The Use of City Information Systems In Social Municipality Services: The Case of Konya Metropolitan Municipality

Öz

Social policies, which have gained importance after Industrial Revolution have substantially changed in line with economic understanding. With global oil crisis in the 1970s, the process of transformation in which wealth state enter has also influenced wealth. This process of transformation which can be summarized as passage to free market economy by abandoning Keynesian economic policies, governments come to decentralize their non-fundamental duties to local administrations, private sector or non-governmental organizations. Together with social policy practices of central administrations, local administrations have come to the fore as fundamental social politic actors by moving with the times. The weight of local administrations in
social policy systems can vary along countries and in recent years it is seen that municipalities in Turkey has started come to the fore with social policy practices. The concept of social policy is adopted in municipal work as social municipal work. In this context, with social data center project by the Konya Metropolitan Municipality a detailed investigation is carried out on the social fabric of the city. The project aims to inform every relief institution about any relief received in the system, to help those who are indeed need, to prevent repetitive aids and thus abuse, fairly distribute relief supplies, prevent waste of recourses by informing relief institutions to a maximum extend. In this study, the importance of data about social fabric needed to make optimal decisions in conduction of civic services and information obtained was analyzed. 

Anahtar Kelimeler

• social municipal work, city information system, Konya metropolitan municipality

Sosyal Belediyecilik Uygulamalarında Kent Bilgi Sistemlerinin Kullanımı: Konya Büyükşehir Belediyesi Örneği

Öz

Sanayi Devrimi sonrası önem kazanan sosyal politikalar, ekonomik anlayışa bağlı olarak büyük değişimler yaşamıştır. 1970’li yıllardaki dünya petrol krizi ile refah devletinin girdiği dönüşüm süreci, refah belediyeciliğini de etkilemiştir. Keynesyen ekonomi politikalarının terk edilerek serbest piyasa ekonomisine doğru geçiş olarak özetlenebilecek olan bu dönüşüm sürecinde
devletler asli görevlerinin dışındaki görevlerini yerel yönetimlere, özel sektöre ya da sivil toplum kuruluşlarına desantralize etmeye başlamışlardır. Merkezi yönetimlerin sosyal politika uygulamaları ile birlikte yerel yönetim birimleri de günün şartlarına uyum sağlayarak temel sosyal politika aktörleri olarak öne çıkmışlardır. Yerel yönetimlerin sosyal politika sistemi içerisindeki ağırlıkları ülkeden ülkeye değişebilmekte, Türkiye’de ise son yıllarda belediyelerin sosyal politika uygulamalarıyla ön plana çıktıkları gözlemlenmektedir. Sosyal politika kavramı, yerel yönetimlerde sosyal belediyecilik adını almış; bu bağlamda Konya Büyükşehir Belediyesi’nin sosyal veri merkezi projesiyle kentin sosyal dokusuna dair detaylı bir incelemesi yapılmakta, proje ile yapılan herhangi bir yardımdan diğer yardım kuruluşunun bilgisinin olması, gerçek ihtiyaç sahibine yardım yapılması, tekrarlı yardımların ve istismarın engellenmesi, yardımların adaletli olarak dağıtılması, yardım yapacak kurumun maksimum oranda bilgilendirilerek kaynak israfının engellenmesi ve gerçek ihtiyaç sahiplerinin yardım almasının sağlanması hedef alınmıştır. Çalışmada kentsel faaliyetlerin yerine getirilmesinde optimum karar verebilmek için ihtiyaç duyulan sosyal dokuya ait verilerin önemi vurgulanmış ve elde edilen bilgiler incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• sosyal belediyecilik, kent bilgi sistemi, Konya Büyükşehir Belediyesi

Kaynakça

1. AKDOĞAN, Yalçın (2006), “Sosyal Belediyecilik”, İstanbul: Yerel Siyaset, Yıl: 1, S: 3.
2. AKTAN, Coşkun Can ve Özlem Özkıvrak (2008), Sosyal Refah Devleti, İstanbul: Okutan Yayıncılık.
3. AYSAN, Mehmet Fatih (2006), Küreselleşme Bağlamında Türkiye’de Sosyal Politikaların Dönüşümü, T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Müdürlüğü Kurumu, Küreselleşen Dünyada Sosyal Hizmetlerin Konumu Hedefleri ve Geleceği Sempozyumu.
4. ERSÖZ, Halis Yunus (2014), Yerel Yönetimlerin Sosyal Politika Alanındaki Rolü, http://www.sosyalpolitikalar.org/makaleler/sosyal-beledyeclk/145-yerel-yoenetmlern- sosyal-poltkaalanindak-rolue, 11.10.2014.
5. ERYILMAZ, Bilal (2013), Kamu Yönetimi, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
6. ES, Muharrem (2007), Kent Üzerine Düşünceler, İstanbul: Plato Danışmanlık Eğitim A.Ş.
7. GÖYMEN, Korel (1997), Türkiye’de Kent Yönetimi, İstanbul: Boyut Matbaacılık.
8. GÖZE, Ayferi (1995), Liberal Marksistte Faşist ve Sosyal Devlet, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım.

