Motive Edici Faktörlerin Çalışanların İş Performansına ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi

Öz

The purpose of research is to analyse the effect of motivational factors on job performance and turnover intention. The research type is empirical, design is causal, method of data collection is questionnaire.The research is conducted on 130 personnel of a government organization privatized in Turkey. As first result, wage, physical conditions and cooperation between personnel are negatively effecting turnover intention. As second result, job itself, wage and physical conditions of the motivation factors effect job performance positively. Besides, it is revealed that factors motivating personnel are, respectively, job itself, cooperation, wages and labour conditions, relation with chief, career possibility and rewarding.

Anahtar Kelimeler

• Motivation, job performance, turnover intention

Motive Edici Faktörlerin Çalışanların İş Performansına ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi

Öz

Araştırmanın amacı, motive edici faktörlerin iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini analiz etmektir. Araştırmanın türü ampirik, tasarımı nedensel ve veri toplama tekniği ankettir ve Türkiye’de özelleştirilen bir kamu kuruluşunun 130 çalışanı üzerinde yapılmıştır. Bulgulara göre, motive edici faktörlerden ücret, çalışma koşulları ve çalışanlar arası işbirliği işten ayrılma niyetini negatif yönde etkilerken, işin kendisi, ücret ve çalışma koşulları iş performansını pozitif yönde etkilemektedir. Ayrıca çalışanları motive eden faktörlerin öncelikli sıralaması işin kendisi, işbirliği, ücret ve çalışma koşulları, amirle ilişkiler, yükselme olanakları ve ödüllendirme şeklinde ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon, İş performansı, İşten ayrılma niyeti,

Kaynakça

1. ABDULSALAM, D. ve MAWOLİ, M.A. (2012), Motivation and Job Performance of Academic Staff of State Universities in Nigeria: The Case of Ibrahim Badamasi Babangida University, Lapai, Niger State, International Joumal of Business and Manegement, 7(14), 142-1
2. ALEXANDER, J.A., BLOOM, J. ve NUCHOLS, B. (1994), “Nursing Turnover and Hospital Efficiency: An Ornanization-Level Analysis” Industrial Relations, 33: 505-520.
3. ALTUNIŞIK, R.,COŞKUN, R., BAYRAKTAROĞLU, S. ve YILDIRIM, E., (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı, Sakarya: Sakarya Kitabevi.
4. BARUTÇUGİL, İ. (2006). Yöneticinin Yönetimi, İstanbul: Kariyer Yayınları. BAYRAKÇI, M. (2009), Eğitimsel Değişimin Moral, İş Doyumu ve Motivasyon Üzerindeki Etkileri, Üniversite ve Toplum, 9 (1), 1-16.
5. BISWAS, S. (2010), Relationship between psychological climate and turnover intentions and its impact on organisational effectiveness: A study in Indian organisations, IIMB Management Review, 22, 102-110.
6. BLAU, G. ve BOAL, K. (1989), “Using Job Involvement Organizational Commitment Interactively to Predict Turnover”, Journal of Management, 15 (1): 115-127.
7. BOUCKENOOGHE,D., RAJA, U. ve BUTT, A.N. (2013), Combined Effects of Positive and Negative Affectivity and Job Satisfaction on Job Performance and Turnover Intentions, The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 147(2): 105-123
8. BOWEN, D.E. (1982), Some Unintended Consequences of Intention to Quit, Academy of Management Revew, 7(2), 205-211.

