Evaluation of Green Human Resources Management Functions in Terms of Healthcare Facilities with the Fuzzy AHP Method

Öz

In this study, the green human resources management (G-HRM) functions, which will enable green management to be realized in enterprises, were discussed, and the Fuzzy AHP method was used to determine the importance levels of 10 different G-HRM functions in the literature. G-HRM functions were evaluated by 3 experts with 10 years of experience in the field. According to the results obtained after the evaluation, it has been determined that the most important of the G-HRM practices in health enterprises are respectively: “green organizational culture and green adoption strategies” with 29.8%, “green business design” with 17.4% and “green education and development” with 11.7%. It contributes to sustainability with the green organizational culture and the environmentalist identity and behaviors of the personnel in the health enterprises to adopt the green strategy. It is essential to increase the knowledge level of employees about green strategy through training and development practices. The full success of green management in enterprises is possible with the total consideration and application of the criteria included in the research. As a matter of fact, in the prepared study a comprehensive perspective on the functions of G-HRM is presented to the health managers and human resources professionals. Key Words: Analytic Hierarchy Process, Green Human Resources Management, Healthcare Facilities, Multi-Criteria Decision-Making Methods JEL Classification: M14, O15, D23

Anahtar Kelimeler

• Analytic Hierarchy Process
• Green Human Resources Management
• Healthcare Facilities
• Multi-Criteria Decision-Making Methods

Sağlık İşletmeleri Açısından Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevlerinin Bulanık AHS Yöntemi ile Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmada, yeşil yönetimin işletmelerde gerçekleştirilmesini sağlayacak yeşil insan kaynakları yönetimi (Y-İKY) işlevleri ele alınmış, literatürde yer alan 10 farklı Y-İKY işlevinin önem derecelerinin belirlenmesi amacıyla Bulanık AHS (Analitik Hiyerarşi Süreci) yöntemi kullanılmıştır. Y-İKY işlevleri alanda 10 yıl tecrübeye sahip 3 uzman tarafından değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonrası ulaşılan sonuçlara göre sağlık işletmelerinde Y-İKY uygulamalarının en önemlilerinin sırasıyla; %29,8 ile ‘‘yeşil örgüt kültürü ve yeşilin benimsenmesi stratejileri’’, %17,4 ile ‘‘yeşil iş tasarımı’’ ve %11,7 ile ‘‘yeşil eğitim ve geliştirme’’ olduğu tespit edilmiştir. Sağlık işletmelerindeki yeşil örgüt kültürü ve personelin yeşil stratejiyi benimsemesi oluşan çevreci kimlik ve davranışlar ile sürdürülebilirliğe katkı sağlamaktadır. Eğitim ve geliştirme uygulamalarıyla çalışanların yeşil stratejiye yönelik bilgi düzeyini artırmak elzemdir. İşletmelerde yeşil yönetimin tam anlamıyla başarılı olabilmesi, araştırmaya dahil edilen kriterlerin topyekûn dikkate alınması ve uygulanmasıyla mümkündür. Nitekim hazırlanan çalışmada sağlık yöneticilerine ve insan kaynakları profesyonellerine Y-İKY işlevleriyle ilgili kapsamlı bir bakış açısı sunulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Analitik Hiyerarşi Süreci, Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi, Sağlık Tesisleri, Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri JEL Sınıflandırması: M14, O15, D23

Anahtar Kelimeler

• Analitik Hiyerarşi Süreci
• Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi
• Sağlık Tesisleri
• Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri

