TR
EN
PERFORMANS PRATİKLERİ VE REPERTUVAR BAĞLAMINDA FRITZ KREISLER’İN KEMAN PERFORMANSI YORUM GELENEĞİNE ETKİLERİ
Öz
Bu çalışmada, 20. yüzyıl keman virtüözü ve bestecilerinden Fritz Kreisler’in (1875-1962), keman müziğine etkilerinin, yorum geleneği, performans pratikleri ve eserleri bağlamında müzikolojik bir bakış açısıyla incelenmesi amaçlanmıştır. Kreisler’in keman performans üslubu, 19. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın ilk yarısına geçişte belirleyici bir rol oynayarak keman icrasında yeni standartlar oluşmasına yol açmıştır. Çalışmada, Kreisler’in keman çalma tekniği aracılığıyla yorum geleneğine getirdiği yenilikler arasında özellikle sürekli vibrato ve portamento kullanımının dönemin keman icrası üzerindeki devrim niteliğindeki etkileri ayrıntılı biçimde değerlendirilmiştir. Kreisler’in yorumculuğu, birçok kaynakta belirtildiği üzere eserlerin müziksel ifadesini taşıyan incelikli, lirik ve teknik bir üslup temeline dayanmaktadır. Kemandaki teknik ustalığını daima müziğin anlamsal içeriğini vurgulamak için kullanan besteci, özellikle çift sesler, üç ve dört sesli akorlar ve artikülasyon bakımından keman literatürüne önemli katkılar sağlamıştır. Bu bağlamda, Kreisler’in küçük formlu ve kısa eserleri döneminin konser pratiğinde kalıcı bir repertuvar oluşturmuş; bu eserler hem icra tekniklerinin gelişmesine hem de pedagojik repertuvarın zenginleşmesine yardımcı olmuştur. Çalışmada ayrıca Kreisler’in klasik eserler üzerine yaptığı radikal edisyonlar ve kadans düzenlemelerinin tarihsel ve müzikolojik açıdan önemi tartışılmıştır. Özellikle Beethoven, Paganini gibi bestecilerin eserlerine yaptığı düzenlemeler, döneminin performans anlayışında estetik ve pratik açılardan önemli dönüşümlere öncülük etmiştir. Sonuç olarak, Kreisler’in mirasının günümüz keman yorumculuğunda, eğitiminde ve repertuvar seçimlerinde hâlen etkisini sürdürdüğü görülmektedir. Kreisler’in müziksel ifade, teknik yenilik ve bestecilikte yarattığı sentez, 20. yüzyıl ve sonrasındaki keman performans geleneğinin şekillenmesinde temel referans noktalarından biri olarak kabul edilmektedir. Çalışma, Kreisler’in mirasının gelecekteki müzikolojik araştırmalar ve keman performans geleneği açısından taşıdığı önemi vurgulamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aktüze, İ. (2010). Müziği anlamak ansiklopedik müzik sözlüğü. (Üçüncü basım). İstanbul: Pan Yayıncılık.
- Aşkın, C. (1996). Early recorded violinists, [Doctorate dissertation]. University of London, London.
- Auer, L. (1921). Violin playing as I teach it. New York: Frederick A. Stokes Company.
- Brown, C. (1988). Bowing styles, vibrato and portamento in Nineteenth-Century violin playing. Journal of the Royal Musical Association, 113(1), 97-128. https://www.jstor.org/stable/766271 (Erişim tarihi: 22.05.2025)
- Brown, C. (2002). Classical and Romantic performing practice 1750–1900. New York: Oxford University Press.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. (18. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
- Curty, A. (2003). A pedagogical approach to Eugène Ysaÿe’s Six Sonatas for Solo Violin, Op. 27 (Doktora tezi). Erişim adresi: ProQuest Dissertations and Theses Global. (Order No. 0805037)
- Dağ, Ö. D. (2011). Keman vibratosu ile ilgili 18. yüzyıldan günümüze değişen yaklaşımlar. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 105-118. )Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/321511), (Erişim tarihi: 22.05.2025)
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klasik Batı Müziğinde Yorumculuk , Müzikoloji ve Etnomüzikoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Tuna Taşdemir
*
0000-0002-3495-3593
Türkiye
Erken Görünüm Tarihi
2 Eylül 2025
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2025
Gönderilme Tarihi
30 Temmuz 2025
Kabul Tarihi
29 Ağustos 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 8 Sayı: 3