9. BOWLING, N.A. (2007), Is the job satisfaction–job performance relationship spurious? A metaanalytic examination, Journal of Vocational Behavior, 71, 167-185.
10. CAN, H. (1985). Başarı Güdüsü ve Yönetsel Başarı. Ankara: H.Ü Yayınları.
11. CHOO, F. (1986), “Job Stress, Job Performance, and Auditor Personality Characteristics”, Auditing: A Journal of Practice & Theory, 5 (2): 17-34.
12. CÜCELOĞLU, D. (1994), İnsan ve Davranışı, 2. Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
13. ÇAKAR, N.D. ve CEYLAN, A. (2005), “İş Motivasyonunun Çalışan Bağlılığı ve İşten Ayrılma Eğilimi Üzerindeki Etkileri”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(1): 52-66.
14. ÇEKMECELİOĞLU, H. G. (2007). “Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma”, DEÜ. Sosyal Bilim. Enstitüsü Dergisi, 9 (1): 79-97.
15. ÇELİK, M. ve ÇIRA, A. (2013), Örgütsel Vatandaşlık Davranışının İş Performansı ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Aşırı İş Yükünün Aracılık Rolü, Ege Akademik Bakış, 13 (1), 11-20.
16. DERELİ, T. (1981). Organizasyonlarda Davranış, İstanbul: Ar Yayınları.
17. DYSVIK, A. ve KUVAAS, B. (2011), Intrinsic motivation as a moderator on the relationship between perceived job autonomy and work performance, European Journal of Work and Organizational Psychology, 20:3, 367-387.
18. EREN, E. (2004), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 8.Baskı, İstanbul: Beta Yayın.
19. EREN, S.S. ve HAYATOĞLU, Ö. (2011), Etik İkliminin Satış Elemanlarının İş Tutumlarına ve İş Performanslarına Etkisi: İlaç Sektöründe Bir Uygulama, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 109-128.
20. FABUSORO E., AWOTUNDE, J.A., SODİYA, C.I. ve ALARİMA, C.I. (2008), Status of Job Motivation and Job Performance of Field Level Extension Agents in Ogun State: Implications for Agricultural Development, The Journal of Agricultural Education and Extension, 14(2), 139-152
21. GÜL, H., OKTAY, E. ve GÖKÇE, H. (2008). “İş Tatmini, Stres, Örgütsel Bağlılık, İşten Ayrılma Niyeti ve Performans Arasındaki İlişkiler: Sağlık Sektöründe Bir Uygulama”, Akademik Bakış, Sayı:15, Ekim: 1-11.
22. HU,C.,WOODS, R. H, CHEN,S.ve BRANDMEİR, K. D. (2004) Perceptions of Job Satisfaction and Job Performance in the Timeshare Industry, Journal of Human Resources in Hospitality & Tourism, 2:1, 53-67.
23. KALE, E. (2013), Konaklama İşletmelerinde Öz Uyumun İş Performansına Etkisi: Yaşam Doyumunun Aracı Rolü, Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(21), 117-133.
24. KNUDSEN, H.K., DUCHARME, L.J. ve ROMAN, P.M. (2008), Clinical supervision, emotional exhaustion, and turnover intention: A study of substance abuse treatment counselors in the Clinical Trials Network of the National Institute on Drug Abuse, Journal of Substance Abuse Treatment, 35, 387–395
25. KOÇEL, T. (2011), İşletme Yöneticiliği, 13. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları.
26. KORKMAZ, M, YAHYAOĞLU, G. ve ÇALIŞKAN, D. (2012), Aile Hekimlerinin Zaman Yönetimi ve İş Performanslarının Uygulamaları Olarak İncelenmesi, Akademik Bakış Dergisi, 29, 1-18.
27. KOVACH, K. A. (1995), “Employee Motivation: Addressing A Crucial Factor In Your Organization’s Performance”, Employee Relations Today, 22 (2): 93-105.
28. KÜÇÜK, F. (2007). “Çalışanların İşe Güdülenmesinde Herzberg’in Motivasyon – Hijyen Faktörlerinin Önemi: Belediye Çalışanlarına Yönelik Bir Uygulama”. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 44 (511): 75-94.
29. LUTHANS, F. (1997), Organizational Behavior, New York: McGraw-Hill.
30. MARTIN, N.K., SASS, D.A., ve SCHMITT, T.A. (2012), Teacher efficacy in student engagement, instructional management, student stressors, and burnout: A theoretical model using inclass variables to predict teachers’ intent-to-leave, Teaching and Teacher Education, 28, 546-5
31. NUNNALLY, J.C. (1978), Psychometric Theory, New York: McGraw-Hill.
32. ÖLÇER, F. (2005), “Departmanlı Mağazalarda Motivasyon Üzerine Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, 25: 1-26.
33. ÖZTÜRK, Z. ve DÜNDAR, H. (2003), Örgütsel Motivasyon ve Kamu Çalışanlarını Motive Eden Faktörler, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(2), 57-67.
34. PLOTNIK, R. (1996), Introduction to Psychology, Boston: Brooks/Cole Publising Company.
35. ROBBINS, S.P. ve JUDGE, T.A. (2012), Örgütsel Davranış, Çev. İnci Erdem, İstanbul: Nobel.
36. ROUSSEAU, D. M., ve MCLEAN P. J., (1993) The Contracts of Individuals and Organizations. (Ed.), Cummings, L. L. ve Staw, B. M., Research in Organizational Behavior Vol. 15, Greenwich, Ct: Jai Pres.
37. SARUHAN, Ş.C. ve ÖZDEMİRCİ, A.(2011), Bilim, Felsefe ve Metodoloji, İstanbul: Beta Yayın. SİPAHİ, B, YURTKORU, E.S. ve ÇİNKO, M. (2008), Sosyal Bilimlerde SPSS’le Veri Analizi, İstanbul: Beta Yayın.
38. ŞAHİN, F. (2011), “Lider-Üye Etkileşimi İle İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki Üzerinde Cinsiyetin Etkisi”, Ege Akademik Bakış, 11(2): 277-288.
39. TOP, M., GİDER, Ö. ve ÜNALAN, D. (2010), Hastane Sektöründe İş Performansını Etkileyen Örgütsel Değişkenlerin (Faktörlerin) İncelenmesi: Kayseri ve Kocaeli İllerindeki Hemşireler Üzerine Bir Aan Araştırması, Yönetim, 21 (66), 71-96.
40. TURUNÇ, Ö. (2010), Organizasyonlarda Kontrol Algılamalarının Örgütsel Özdeşleşme ve İş Performansına Etkisi, C.Ü. İİBF Dergisi, 11 (1), 251-269.
41. TURUNÇ, Ö. ve ÇELİK, M. (2010). “Örgütsel Özdeşleşme ve Kontrol Algılamalarının, Çalışanların İşten Ayrılma ve İş Performansına Etkileri”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(3): 163-181.
42. ÜNSAR, A.S. (2011), “Motivasyonun İşten Ayrılma Eğilimine Etkisi: Bir Alan Araştırması”, Akademik Bakış. Sayı:25: 1-15.
43. WILLIAMS, L.J. ve HAZER, J.T. (1986), “Antecedents and Cosequences of Satisfaction and Commitment in Turnover Models: A Reanalysis Using Latent Variable Structural Equation Methods”, Journal of Applied Psychology, 71(2): 219-231.
44. ZIMMERMAN, R.D. ve TODD, C.D. (2009), “The Impact of Job Performance on Employee Turnover Intentions and The Voluntary Turnover Process: A Meta-Analysis And Path Model. Personnel Review, 38(2), 142-158.
45. ZIMMERMAN, R.D. (2008), “Understanding The Impact of Personality Traits on Induviduals’Turnover Decisions: A Meta-Analytic Path Model”, Personnel Psychology, 61: 309-348.