Kaynakça

1. Ahmad, S. (2015). Green Human Resource Management: Policies And Practices. Cogent Business & Management, Vol. 2, No. 1, 1-13. https://doi.org/10.1080/23311975.2015.1030817
2. Alabay, M. N. (2012). Müşteri Şikâyetleri Yönetimi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt 8, Sayı 16, 137-157. https://dergipark.org.tr/en/pub/ijmeb/issue/54820/750386
3. Bangwal, D. ve Tiwari, P. (2015). Green HRM – A Way to Greening the Environment. IOSR Journal of Business and Management, Vol. 17, No. 12, 45-53. Doi: 10.9790/487X-171214553
4. Barbosa, E. D., De Souza Freıtas, W. R., and Machado, A. C. (2021). Green Human Resource Management Em Hospıtaıs De Paranaíba-Ms. Anais Do Simpósio Sul-Mato-Grossense De Administração, Vol. 4, No. 4, 624-641. https://desafioonline.ufms.br/index.php/SIMSAD/article/view/13394
5. Bazrkar, A.and Moshiripour, A. (2021). Corporate Practices of Green Human Resources Management Foresight and Sti Governance, Vol. 15, No. 1, 97-105. Doi: 10.17323/2500-2597.2021.1.97.105
6. Chan, F. T. and Kumar, N. (2007). Global Supplier Development Considering Risk Factors Using Fuzzy Extended AHP-Based Approach. Omega, Vol. 35, No. 4, 417-431. https://doi.org/10.1016/j.omega.2005.08.004
7. Chang, E. C. (1996). Evidence For The Cultural Specificity Of Pessimism in Asians vs Caucasians: A Test of a General Negativity Hypothesis. Personality And Individual Differences, Vol. 21, No. 5, 819-822. https://doi.org/10.1016/0191-8869(96)00110-9
8. Chaudhary, R. (2020). Green Human Resource Management and Employee Green Behavior: An Empirical Analysis. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, Vol. 27, No. 2, 630-641. https://doi.org/10.1002/csr.1827

