YAPAY ZEKÂ BAĞLAMINDA KAMU YÖNETİMİNDE REFORMUNUN GEREKLİLİĞİ VE TÜRK BÜROKRASİSİNİN DURUMU

İçinde bulunduğumuz ve sıklıkla “yapay zekâ çağı” olarak nitelendirilen dönemde, toplumsal, ekonomik ve yönetsel alanlarda önemli değişim ve dönüşümler yaşanmaktadır. Kamu yönetimi de bu dönüşüm sürecinden etkilenmiş, özellikle reform uygulamaları aracılığıyla yeni koşullara uyum sağlamaya çalışmıştır. Yapay zekâ; öğrenme, akıllı tahminlerde bulunma, karmaşık problemleri çözme, değişen koşullara uyum gösterme ve farklı dil ile deneyimlere adapte olabilme gibi yetenekleri ifade eden çok boyutlu bir kavramdır. Türk bürokrasisi ise tarihsel gelişim süreci ve içinde şekillendiği toplumsal ve siyasal koşulların etkisiyle kendine özgü bir yapı kazanmıştır. Merkeziyetçi bir anlayış üzerine inşa edilen bu bürokratik sistem, zamanla ortaya çıkan yeni ihtiyaç ve beklentilere cevap vermekte zorlanmış; bu nedenle değişen koşullara uyum sağlamak amacıyla çeşitli reform girişimlerine yönelmiştir. Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada yapay zekâ, kamu yönetimi reformu ve Türk bürokrasisinin mevcut durumu; ilgili bilimsel çalışmalar, mevzuat düzenlemeleri ve çeşitli dokümanlar ışığında incelenmiştir. Güncel bir konu olan yapay zekâyı kamu yönetimi reformları ve Türk bürokrasisi bağlamında ele alması bakımından çalışmanın literatüre katkı sağlayacağı ve alana değerli bir perspektif sunacağı değerlendirilmektedir.

In the current era, often referred to as the ‘age of artificial intelligence’, significant changes and transformations are taking place in social, economic and administrative spheres. Public administration has also been affected by this process of transformation and has sought to adapt to new conditions, particularly through the implementation of reforms. Artificial intelligence is a multifaceted concept encompassing capabilities such as learning, making intelligent predictions, solving complex problems, adapting to changing conditions, and adjusting to different languages and experiences. The Turkish bureaucracy, however, has developed a unique structure shaped by its historical evolution and the social and political conditions within which it has formed. Built on a centralised approach, this bureaucratic system has struggled to respond to new needs and expectations that have emerged over time; consequently, it has turned to various reform initiatives in an effort to adapt to changing conditions. In this study, the document analysis method, one of the qualitative research methods, has been employed. The study examines artificial intelligence, public administration reform and the current state of the Turkish bureaucracy in the light of relevant academic studies, legislative regulations and various documents. It is considered that the study will contribute to the literature and offer a valuable perspective to the field by addressing the topical issue of artificial intelligence within the context of public administration reforms and the Turkish bureaucracy.