Evaluation of Interventions for Children and Mothers with Type 1 Diabetes According to The Health Promotıon Model: A Case Report

Öz

Objective: Type 1 Diabetes is a disease that affects children in terms of psychosocial development as well as its physical effects. Nursing models support the execution of care processes more consistently and effectively by guiding practices. In this direction, the Health Promotion Model was taken as a basis for individuals to take an active role in disease management and to maintain healthy behaviors. Case Report: In this study, it was aimed to evaluate medication administration to a child with Type 1 diabetes and nutrition education given to the mother based on the Health Promotion Model framework. In this case, an 8-year-old child with Type 1 diabetes and his mother were evaluated. The child and his mother were assessed within the framework of Pender’s Health Promotion Model, focusing on individual characteristics and experiences, behavior-specific concepts and influences, and behavioral outcomes Discussion: As a result of the interventions for the case, it was observed that the mother's compliance with the nutrition plan increased and positive changes were observed in the blood glucose values of the child, while the child participated more actively in the medication administration processes. The Health Promotion Model, which was used to guide nursing care in the case, provided a framework that supports the public health nurse to take responsibility for health and develop positive health behaviors in disease management through home visits.

Anahtar Kelimeler

• Type 1 Diabetes
• Health Promotion Model
• Case Report
• Nursing

Tip 1 Diyabeti Olan Çocuk Ve Anneye Yönelik Girişimlerin Sağlığı Geliştirme Modeli’ne Göre Değerlendirilmesi: Olgu Sunumu

Öz

Giriş: Tip 1 Diyabet, fiziksel olarak etkileniminin yanısıra psikososyal gelişim yönüyle de çocukları etkileyen bir hastalıktır. Hemşirelik modelleri, uygulamalara yön vererek bakım süreçlerinin daha tutarlı ve etkili yürütülmesini desteklemektedir. Bu doğrultuda, bireylerin hastalık yönetiminde aktif rol alması ve sağlıklı davranışları sürdürebilmesi amacıyla Sağlığı Geliştirme Modeli temel alınmıştır. Olgu Sunumu: Bu çalışmada; Tip 1 diyabeti olan çocuğa ilaç uygulama ve anneye verilen beslenme eğitimlerinin Sağlığı Geliştirme Modeli çerçevesi temel alınarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Olguda 8 yaşında Tip 1 diyabetli bir çocuk ve annesi değerlendirilmiştir. Çocuk ile annesi Pender’in Sağlığı Geliştirme Modeli’ndeki bireysel özellikler ve deneyimler, davranışa özgü kavramlar ve etkiler ve davranışsal sonuçlar çerçevesinde ele alınmıştır. Tartışma: Olguya yönelik uygulamalar sonucunda, annenin beslenme planına uyumunun arttığı ve çocuğun kan şekeri değerlerinde olumlu değişimler yaşandığı, aynı zamanda çocuğun ilaç uygulama süreçlerine daha aktif katılım sağladığı gözlemlenmiştir. Olguda hemşirelik bakımına rehberlik sağlamak amacıyla kullanılan Sağlığı Geliştirme Modeli, halk sağlığı hemşiresinin ev ziyaretleri ile hastalık yönetiminde sağlıkla ilgili sorumluluk alınmasını ve olumlu sağlık davranışları geliştirilmesini destekleyen bir çerçeve sunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Tip 1 Diyabet
• Sağlığı Geliştirme Modeli
• Olgu Sunumu
• Hemşirelik