9. Dessouky, N. F. and Alquaiti, H. O. (2020). Impact of Green Human Resource Management (GHRM) Practices on Organizational Performance. 2020 Second International Sustainability and Resilience Conference: Technology and Innovation in Building Designs. Sakheer, Bahrain: Institute of Electrical and Electronics Engineers. 1-4. Doi: 10.1109/IEEECONF51154.2020.9319956
10. Diaz-Carrion, R., López-Fernández, M. and Romero-Fernandez, P. M. (2018). Developing A Sustainable HRM System From A Contextual Perspective. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, Vol. 25, No. 6, 1143-1153. https://doi.org/10.1002/csr.1528
11. Dikme, H. ve Sucu, İ. (2019). Örgütsel Davranış ve Yeşil İşgören Davranışı. VIII. Umteb Internatıonal Congress On. Sivas: İksad Publications. 255-260.
12. Karakuş, G. ve Erdirençelebi, M. (2018). İşletmelerin Yeşil Yönetim Algılarının İşletme Performansı Üzerindeki Etkisini Ölçmeye Yönelik Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt 10, Sayı 4, 681-704. https://www.isarder.org/index.php/isarder/article/view/700
13. Kedikli, E. (2018). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi (Ed. Yeter Demir Uslu) Yeşil İşletme (1. Baskı) Ankara: Nobel Yayın, 127-141.
14. Keskin, M. (2016). Müşteri Sadakatini Sağlamak İçin Şikayet Yönetimi ve Eğitim Sektörüne Yönelik Bir Uygulama. Toros Üniversitesi İİSBF Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 3, Sayı 5, 91-108. https://dergipark.org.tr/en/pub/iisbf/issue/24455/259162
15. Köşker, Z. ve Gürer, A. (2020). Sürdürülebilirlik Çerçevesinde Yeşil Örgüt Kültürü. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt 6, Sayı 1, 88-109. https://dergipark.org.tr/en/pub/kkujebpir/issue/55184/730315
16. Mamat, N. J. Z., & Daniel, J. K. (2007). Statistical analyses on time complexity and rank consistency between singular value decomposition and the duality approach in AHP: A case study of faculty member selection. Mathematical and Computer Modelling, Vol. 46, No. 7-8, 1099- 1106. https://doi.org/10.1016/j.mcm.2007.03.025
17. Obaid, T. F. and Alias, R. B. (2015). The Impact Of Green Recruıtment, Green Traınıng And Green Learnıng On The Fırm Performance: Conceptual Paper. International Journal Of Applied Research, Vol. 1, No. 12, 951-953.
18. Oncer, A. Z. (2019). Örgütlerde Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları: Teorik Bir İnceleme. İş ve İnsan Dergisi, Cilt 6, Sayı 2, 199-208. https://doi.org/10.18394/iid.552555
19. Pinzone, M., Guerci, M., Lettieri, E. and Redman, T. (2016). Progressing in The Change Journey Towards Sustainability in Healthcare: The Role Of ‘Green’HRM. Journal Of Cleaner Production, 122. 201-211. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2016.02.031
20. Renwick, D. W., Redman, T.and Maguire, S. (2013). Green Human Resource Management: A Review And Research Agenda. International Journal Of Management Reviews, Vol.15, No.1,1-14. https://doi.org/10.1111/j.1468-2370.2011.00328.x
21. Rezaei-Moghaddam, K. (2016). Green Management Of Human Resources İn Organizations: An Approach To The Sustainable Environmental Management. Journal of Agricultural Technology, Vol. 12, No. 3, 509-522. https://www.thaiscience.info/journals/Article/IJAT/10981361.pdf
22. Saaty, T. (1980). The analytic hierarchy process (AHP) for decision making. In Kobe, Japan, 1-69.
23. Saaty, T. L. (2000). Fundamentals of decision making and priority theory with the analytic hierarchy process (Vol. 6). RWS publications.
24. Saifudin, A., Aima, M., Sutawidjaya, A. and Sugiyono, S. (2021). Hospital digitalization in the era of industry 4.0 based on GHRM and service quality. International Journal of Data and Network Science, Vol. 5, No. 2, 107-114. Doi: 10.5267/j.ijdns.2021.2.004
25. Sarıyıldız, A. Y. (2021). Sağlık Kurumlarında Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi ve Uygulamaları. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, Cilt 3, Sayı 1, 155-159. https://doi.org/10.47542/sauied.900628
26. Selvan, S. A. ve Kumar, D. N. (2021). Green Human Resource Management and Its Application Asa Tool for Corporate Sustainability. NIU International Journal of Human Rights, Vol. 8, No. 4, 31-34. https://ssrn.com/abstract=3829207
27. Seyedein, S., & Mesbahi, M. (2020). Nurses’ lived experience of green human resource management: a qualitative study. Journal of Qualitative Research in Health Sciences, Vol. 9, No. 3, 188- 199. https://dx.doi.org/10.22062/jqr.2020.91513
28. Sharma, N. ve Khatri, B. (2021). A Review on Green Human Resource Management Practices and Employee's Green Behavior. Indian Journal of Natural Sciences, Vol. 12, 29629-29638. https://www.researchgate.net/publication/350940739_A_Review_on_Green_Human_R esource_Management_Practices_and_Employee's_Green_Behavior
29. Shoaib, M., Abbas, Z., Yousaf, M., Zámečník, R., Ahmed, J. and Saqib, S. (2021). The role of GHRM practices towards organizational commitment: A mediation analysis of green human capital. Cogent Business & Management, Vol. 8, No. 1, 1870798. https://doi.org/10.1080/23311975.2020.1870798
30. Şenocak, B. ve Bursalı, Y. (2018). İşletmelerde Çevresel Sürdürülebilirlik Bilinci Ve Yeşil İşletmecilik Uygulamaları İle İşletme Başarisi Arasindaki İlişki. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 23, Sayı 1, 161-183. https://dergipark.org.tr/en/pub/sduiibfd/issue/52998/702706
31. Tüzüner, V. L., & Özaslan, B. Ö. (2011). Hastanelerde İş Sağlığı Ve Güvenliği Uygulamalarının Değerlendirilmesine Yönelik Bir Araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt 40, Sayı 2, 138-154. https://dergipark.org.tr/en/pub/iuisletme/issue/9250/115726
32. Uslu, Y. D. ve Kedikli, E. (2017). Sürdürülebilirlik Kapsamında Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimine Genel Bir Bakış. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, Cilt 52, Sayı 3, 66-81. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.17.12.694
33. Yavuz, N. (2020). Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi ve Yeşil İş Yetkinliklerinin İçerik Analizi Yöntemi İle Değerlendirilmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt 12, Sayı 3, 2669-2681 https://www.isarder.org/index.php/isarder/article/view/1173
34. Yıldırım, B. F., ve Önder, E. (2015). Çok kriterli karar verme yöntemleri. Bursa: Dora Basım Yayın Dağıtım.
35. Zadeh, L. A. (1965). Electrical engineering at the crossroads. IEEE Transactions on Education, Vol. 8 No. 2, 30-33. Doi: https://doi.org/10.1109/TE.1965.4321890