“Stres Düzeylerinin Çalışanların İş Doyumu Üzerine Etkisi Celal Bayar Üniversitesi Çalışanları Üzerine Ampirik Bir Araştırma”

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

“Stres Düzeylerinin Çalışanların İş Doyumu Üzerine Etkisi Celal Bayar Üniversitesi Çalışanları Üzerine Ampirik Bir Araştırma”

Öz

Stres, bireyin herhangi bir fiziksel veya psikolojik uyarıcı karşısında gerekli uyumu sağlayabilmek için ruhsal ve bedensel olarak harekete geçmesi, tepki göstermesi olarak tanımlanmaktadır. İş doyumu ise, işin özellikleriyle iş görenlerin istekleri birbirine uyduğu zaman gerçekleşen ve işgörenin işinden hoşnutluk duymasını belirleyen bir olgudur. Yapılan araştırmanın üç temel amacı bulunmaktadır. Bunlardan ilk ikisi; çalışanların demografik özellikleri ve stres düzeyleri ile iş doyumu arasındaki, üçüncüsü ise; iş doyumu ile stres düzeyi arasında bir ilişkinin olup-olmadığını tespit edebilmektir. Bu amaçlara ulaşabilmek için, Celal Bayar Üniversitesi’nde görev yapan idari ve akademik personele “iş stresi ve iş doyumu”yla ilgili anket yapılmıştır. Araştırma sonuçları göstermektedir ki; akademik ve idari personelin bulundukları bölümler açısından stres faktörünün derecesi, iş doyumunu etkilemektedir

Anahtar Kelimeler

• Stres düzeyleri, İş doyumu, Akademik Personel, İdari Personel

Kaynakça

1. AKGÜNDÜZ, S., (2006), “Örgütsel Stres Kaynaklarının Çalısanların İş Tatmini Üzerindeki Etkisi Ve Banka Çalısanları İçin Yapılan Bir Arastırma”, Yüksek Lisans Tezi, İzmir:Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. ARTAN İ., (1987), “Örgütsel Stres Kaynakları”, Marmara Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt IV, Sayı 1-2
3. AVŞAROĞLU S.ve vd.,(2005), “Teknik Öğretmenlerde Yaşam Doyumu, İş Doyumu ve Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi”, Selçuk Ünivertesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı 14.
4. AKINCI Z., (2002), “Turizm Sektöründe İşgören İş Tatminini Etkileyen Faktörler: Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Bir Uygulama”, Akdeniz Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, Sayı 4.
5. AKSU G. Ve vd., (2002), “Stres düzeyleri, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası Cilt 55, Sayı 4.
6. AKYÜZ M., (2000), “Örgüt İklimi ve İş Doyumu”, İzmir: Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No:9.
7. BRADLEY J., ve SUTHERLAND V., (1994),“Stress Management in The Work place”, Employee Counselling Today, MCB University Press ,Vol:6, No:1.
8. BALCI A., (2000), Öğretim Elemanının İş Stresi Kuram ve Uygulama, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