Kaynakça

1. Atkinson MA, Eisenbarth GS, Michels AW. Type 1 diabetes. The Lancet 2014; 383(9911):69-82.
2. Libman I, Haynes A, Lyons S, Pradeep P, Rwagasor E, Tung JYL et al. ISPAD clinical practice consensus guidelines 2022: Definition, epidemiology, and classification of diabetes in children and adolescents. Pediatr Diabetes 2022; 23(8):1160-74.
3. International Diabetes Federation (IDF). IDF diabetes atlas. 10th ed. Brussels: IDF; 2021. Available from: https://diabetesatlas.org/idfawp/resource-files/2021/07/IDF_Atlas_10th_Edition_2021.pdf.
4. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği (TEMD). Diabetes Mellitus ve Komplikasyonlarının Tanı, Tedavi ve İzlem Kılavuzu; 2019. Available from: http://www.temd.org.tr/admin/uploads/tbl_gruplar/20190819095924-2019tbl_gruplar9e6fbbc8c2.pdf
5. Vurallı D, Kandemir N. Çocuk ve adolesanlarda diabetes mellitusun tanımı ve sınıflandırılması. In: Cinaz P, Daredeliler F, Akıncı A, Özkan B, Dündar BN, Abacı A, Akçay T, editors. Çocuk Endokrinolojisi. 1st ed. İstanbul: Nobel Tıp Kitapevleri; 2014. p.397-452.
6. Al Ksir K, Wood DL, Hasni Y, Sahli J, Quinn M, Ghardallou M. Motivational interviewing to improve self-management in youth with type 1 diabetes: A randomized clinical trial. Journal of Pediatric Nursing. 2022; 66:e116-e121.
7. Fallahi S, Farahani AS, Rasouli M, Sefidkar R, Khanali Mojen L. The effect of spiritual care on adjustment of adolescents with type 1 diabetes. International Journal of Pediatrics. 2019;7(4):9225-35.
8. Mitchell AE, Morawska A, Lohan A, Filus A, Batch J. Randomised controlled trial of the healthy living triple p–positive parenting program for families of children with type 1 diabetes. Journal of Child Health Care. 2022;1-21.

9. Küçük S, Türeyen A, Yıldırım Y. Hemşirelik alanında diyabet ile ilgili yapılan lisansüstü tezlerde kuram ve model kullanımının incelenmesi: Sistematik derleme. Turkiye Klinikleri Journal of Nursing Sciences. 2023;15(1).
10. Pender NJ. Health promotion in nursing practice. 3rd ed. Connecticut: Appleton & Lange; 1996.
11. Jalali A, Ziapour A, Ezzati E, Kazemi S, Kazeminia M. The impact of training based on the Pender Health Promotion Model on self-efficacy: A systematic review and meta-analysis. American Journal of Health Promotion. 2023;8901171231224101.
12. Habibzadeh H, Shariati A, Mohammadi F, Babayi S. The effect of educational intervention based on Pender's Health Promotion Model on quality of life and health promotion in patients with heart failure: An experimental study. BMC Cardiovascular Disorders. 2021;21:1-13.
13. Ross A, Bevans M, Brooks AT, Gibbons S, Wallen GR. Nurses and health-promoting behaviors: Knowledge may not translate into self-care. AORN Journal. 2017;105(3):267-75.
14. Byra S, Zubrzycka R, Wójtowicz P. Positive orientation and posttraumatic growth in mothers of children with Cystic Fibrosis-mediating role of coping strategies. Journal of Pediatric Nursing. 2021;57:e1-e8.
15. Elseifi OS, Abdelrahman DM, Mortada EM. Effect of a nutritional education intervention on breakfast consumption among preparatory school students in Egypt. International Journal of Public Health. 2020;65(6):893-903.
16. Pender NJ, Murdaugh CL, Parsons MA. Health promotion in nursing practice. 7th ed. Pearson; 2015.
17. Demir G, Akcay N. Diabetes education ın children with type 1 diabetes and their families. TJFMPC. 2022;16(2): 447-55.
18. Almeida AC, Tavares F, Pereira MG. Metabolic control and quality of life in type 1 diabetes: Do adherence, family support, and school support matter?. Nursing Health Sciences. 2023;25(3):456-65.
19. Gomber A, Wentzell K, Higgins LA, Volkening LK, Laffel LM. School nurses’ comfort with diabetes management and technology from 2012 to 2019. Diabetes Spectrum. 2023;36(3):205-10.