Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları

Onur Şatır; Okan Yeler; Serkan Kemeç

doi:10.53433/yyufbed.1137450

EN TR

Spatial Analysis Methods Used in the Planning of Urban Green Areas and Their Usage Opportunities

Öz

The purpose of the study was to analyze the various literature on urban green area planning and spatial analyses, and to define the possible related subject in the future. Urban green area term, green area classification, urban planning and Geographic Information System (GIS), green area planning and spatial analyses, green area planning using GIS, and trends in national and world literature on these subjects were investigated. It was detected that studies on autonomous system development on green area planning and intelligent cities, and qualified planning approaches focused on spatial accessibility, environmental biology, soil and rehabilitation using GIS on an urban scale were insufficient in the literature. When the top 10 journals with the publication counts on the subject were examined, it was determined that most of the journals were in the Web Of Science database Quarter 1 category, and similar subjects were popular in high-quality journals. According to the scientific contribution, the highest effect based on countries was detected in Finland.

Anahtar Kelimeler

GIS, Green infrastructure, Remote sensing, Spatial analyses, Urban green area

Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları

Öz

Çalışmanın amacı, kentsel yeşil alan planlaması ve konumsal analizlerin kullanım olanaklarını, dünyadaki bilimsel literatürlerdeki yerini ve konuyla ilgili genel olarak yapılabilecek çalışmaları, farklı literatürlerden elde edilen orijinal çıkarımlar üzerinden analizini yapmaktır. Çalışma kapsamında, kentsel yeşil alan kavramı, yeşil alanların sınıflandırılması, kentsel planlama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), mekânsal analizlerin yeşil alan planlamasında kullanımı ve coğrafi bilgi teknolojileri yardımıyla kentsel yeşil alan planlaması konularında ülkemiz ve dünya literatürlerindeki eğilimler irdelenmiştir. Sonuç olarak; genel literatürde otonom sistemlerin oluşturulması ve akıllı şehirler kapsamında yeşil alan planlamasına yönelik çalışmaların, ulaşım ve erişim imkanlarına odaklanan nitelikli planlama yaklaşımlarının, kent ölçeğinde, çevre biyolojisi, toprak ve rehabilitasyon konularında coğrafi veriye dayalı çalışmaların yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Konuyla ilgili en çok bilimsel yayın yapılan dergiler incelendiğinde, ilk 10’a giren dergilerin çoğunluğunun Web of Science (WOS) veri tabanında Quarter-1 (Q1) kategorisindeki dergiler olduğu, dolayısıyla yüksek kalitedeki dergilerde konuyla ilgili çalışmaların yayınlandığı görülmüştür. Ülkeler bazında bilimsel katkı açısından değerlendirildiğinde konuyla ilgili en etkin çalışmaların Finlandiya’da yapıldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

CBS, Kentsel yeşil alan, Mekânsal analizler, Uzaktan algılama, Yeşil altyapı

Kaynakça

Abebe, M. T., & Megento, T. L. (2017). Urban green space development using GIS-based multi-criteria analysis in Addis Ababa metropolis. Applied Geomatics, 9(4), 247-261. doi:10.1007/s12518-017-0198-7
Atanur, G., & Mirici, M. E. (2020). Yeşil Altyapı Kavramı Çerçevesinde Bursa Merkez Planlama Bölgesi Yeşil Alan Sisteminin Belirlenmesi. Peyzaj Araştırmaları ve Uygulamaları Dergisi, 2(1), 11-18.
Batty, M. (1995). Planning support systems and the new logic of computation. Regional Development Dialogue, 16(1), 1-17.
Baycan, T., van Leeuwen, E. S., Rodenburg, C. A., & Nijkamp, P. (2003). Development and Management of Green Spaces in European Cities: A Comparative Analysis. In E. Beriatos, & J. Colman (Eds.), The Pulsar Effect in Urban Planning (pp. 237-247). Thessaly, Greece: Isocarp press.
Baycan, T., & Nijkamp, P. (2004). Evaluation of Urban Green Spaces. In D. Miller and D. Patassini (2004) Accounting for Non-Market Values in Planning Evaluation: Alternative Methodologies and International Practices, Aldershot, UK: Ashgate press.
Bell, M.L., Morgenstern, R.D., & Harrington, W. (2011). Quantifying the human healthbenefits of air pollution policies: review of recent studies and new directionsin accountability research. Environmental Science & Policy, 14(4), 357-368. doi:10.1016/j.envsci.2011.02.006
Benek, S., & Şahap, A. (2017). Şanlıurfa şehrinde coğrafi bilgi sistemleri (CBS) ve uzaktan algılama (UA) kullanılarak yeşil alanların yeterliliğinin belirlenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, (36), 304-314.
Berberoglu, S., Donmez, C., & Cilek, A. (2021). Modelling climate change impacts on regional net primary productivity in Turkey. Environmental Monitoring and Assessment, 193(5), 1-15. doi:10.1007/s10661-021-09031-z
Bilgili, B. C., Satir, O., Muftuoglu, V., & Ozyavuz, M. (2014). A simplified method for the determination and monitoring of green areas in urban parks using multispectral vegetation indices. Journal of Environmental Protection and Ecology, 15(3), 1059-1065.
Bowler, D. E., Buyung-Ali, L., Knight, T. M., & Pullin, A. S. (2010). Urban greening to cooltowns and cities: A systematic review of the empirical evidence. Landscape Urban Planning, 97, 147-155. doi:10.1016/j.landurbplan.2010.05.006