9. Bakan İ., ve Büyükbeşe T., (2004), “Çalışanların İş Güvencesi ve Genel İş Davranışları İlişkisi: Bir Alan Çalışması”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 23, Temmuz-Aralık.
10. BARUTÇUGİL İ.,(2004), Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
11. BRADLEY J., ve SUTHERLAND V., (1994) “Stress Management in The Work place”, Employee Counselling Today, MCB University Press. Vol.6, No.1.
12. BALTAŞ A., ve BALTAŞ Z., İstanbul: (2004), Stres ve Başa Çıkma Yolları, Remzi Kitabevi.
13. BÖRÜ D., ve GÜNEŞER B., (2005), “Liderlik Tarzının Çalışanın İş Tatmini İle İlişkisi ve Lidere Olan Güvenin Bu İlişkideki Rolü’’, H.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt 23, Sayı 1.
14. CHIU C., CHIEN C., LIN C., HSIAO C.,(2005), “Understanding Hospital Employee Job Stress and Turnover Intentions In A Practical Setting , Journal of Management Development, Vol 24, No 10.
15. ÇİÇEK, C., G., (2006), “Gemiadamlarının Stres Düzeyleri Ve İş Doyumları Arasındaki İlişki: Bir Denizcilik Şirketinde Uygulama”, Yüksek Lisans Tezi, Manisa: Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı.
16. DUYMAZ E., (1999), “Yönetici Hemşirelerde Yönetsel Stres Ölçeği Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”, Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
17. DÖNDER B., (2000), “Bir Sanayi Kuruluşunda Çalışan Kişilerin Memnunuiyet Düzeylerinin Araştırılması”, Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı.
18. EROĞLUER K., (2004), “Örgüt Kültürünün Çalışanların İş Doyumuna Etkisi”, Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı.
19. EREN E., (2004), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi,İstanbul: Beta Yayıncılık.
20. ERGENELİ A., ve ERYİĞİT M., (2001), “Öğretim Elemanlarının İş Tatmini: Ankara’da Devlet ve Özel Üniversite Karşılaştırması”, H.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt 19, Sayı 2.
21. FEVRE M, MATHENY J, KOLLT G, (2003), “Eustress, Distress, and Interpretation in Occupational Stres”, Journal of Mangerial Psychology Volume 18, Number 7.
22. GENÇ N., (2004), Yönetim ve Organizasyon, Ankara: Seçkin Yayıncılık. IŞIKHAN V., (2004), Çalışma Hayatında Stres, Ankara: Sandal Yayınları.
23. KOÇEL T., (2003), İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta Yayıncılık.
24. KARABULUT S.,(1999), Yönetimde Üç Boyut, İstanbul: Araştırma Koordinasyon Merkezi.
25. KRISTENSEN K., WESTLUND A.,(2003), “Work Motivation and Job Satisfaction in The Nordic Countries”, Employee Relations, Vol 26, No.2.
26. Leong, A.F. ve Cary L.C., (1996), “The Moderating Effect of Organizational Commitment on the Occupational Stress Outcome Relationship”, Human Relations, Vol 49, No:10.
27. LUND Da., (2003), “Organizational Culture And Job Satisfaction” Journal of Business& Industrial Marketing, Vol:18, No.3, USA: University of Nevada.
28. LEE Yi-Ping, KLEINER B., (2005), “How to Use Humour for Stress Management”, Management Research News, Vol.28, No:11/12.
29. MURPHY L. (1995), “Managing Job Stress”, Personnel Review, Vol.24, No.1.
30. ORNIEL S, K. (2003), “New Developments in Managing Job Related Stress”, Equal Opportunities Internaitonal, Vol 22, No 5.
31. ÖZDEVECİOĞLU M., (2004), “Sosyal Destek ve Yaşam Tatmininin Mesleki Stres Üzerindeki Etkileri: Kayseri’de Faaliyet Gösteren İşletme Sahipleri ile Bir Araştırma”, H.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt 22, Sayı 1.
32. RAITANO R. ve KLEINER B., (2004), “Stress Management: Stressors, Diganosis and Preventative Measures”, Management Research News, Vol.24, No.4/5.
33. SELYE H., (1907), The Stress Of Life-Revised Edition, New York: McGraw Hill Book Company.
34. SOLMUŞ T. (2000), İnsan Kaynakları Yönetiminde Bir Uygulama Alanı Olarak Motivasyon, Türk Psikoloji Bülteni, Sayı 19, Aralık.
35. SULLIVAN S. ve BHAGAT R., (1992), “Organizational Stress, Job Satisfaciton and Job Performance: Where Do We Go From Here”, Journal of Management, Vol.18, No:2
36. TIETJEN M. ve MYERS R., (1998), “Motivation and job Satisfaction”, Management Decision, Palm Beach Atlantic College Florida USA, 36/4.
37. VARA, Ş., (1999), “Yoğun Bakım Hemşirelerinde Iş Doyumu Ve Genel Yaşam Doyumu Arasındaki Ilişkinin Incelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, İZmir: Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
38. YÜKSEL İ., (2002), “Hemşirelerin İş Doyum Düzeyini Ayırt Edici İş Doyum Öğelerinin Diskriminant Analiziyle Belirlenmes”i, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 3, Sayı 1.
39. www. amsa.gov.au, A.W.Parker ve vd. (1998), A Survey of the Health, Stress and Fatigue of Australian Seafarers, Queensland University of Technology.