A SECTORAL PERSPECTIVE ON CONSERVATORY EDUCATION: THE VIEWS OF BAGLAMA PERFORMERS

Abstract

This study examines the reflections of conservatory education on industry practices and aims to reveal the extent to which the current curriculum contributes to professional competence in the music industry. The study was structured within the framework of the ‘case study’ design, one of the qualitative research methods. The study evaluated the views of bağlama performers who graduated from conservatories and are professionally active in the music industry regarding conservatory education. It identified the problems encountered by graduates during their professional lives and made recommendations for strengthening conservatory education programmes and addressing existing shortcomings. Within the scope of the research, interviews were conducted with 10 bağlama performers who graduated from different conservatories and are actively working in the music industry. The findings show that the participants have at least 10 years of professional experience and that the interest of family members in music is an important determining factor in their orientation towards bağlama and folk music tradition. Participants stated that the areas/courses they believed contributed most to sectoral applications in conservatory education were notation and makam knowledge, THM-TSM repertoire, and instrumental training. However, they noted that within the scope of instrumental training, they mostly accessed study materials from outside sources and through their own efforts. It was emphasised that including courses such as workshops/masterclasses/advanced performance techniques, accompaniment/supporting instruments, music technologies (use of mixers and sound recording software/devices), computer-based notation, and popular music repertoire in the programme, in addition to the current curriculum, would increase alignment with sectoral requirements. Overall, the findings contribute to a better understanding of the shortcomings encountered in conservatory education in practice and provide important data for assessing the alignment of the curriculum with current industry needs. The study reveals the need to strengthen practice-based courses in conservatory education, develop technological equipment capabilities, and increase stage practice-oriented course content.

Keywords

• Conservatory curriculum
• music education
• instrument education
• baglama education
• music industry.

KONSERVATUVAR EĞİTİMİ ÜZERİNE SEKTÖREL BİR PERSPEKTİF: BAĞLAMA İCRACILARI GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu çalışmada, konservatuvarlarda verilen eğitimin sektördeki uygulamalara yansımaları incelenmiş ve mevcut müfredatın müzik sektöründeki mesleki yeterliliğe katkı düzeyinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden “durum çalışması” deseni kapsamında yapılandırılmıştır. Araştırmada, konservatuvardan mezun olup müzik sektöründe profesyonel olarak faaliyet gösteren bağlama icracılarının konservatuvar eğitimine ilişkin görüşleri değerlendirilmiş, mezunların mesleki yaşamları süresince karşılaştıkları sorunlar belirlenerek konservatuvar eğitim programlarının güçlendirilmesi ve mevcut eksikliklerin giderilmesine yönelik öneriler getirilmiştir. Araştırma kapsamında, farklı konservatuvarlardan mezun ve müzik sektöründe aktif olarak çalışan 10 bağlama icracısı ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular, katılımcıların en az 10 yıllık mesleki deneyime sahip olup, bağlama ve halk müziği geleneğine yönelimlerinde aile bireylerinin müzikle olan ilgisinin önemli bir belirleyici unsur olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, konservatuvar eğitimlerinin sektörel uygulamalara en fazla katkı sağladığını düşündükleri alanları/dersleri; nota-makam bilgisi, THM-TSM repertuvarı ve çalgı eğitimi olarak ifade etmiş ancak çalgı eğitimi kapsamında etüt materyallerine çoğunlukla okul dışı kaynaklardan ve kendi çabalarıyla ulaştıklarını belirtmişlerdir. Mevcut müfredata ek olarak atölye/ustalık sınıfı/ileri icra teknikleri, eşlik/yardımcı çalgı, müzik teknolojileri (mikser ve ses kayıt yazılımları/cihazlarının kullanımı), bilgisayarda nota yazımı ve popüler müzik repertuvarı gibi derslerin programa dâhil edilmesinin sektörel gereksinimlerle uyumu arttıracağı vurgulanmıştır. Genel olarak bulgular, konservatuvar eğitiminin uygulamada karşılaşılan eksikliklerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sunmakta; müfredatın güncel sektör ihtiyaçlarıyla uyumunun değerlendirilmesi açısından önemli veriler sağlamaktadır. Çalışma, konservatuvar eğitiminde uygulama temelli derslerin güçlendirilmesi, teknolojik donanım olanaklarının geliştirilmesi ve sahne pratiği odaklı ders içeriklerinin arttırılması gerektiğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Konservatuvar müfredatı
• müzik eğitimi
• çalgı eğitimi
• bağlama eğitimi
• müzik sektörü
• müzik piyasası.

Kaynakça

1. Adıgüzel, Ö. (2017). Güzel sanatlar fakültesi ve devlet konservatuvarı mezunları istihdam sorunları çalıştayı, Uluslararası Mudo Kongresi, Diyarbakır.
2. Alanka, D. (2024). Nitel bir araştırma yöntemi olarak içerik analizi: teorik bir çerçeve: Kronotop İletişim Dergisi; 1 (1): 62-82.
3. Bükülmez, İ. D. (2023). Türk müziği devlet konservatuvarında öğrenim gören öğrencilerin batı müziği derslerine yönelik görüşleri: Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Örneği. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 36 (2), 692-706
4. Cresswell, J. W. (2021). Nitel araştırma yöntemleri: beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Siyasal Kitabevi.
5. Elgün, Ö. & Umuzdaş, S. (2022). Devlet konservatuvarları müzik ve bale ortaokulları ile müzik ve sahne sanatları liseleri viyolonsel müfredatlarının karşılaştırılması. Yegâh Müzikoloji Dergisi, 5 (2), 151-175.
6. Eroğlu, T. (2017). Güzel sanatlar fakültesi ve devlet konservatuvarı mezunları istihdam sorunları çalıştayı, Uluslararası Mudo Kongresi, Diyarbakır.
7. Geboloğlu, B. (2024). Konservatuvar öğrencilerinin Türk sanat müziği repertuvarı dersine yönelik görüşleri: MANAS sosyal araştırmalar dergisi, 13 (3), 992-1007.
8. Karataş, K. O. (2025). Konservatuvar müzik bölümü öğrencilerinin mesleki kariyer tercihlerine ilişkin görüşleri: Art Vision. 54 (1), 1-9.

9. Uçan, A. (1994). Müzik eğitimi: temel kavramlar, ilkeler, yaklaşımlar. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
10. Sağer, T. (2017). Güzel Sanatlar fakültesi ve devlet konservatuvarı mezunları istihdam sorunları çalıştayı, Uluslararası Mudo Kongresi, Diyarbakır: (151-169).
11. Say, A. (2010). Müzik ansiklopedisi: H-Ö. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
12. Sınır, İ. Apaydın, H. & Kılkıl, E. (2015). Türkiye’deki stüdyo müzisyenlerinin ve aranjörlerin müzik eğitimi düzeyleri ve türleri üzerine bir inceleme. Akademik bakış dergisi, 50.
13. Topoğlu, O. & İşgörür, Ü. (2013). Türkiye'de batı müziği eğitimi veren devlet konservatuvarları ve vakıf üniversiteleri müzik bölümlerinin belirlenmesi ve bu kurumlarda eğitim veren akademisyenlerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 8 (12).
14. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.