“Mersin’deki KOBİ Sahip ve Yöneticilerinin Gözüyle Kurumsallaşma Tanımı ve Kurumsallaşmanın Darboğazları”

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Mersin’deki KOBİ Sahip ve Yöneticilerinin Gözüyle Kurumsallaşma Tanımı ve Kurumsallaşmanın Darboğazları

Öz

Araştırmada, Mersin’de faaliyet gösteren KOBİ sahip ve yöneticilerinin kurumsallaşma tanımı ve kurumsallaşmayı nelerin engellediğine ilişkin kişisel değerlendirmelerini almak amaçlanmıştır. Alınan değerlendirmeler içerik analizine tabi tutulmuştur. Söz konusu KOBİ sahip/yöneticilerine göre, kurumsallaşma, yapı ve işleyişin düzenli ve kurallı hale gelmesidir. Kurumsallaşmanın önündeki engellerin finansal, yönetsel ve bilgisel faktörler olarak görüldüğü belirlenmiştir. Kurumsallaşma konusunda belli bir bilgi ve ilgi düzeyine sahip olsalar da, bunun yeterli düzeyde olmadığı, bunun da kurumsallaşma niyetini olumsuz etkilediği söylenebilir

Anahtar Kelimeler

• KOBİ, Kurumsallaşma, Mersin

Kaynakça

1. AKAT, İlker ve Turan ATILGAN (1992). Sanayi İşletmelerinde Kurumlaşma ve Şirket Kültürü, Ankara: TOBB Yayınları.
2. AKGEMCİ Tahir, Halil ELİBOL ve Burcu ERŞAHAN (2008). “Aile İşletmelerine Genel Bakış” Yöneticinin El Kitabı (Editör: T.Akgemci, Ş. Aslan ve M.Düşükcan), Eğitim Kitabevi Yayınları, Konya, 1-31
3. ALLRED, Roger C. ve Russell S. ALLRED (1997). The Family Business: Power Tools For Survival, Success and Succession, Berkley Books, New York
4. ATİLA, Emre ve Fatma KÜSKÜ (2006). “Görünürde Kurumsallık: Aile İşletmeleri Örneği”, 2. Aile İşletmeleri Kongresi, , İstanbul Kültür Üniversitesi, 14-15 Nisan 2006, İstanbul, 191-199.
5. AYDINLIK, Arzu Ülgen ve Ali Özgür KARAGÜLLE (2006). “Tekstil (İplik) Sektöründeki Bir Aile İşletmesinin Kurumsallaşma Düzeyini Belirlemeye Yönelik Bir Uygulama”, 2. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, 14-15 Nisan 2006, İstanbul, 58-63.
6. BARAZ, Barış (2006). “Aile İşletmelerinde Kurumsallaşma Ölçütleri”, 2. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, 14-15 Nisan 2006, İstanbul, 120-129.
7. BAYER, Ertuğrul (2005). “İşletmelerde Kurumsallaşmanın Sorunsal Hale Gelmesi Ve Kurumsallaşamama Nedenlerinin Belirlenmesi”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 125-142.
8. ÇAKICI, Ayşehan ve Burcu Şefika ÖZER (2008). “Mersin’de Faaliyet Gösteren Küçük ve Orta Ölçekli İşletmelerin Kurumsallaşma Göstergeleri Açısından İncelenmesi” Balıkesir Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (18): 87-110

