The relationship between teachers’ perceptions of change faciliation and resistance to change

Öz

In this study, it was aimed to examine the relationship between teachers’ perceptions of change fatigue and resistance to change. In the research, it was aimed to reach the teachers working in the Kahta District of Adıyaman Province in the 2020-2021 academic year. The scale prepared for this purpose was applied to 360 teachers online. It has been examined whether there is a differentiation according to the variables of teachers’ age, gender, school type, education level, seniority, working time at school, the location of the school where they work, and taking courses or seminars in the field of change management throughout their professional life. “Change Fatigue” and “Change Resistance Scales” were used. Descriptive survey model, one of the quantitative research methods, was used. Arithmetic mean and standard deviation values for descriptive statistics were calculated. By looking at the normality of the distribution of the data, t-test, ANOVA and correlation analysis were performed. According to the findings obtained in the research, it was concluded that teachers experienced high level of change fatigue and showed moderate resistance to change. A positive and significant relationship was found between teachers’ change fatigue and change resistance levels. The rapid and frequent changes in our education system cause fatigue. It can be said that this fatigue causes emotional reactions and short-term thinking. It can be said that this situation prevents teachers from making healthy decisions about changes and adapting to change, and as a result, it leads to resistance to change. Based on the findings of the study, it can be suggested that changes should be made more frequently.

Anahtar Kelimeler

• Resistance to change
• change fatigue
• change management
• organizational change.

Öğretmenlerin değişim yorgunluğu ile değişime direnç konusundaki algıları arasındaki ilişki

Öz

Bu araştırmada öğretmenlerin değişim yorgunluğu ve değişime direnç konusundaki algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Adıyaman İli Kahta İlçesinde 2020-2021 eğitim öğretim yılında görev yapan öğretmenlere ulaşılması hedeflenmiştir. Bu amaçla hazırlanan ölçek çevrim içi olarak 360 öğretmene uygulanmıştır. Öğretmenlerin yaş, cinsiyet, okul türü, eğitim durumu, kıdem, okuldaki çalışma süreleri, görev yaptıkları okulun bulunduğu yer ve mesleki yaşantıları boyunca değişim yönetimi alnında kurs ya da seminer alma değişkenlerine göre farklılaşma olup olmadığı incelenmiştir. “Değişim Yorgunluğu” ve “Değişime Direnç Ölçekleri” kullanılmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Betimsel istatistiklere yönelik aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Verilerin dağılımının normalliğine bakılarak t-testi, ANOVA ve korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre öğretmenlerin, yüksek düzeyde değişim yorgunluğu yaşadıkları ve değişime orta düzeyde direnç gösterdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin değişim yorgunluğu ile değişime direnç düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Eğitim sitemimizde yaşanan hızlı ve sık değişimler yorgunluğa sebep olmaktadır. Bu yorgunlukta beraberinde duygusal tepkilere ve kısa vadeli düşünmeye sebep olduğu söylenebilir. Bu durumun da öğretmenlerin değişimlerle ilgili sağlıklı kararlar vermesini ve değişime uyum sağlamasını engellediği ve sonuç olarak değişime direnmeye yol açtığı söylenebilir. Araştırmada elde edilen bulgulara dayanarak değişimlerin daha sıklıkta yapılması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Değişime direnç
• değişim yorgunluğu
• değişim yönetimi
• örgütsel değişim.

Kaynakça

1. Akpınar, B. & Aydın, K. (2007). Eğitimde değişim ve öğretmenlerin değişim algıları. Eğitim ve Bilim Dergisi, 32(144), 71−80.
2. Aydın, R., Şahin, H. & Topal, T. (2008). Türkiye’de ilköğretime sınıf öğretmeni yetiştirmede ni-telik arayışları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2, 119−142.
3. Beycioğlu, K. & Aslan, M. (2010). Okul gelişiminde dinamik olarak değişim ve yenileşme: okul yöneticileri ve öğretmenlerin rolleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 153−173.
4. Bernerth, J. B., Walker, H. J. & Harris, S. G. (2011) Change fatigue: development and initial vali-dation of a new measure. Work & Stress, 25(4). 321−337.
5. Kondakçı, Y., & Beycioğlu, K. (2014). Principal leadership and organizational change in schools: a cross-cultural perspective. Journal of Organizational Change Management, 27(3).
6. Brounstein, C. J. (1992). Teacher adjustments to multiple and continuous change (Unpublished doctoral dissertation). (Publication No. 1334) [Doctoral Dissertation, Portland State University] Dissertations and Theses.
7. Büyüköztürk, Ş. (2012, 14 May). Örnekleme Yöntemleri [PowerPoint slides]. Balıkesir Üniversi-tesi.
8. Cole, M. S., & Bruch, H. (2006). Organizational identity strength, identification, and commitment and their relationships to turnover intention: Does organizational hierarchy matter? Journal of Organisational Behavior, 27(5), 585−605.

