Giresun İlinin Kentsel Rekabet Gücünün DOKA Kapsamında İncelenmesi ve Değerlendirilmesi(Evaluating And Examing Urban Competitiviness Of Giresun ProvinceWithin The Scope Of Eastern Black Sea Development Agency)

Öz

Giresun ilinin kentsel rekabet gücünün DOKA (Doğu Karadeniz Kalkınma Ajansı) kapsamında incelenmesi ve değerlendirilmesi için “beşeri sermaye ve yaşam kalitesi”, “markalaşma becerisi ve yenilikçilik”, “ticaret becerisi” ve “erişilebilirlik” olmak üzere dört endeks altında toplam 35 değişken kullanılmıştır. Bu değişkenler önce normalize edilmiş, daha sonra belirtilen formüllerle analiz edilmiştir. Bu işlem DOKA kapsamındaki 6 il için de yapılmıştır. Analiz sonucunda Giresun, DOKA içerisinde üçüncü sırada yer almıştır.

A total of 35 variables were used under 4 indexes namely “human capital and life quality”, “branding skill and innovation” business skills” and “accessibility” in order to examine and evaluate the competitive power of Giresun province within the scope of Eastern Black Sea Development Agency. These variables were normalized first, and then analyzed with the aid of specified formulas. This analysis process was made for 6 provinces within Eastern Black Sea Development Agency. As a result of analysis, Giresun is in the third place in terms of competitiveness within Eastern Black Sea Development Agency

Anahtar Kelimeler

• Kentsel Rekabet Gücü, DOKA, Giresun

Kaynakça

1. AK, Duygu (2013), “Kentler Arası Rekabette İzmir’in Yeri”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 5(1), 29-43.
2. AKTAN, Coşkun C. Ve İstiklal Y. VURAL (2004), Rekabet Gücü ve Türkiye, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu, Yayın No: 255, Ankara: Ajans-Türk.
3. ALKİN, Kerem, BULU, Melih ve Hüseyin KAYA (2007), “İller Arası Rekabet Endeksi: Türkiye’deki İllerin Rekabetçilik Seviyelerinin Göreceli Olarak Ölçülebilmesi İçin Bir Yaklaşım”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11, 221-235.
4. BEKDEMİR, Ünsal, KOCAMAN, Sinan ve Suat POLAT (2014), “Yeni Büyükşehir Yasası Sonrasında Türkiye’de Şehir Nüfusu ve Şehir Yerleşmeleri”, Doğu Coğrafya Dergisi, 19(32), 277-297.
5. DEMİR, İbrahim (2002), “Alt Sektörlerde Rekabet Gücü Ölçüm Yöntemleri”, Planlama Dergisi DPT, DPT’nin Kuruluşunun 42. Yılı – Özel Sayı, 229-234.
6. ERDUT, Zeki (1998), Rekabetin İşgücü Piyasasına Etkisi, İzmir: Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası.
7. EROĞLU, Osman ve Azmi YALÇIN (2013), “Rekabet ve Mekânsal Kuramlara İlişkin Genel Bir Değerlendirme”, Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(6), 95-114.
8. GEYİK, Mahmut ve Recai COŞKUN (2004), “Şehirler Arası Rekabette Bilginin Yeri”, 3. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, Eskişehir, 25 – 26 Kasım 2004, Osmangazi Üniversitesi Yayınları No: 108, 677-685.

9. KARA, Murat (2008), Bölgesel Rekabet Edilebilirlik Kavramı ve Bölgesel Kalkınma Politikalarına Yansımaları, Ankara: DPT Ekonomik Modeller ve Stratejik Araştırmalar Genel Müdürlüğü.
10. KIRANKABEŞ, Mustafa C. (2006), “Küresel Rekabet Gücü Boyutunda AB Ülkeleri ile Türkiye'nin Karşılaştırmalı Analizi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 231-254.
11. ŞEKER, Murat (2010), İstanbul’da Yaşam Kalitesi Araştırması, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları, Yayın No: 2010-103.
12. YILMAZ, Nail (2004), “Farklılaştıran ve Ayrıştıran Bir Mekanizma Olarak Kentleşme”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 48, 249-267.
13. YUMUŞAK, İbrahim G. (2008), “Beşeri Sermayenin İktisadi Önemi ve Türkiye’nin Beşeri Sermaye Potansiyeli”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 55, 3-48
14. -