org/10.17484/yedi.536102
AMA
1.Eroğlu E, Aksu A. Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme. yedi. 2019;(22):91-101. doi:10.17484/yedi.536102
Chicago
Eroğlu, Esma, ve Adnan Aksu. 2019. “Çağdaş Mimarlıkta ‘Tekrar’ Üzerine Bir Değerlendirme”. Yedi, sy 22: 91-101. https://doi.org/10.17484/yedi.536102.
EndNote
Eroğlu E, Aksu A (01 Temmuz 2019) Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme. Yedi 22 91–101.
IEEE
[1]E. Eroğlu ve A. Aksu, “Çağdaş Mimarlıkta ‘Tekrar’ Üzerine Bir Değerlendirme”, yedi, sy 22, ss. 91–101, Tem. 2019, doi: 10.17484/yedi.536102.
ISNAD
Eroğlu, Esma - Aksu, Adnan. “Çağdaş Mimarlıkta ‘Tekrar’ Üzerine Bir Değerlendirme”. Yedi. 22 (01 Temmuz 2019): 91-101. https://doi.org/10.17484/yedi.536102.
JAMA
1.Eroğlu E, Aksu A. Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme. yedi. 2019;:91–101.
MLA
Eroğlu, Esma, ve Adnan Aksu. “Çağdaş Mimarlıkta ‘Tekrar’ Üzerine Bir Değerlendirme”. Yedi, sy 22, Temmuz 2019, ss. 91-101, doi:10.17484/yedi.536102.
Vancouver
1.Esma Eroğlu, Adnan Aksu. Çağdaş Mimarlıkta “Tekrar” Üzerine Bir Değerlendirme. yedi. 01 Temmuz 2019;(22):91-101. doi:10.17484/yedi.536102