LACANCI BAKIŞ KAVRAMI ve İMGENİN BAKIŞI
Öz
Resim sanatı yirminci yüzyıl boyunca ontolojik anlamda kendisi üzerine düşünmüştür. Resim temsil ettikleri, gösterdikleri, göstermedikleriyle anlam kazanmıştır. Ressamın konumu izleyicinin görüş alanını belirlemekten çıkmıştır. Bunun yerine ressamlar izleyicinin görme alanına hücum eden imgeler üretmeyi tercih etmişlerdir. Bu yüzden resim doğaya açılan bir pencere değil, görme alanının düzensizliğinin bir temsili sayılabilir. Bu konuda araştırma yapmak için pek çok teorik fikir öne sürülebilir. Psikanalizde bunlardan birisidir.Fransız psikanalist Jacques Lacan’ın bakış kavramı görsel sanatlarda ilgi görmüş kavramlarındandır. Bakış, zamansız ve kültürel bağlamları olmayan anlamlarıyla insan soyuna özgüdür. Lacan için öznenin merkeziliğinin kırılgan olduğunu gösteren anlamdadır. Bakış, kesin anlamını vermediğimizdir. Ancak o her zaman olacaktır. İnsana özgü olan bakış, kem göz ile karşılık bulabilir. Bakış, ressamın ilgisini çeker. Ressam için bakış, görme alanını aşandır. Lacan’ın psikanalitik çerçevede tanımlarını yaptığı bakış konusunda resim sanatında gösterme, mevcut hale getirme, deforme etme, silme veya görünürlüğünü güçlendirme gibi ressamların temsil stratejileriyle ilişkili düşüncelerin üretilebileceği görülmüştür. Bu ilişki içerisinde bu çalışma, önce Lacan’ın bakış kavramını psikanaliz ve sonra sanat ile ilgisi içerisinde sanat tarihinden seçilmiş örnekler etrafında anlatma amacında olmuştur. Örnekler klasik batı resim sanatı tarihinden, modern batı sanatın ve çağdaş sanattan olmuştur. Bakış kavramı ile ilişkili olarak batı sanatı örneklerine odaklanılmasının nedeni sanat tarihi açısından değişimleri veya bakış konusundaki fikirleri göstermek olmuştur. Çalışmada konu edilen örnekler resmin gösterim tarzını anlamak ve bakış konusunda neler söylenebileceğini göstermek adına sanat teorisi açısından ele alınmıştır. Çalışmamızın sonucunda ise Lacan ve konu edilen ressamların bakış konusunda ortak denilebilecek düşünceler ürettiklerine varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- BACON, F. (2011). David Sylvester'le Söyleşi. Çev. Sabri Gürses. Sanat ve Kuram 1900-2000 Değişen Fikirler Antalojisi içinde ss. 676-680. İstanbul: Küre Yayınları.
- BARTHES, R. (2011). Camera Lucida. Çev. Reha Akçakaya. İstanbul: Altıkırkbeş Yayınları.
- CASTANET, H. (2017). Lacan'ı Anlamak. Çev.Baturalp Aslan. İstanbul: Encore Yayıncılık.
- DANTO, A. (2010). Sanatın Sonundan Sonra. Çev. Zeynep Demirsü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- Da VİNCİ, L. (2015). Paragone/Sanatların Karşılaştırılması. Çev. Kemal Atakay. İstanbul: Notos Kitap Yayınevi.
- DELEUZE, G. (2009). Francis Bacon Duyumsamanın Mantığı. Çev. Can Batukan ve ece Erbay. İstanbul: Norgunk yayınları.
- FONTANA, L. (2011). Beyaz Manifesto. Çev. Sabri Gürses. Sanat ve Kuram 1900-2000 Değişen Fikirler Antalojisi içinde ss. 693-697. İstanbul: Küre Yayınları.
- FOUCAULT, M. (2001). Kelimeler ve Şeyler. Çev. Mehmet Ali Kılıçbay. İstanbul: İmge Kitabevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Engin Ümer
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
5 Kasım 2018
Kabul Tarihi
3 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 5 Sayı: 2