9. ÇAMKERTEN, Bayram (2001). “Türkiye’de KOBİ Destekleme Uygulamaları” 1.Avrasya Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler Kongresi, Başbakanlık Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı, 23-26 Haziran 2001, Bişkek- Kırgızistan, 101-109
10. ÇAPAN, Selami (2005). “İşletmelerde Kurumsallaşma ve Sinerjik Yönetim Sisteminin Uygulaması” 2. KOBİ’ler ve Verimlilik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul Kültür Üniversitesi, 2-3 Aralık 2005, İstanbul, 656-663
11. CUMHURBAŞKANLIĞI DEVLET DENETLEME KURUMU (2006), “Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığının 2002, 2003, 2004 Yılları Eylem ve İşlemlerinin http://www.cankaya.gov.tr/tr_html/DDK/kosgeb.htm, (29.06.2007).
12. Denetlenmesine İlişkin Rapor”,
13. DOĞAN, Selen (1998). “İşletmeleri Sürekliliğe Götüren Yol: Kurumsallaşma ve Önemi”, Erciyes Üniversitesi, İİBF Dergisi, 13: 143-167
14. FINDIKÇI, İlhami (2005). Aile Şirketleri, İstanbul: Alfa Basım.
15. FINDIKÇI, İlhami (2007). Aile Şirketleri, 2. Baskı, İstanbul: Alfa Basım
16. FINDIKÇI, İlhami (2006). “Köklü Aile Şirketlerinin Tılsımı” 2. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, 14-15 Nisan 2006, İstanbul, 292-295
17. GÜN, Cengiz (2005). “Kurumsallaşma Anlayışı Ya Da Sorunu”, (www.caginpolisi.com.tr), (03.05.2005).
18. KARPUZOĞLU, Ebru (2000). Aile İşletmelerinin Kurumsallaşma Düzeyini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi.
19. KARPUZOĞLU, Ebru (2004). Büyüyen ve Gelişen Aile Şirketlerinde Kurumsallaşma, İstanbul: Hayat Yayınları.
20. MÜFTÜOĞLU, Tamer (2002). Türkiye’de Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler KOBİ’ler Sorunlar- Öneriler, 5. Baskı, Ankara: Turhan Kitabevi.
21. LEAPTROTT, J. (2005). An Institutional Theory View of the Family Business. Family Business Review, 18 (3): 215-228.
22. OKUR, Bülent (2003). Ulusal ve Uluslar Arası İşletmelerin Kurumsallaşma Süreçlerinin Mukayesesine İlişkin Bir Araştırma, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul
23. ÖZDEVECİOĞLU, Mahmut (2004). “Aile İşletmelerinde Kurumsallaşmanın önündeki Bazı Engeller”, Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2): 107-131
24. ROBBINS, Stephan P. (1998). Organizational Behavior, Concepts, Controversies, Applications, New Jersey: Prentice Hall.
25. SARIASLAN, Halil (2001). “Avrasya ve Türkiye’de KOBİlerin Ekonomik Kalkınmadaki Yeri ve Önemi” 1.Avrasya Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler Kongresi, Başbakanlık Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı, 23-26 Haziran 2001, Bişkek- Kırgızistan, 27-35
26. SELZNICK, Philip (1996). ”Institutionalizm “old” and “new”, Administrative Science Quarterly, 41(2): 270-277.
27. SHARFMAN, Mark (1994). “Changing Institutional Rules: The Evolution of Corporate Philanthropy, 1883-1953”, Business & Society, 33(3): 236-269.
28. SÜMER, Canan (2000). “Performans Değerlendirmesine Tarihsel Bir Bakış ve Kültürel Bir Yaklaşım” Akademisyenler ve Profesyoneller Bakış Açısıyla Türkiye’de Yönetim, Liderlik ve İnsan Kaynakları Uygulamaları, (Editör: Zeynep Aycan) Türk Psikologlar Derneği Yayınları, Ankara, 57-90
29. TETİK, Nevzat ve Osman ULUYOL (2005). Aile Şirketlerinin Yapısal Sorunları Malatya Aile Şirketleri Uygulaması, Ankara: Atlas Yayın Dağıtım.
30. TİLEYLİOĞLU, Alaaddin (2006). “Aile Şirketleri”, 2. Aile İşletmeleri Kongresi, İstanbul Kültür Üniversitesi, 14-15 Nisan 2006, İstanbul, 15-22.
31. ULUKAN, Cemil (2005). “Girişimcilerin ve Profesyonel Yöneticilerin Kurumsallaşma Perspektifi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 5 (2): 29-42.