9. http://www.konya.bel.tr/sayfadetay.php?sayfaID=151 23.11.2014.
10. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.2709&sourceXmlSearch=&MevzuatIlisk i=0 23.12.2014.
11. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.5216&MevzuatIliski=0&sourceXmlSear ch= (18.10.2014)
12. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=1.5.5302&sourceXmlSearch=&MevzuatIlisk i=0 10.11.2014.
13. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393.pdf 18.11.2014.
14. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin1.Aspx?MevzuatKod=1.5.5393&MevzuatIliski=0&sourceXmlSea rch=&Tur=1&Tertip=5&No=5393 10.10.2014.
15. http://www.tbmm.gov.tr/kanunlar/k5216.html 24.11.2014.
16. KELEŞ, Sümeyra, (2008), Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Uygulamaları ve Ankara Büyükşehir Belediyesi Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. KORAY, Meryem ve Alper Topçuoğlu (1995), Sosyal Politika, Bursa: Ezgi Kitabevi.
18. KURT, Mustafa ve Özlem Yaşar Uğurlu (2007), “Yeni Kamu Yönetimi ve Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımının Gelişiminde Avrupa Birliği’nin Rolü: İlerleme Raporları İçerik Analizi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C: 9, S: 2, 81- 109.
19. ÖKMEN, Mustafa ve Bekir Parlak (2008), Kuramdan Uygulamaya Yerel Yönetimler İlkeler, Yaklaşımlar ve Mevzuat, Bursa: Alfa Aktüel.
20. ÖZDEMİR, Süleyman (2006), “Refah Devleti: Altın Çağ’dan Belirsiz Geleceğe”, Sosyal Politikalar Dergisi, S: 1, ss. 26-30.
21. ÖZDEN, Kemal ve Melek Zorlu (2010), Yerel Yönetimlerde Açılım: 1580 Sayılı Belediye Kanunu ile 5393 Sayılı Belediye Kanunu Arasındaki Farklar, http://www.yerelsiyaset.com/v4/sayfalar.php?goster=ayrinti&id=1102. 01.12.2014.
22. ÖZER, M. Akif (2005), Günümüzün Yükselen Değeri: Yeni Kamu Yönetimi, Sayıştay Dergisi, S: 59, 3- 46.
23. PEKTAŞ, Ethem Kadri (2010), “Türkiye’de Sosyal Belediyecilik Uygulamaları ve Temel Sorunlar”, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Akademik İncelemeler Dergisi, C:5, S: 1, 5- 22.
24. SELEK Öz, Cihan ve Yıldırımalp, Sinem (2009), Türkiye’de Kentsel Yoksullukla Mücadelede Sosyal Belediyeciliğin Rolü, Uluslararası Sosyal Haklar Sempozyumu, 22-23 Ekim 2009 Akdeniz Üniversitesi, 453-463.
25. SERTAÇ, Güleç (2008), “1945-1980 Yılları arasında Türkiye’de Refah Devleti”, Yerel Siyaset, Temmuz, 48-55.
26. ŞENKAL, Abdülkadir (2011), Küreselleşme Sürecinde Sosyal Politika, İstanbul, Alfa Yayınları.
27. T.C. İçişleri Bakanlığı, Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı (2007), Coğrafi Tabanlı İl-Kent Yönetim Ve Bilgi Sistemi Teknik Kılavuzu, Ankara.
28. T.C. İçişleri Bakanlığı, Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü (2012), 2011 Yılı Mahalli İdareler Genel Faaliyet Raporu, Ankara.
29. TALAS, Cahit (1992), Türkiye’nin Açıklamalı Sosyal Politika Tarihi, Ankara: Bilgi Yayınevi.
30. TEKELİ, İlhan (1992), Belediyecilik Yazıları (1976-1991), İstanbul, IULA-EMME Uluslar arası Yerel Yönetimler Birliği Doğu Akdeniz ve Ortadoğu Bölge Teşkilatı Yayınları, Kent Basımevi.
31. TOKSÖZ, Fikret, Ali Ercan Özgür, Öykü Uluçay, Levent Koç, Gülay Atar, Nilüfer Akalın (2009), Yerel Yönetim Sistemleri Türkiye Fransa İspanya İtalya Polonya Çek Cumhuriyeti, İstanbul: TESEV Yayınları.
32. TOPRAK, Zerrin (2006), Yerel Yönetimler, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.