9. Çelik, S. N. (2019). Öğretmenlerin işle bütünleşme düzeyleri ile değişime dirençleri arasındaki iliş-kinin incelenmesi. [Unpublished doctoral dissertation]. Kastamonu Üniversitesi.
10. Çetin, N. (2008). Kuramsal liderlik çözümlemelerinin ışığında, okul müdürlüğü ve eğitilebilir du-rumsal liderlik özellikleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(23), 74−84 .
11. Erdoğan, İ. (2015). Eğitimde değişim yönetimi. (4th ed.) Pegem Yayınevi.
12. Davis, K, (1984). İşletmede insan davranısı. In Tosun, K. ve ark (Çev.eds.). Örgütsel davranış. İstanbul Üniversitesi Yayınları.
13. Demir, E. Saatçioğlu, Ö. & İmrol, F. (2016). Examination of educational researches published in international journals in terms of normality assumptions current research in education. Current Research in Education, 2(3), 130−148.
14. Falkenberg, J., Stensaker, I. G., Meyer, C. B., & Haueng, C. (2005). When change become exces-sive. Research in Organizational Change and Development, 15, 31−62.
15. Fullan, M. (1991). The new meaning of educational change. Teachers’ College Press.
16. Göksoy, S. (2010). İlköğretim okulu yöneticilerinin değişime karşı direnci azaltma yöntemlerini uygulama düzeylerine ilişkin yönetici ve öğretmen görüşleri [Unpublished doctoral disserta-tion]. Bolu, Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
17. Grigg, R. (2016). ‘Leave me alone and let me teach.’ Teachers' views of Welsh Government edu-cation policies and education in Wales. Cylchgrawn Addysg Cymru/Wales Journal of Education, 18(1), 64−86.
18. Hançerlioğlu, O. (2002). Felsefe sözlüğü. İstanbul, Remzi Kitapevi.
19. Helvacı, M. A. (2010). Eğitim örgütlerinde değişim yönetimi. Nobel Yayınları.
20. Hargreaves, A. (1994). Changing teachers, changing times: Teachers' work and culture in the postmodern age (school development series). Cassell.
21. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources: A new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44(3), 513–524.
22. Hussey, D. (1998). Daha İyi Nasıl… Değişim Yönetimi. In A. Çimen (Çev. Ed.). Timaş Yayınları.
23. Huy, Q.N. (2001). Time, temporal capability, and planned change. Academy of Management, 26, 601–623.
24. Kaptan, S. (1998). Bilimsel Araştirma ve Istatistik Teknikleri (11th ed.). Kişisel Yayınlar.
25. Kennedy, M. M. (2010). Attribution error and the quest for teacher quality. Educational Re-searcher, 39(8), 591–598.
26. Kurt, C. (2010). Examination of relationships between teachers?epistemogical beliefs and atti-tude of resist to organizational change (Publication No. 277976) [Master’s Thesis, Gazi Uni-versity]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
27. Kuzubaşoğlu, D. (2008). Evaluation of the Perceptions of Teachers working in General High Schools on Change Management Factors in terms of School Effectiveness (Publication No. 28593893) [Master’s thesis, Marmara University]. Proquest Dissertations Publishing.
28. Limon, İ. (2019). The relationship among change fatigue, demoralization in educational po-licy context and job performance in educational organizations (Publication No. 552329) [Doctoral dissertation, Bolu Abant İzzet Baysal University]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
29. Limon, İ. (2020). Turkish adaptation of change fatigue scale: A study of reliability and validity. Sakarya University Journal of Education, 10(2), 292–311.
30. Limon, İ., & Sezgin-Nartgün, Ş. (2020). Investigation of teachers’ change fatigue level: Compari-son by demographics. Educational Administration: Theory and Practice, 26(2), 401–448.
31. Leuschke, E.E. (2017). School culture and teacher change fatigue in Tennessee. [Master’s thesis, Middle Tennessee State University]. JEWLScholar.
32. Okar, M. (2018). Öğretmenlerin örgütsel iklim algıları ile değişime direnme tutumları arasındaki ilişki. (Publication No. 502250)[Master’s thesis, Abant İzzet Baysal University]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
33. Oreg, S. (2003). Resistance to change: Developing an individual differences measure. Journal of Applied Psychology, 88(4), 680–693.
34. Oreg, S. (2006). Personality, context, and resistance to organizational change. European Journal of Work and Organizational Psychology, 15(1), 73–101.