Brail, R. K., & Klosterman, R. E. (2001) Planning Support Systems, California USA: ESRI Press.
Bui, D.T., Le, KTh., Nguyen, V.C., Le H.D., Revhaug, I. (2016) Tropical forest fire susceptibility mapping at the Cat Ba National Park area, Hai Phong City, Vietnam, using GIS-based kernel logistic regression. Remote Sensing, 8(4), 347. doi:10.3390/rs8040347
Bulut, S., Satir, O., & Gunlu, A. (2019). Determining the interactions of black pine net primary productivity and forest stand parameters in northern Turkey. Applied Ecology and Environmental Research, 17(2), 4459 - 4473. doi:10.15666/aeer/1702_44594473
CABE. (2006). Comission for architecture and built environment (CABE) report on Green space strategies: A good practice guide. London, UK: Spellman Walker.
Campbell, K. (2001). Rethinking open space, open space provision and management: A way forward, Report presented by Scottish executive central research unit. Edinburgh, Scotland.
Ceuclelis, H. (1982). Planning and System Approach: Exploring Some Myths, Creating Reality, Human and Energy Factors, In Laconte, P., Gibson, J.E. & A. Rapoport (Eds.), Urban Planning: A System Approach, (pp.65-78). Newyork, US: Springer.
Chang, Q., Li, X., Huang, X., & Wu, J. (2012). A GIS-based green infrastructure planning for sustainable urban land use and spatial development. Procedia Environmental Sciences, 12, 491-498. doi:10.1016/j.proenv.2012.01.308
Choi D. A, Park, K., & Rigolon, A. (2020). From XS to XL urban nature: Examining access to different types of green space using a ‘just sustainabilities’ framework. Sustainability, 12(17), 6998. doi:10.3390/su12176998
Cobo, M. J., López-Herrera, A. G., Herrera-Viedma, E., & Herrera, F. (2012). SciMAT: A new Science mapping analysis software tool. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 63(8), 1609-1630. doi:10.1002/asi.22688
Costanza, R., d’Arge, R., de Groot, R., Farber, S., Grasso, M., Hannon, B., Limburg, K., Naeem, S., O’Neill, R. V., Paruelo, J., Raskin, R. G., Sutton, P., & van den Belt, M. (1997). The value of the world’s ecosystem services and natural capital. Nature, 387, 253-260. doi:10.1038/387253a0
COT. (2013). City of Toronto. https://www.toronto.ca/data/parks/prd/facilities/parks/index.html. Erişim tarihi: 10.06.2022.
Çilek, A. (2021). Düzenleyici ekosistem hizmetlerinde toprak erozyonunun haritalanması: Göksu Havzası örneği. Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, 36(2), 409-419. doi:10.21605/cukurovaumfd.982792
Çubukçu, K. M. (2008). Planlamada Klasik Sayısal Yöntemler. Ankara, Türkiye: ODTÜ Yayıncılık.
Davidoff, P., & Reiner, T. A. (1962). A choice theory of planning. Journal of American Institute of Planners, 28, 103-115. doi:10.1080/01944366208979427
Davies, Z. G., Edmondson, J. L., Heinemeyer, A., Leake, J. R., & Gaston, K. J. (2011). Mapping an urban ecosystem service: Quantifying above-ground carbonstorage at a city-wide scale. Journal of Applied Ecology, 48(5), 1125-1134. doi:10.1111/j.1365-2664.2011.02021.x
Dean, J., van Dooren, K., & Weinstein, P. (2011). Does biodiversity improve mentalhealth in urban settings?. Medical Hypothesis, 76(6), 877-880. doi:10.1016/j.mehy.2011.02.040
Depietri, Y., Renaud, F. G., & Kallis, G. (2012). Heat waves and floods in urban areas: Apolicy-oriented review of ecosystem services. Sustainability Science, 7, 95–107. doi:10.1007/s11625-011-0142-4
Dickson, B. G., Prather, J. W., Xu, Y., Hampton, H. M., Aumack, E. N., & Sisk, T. D. (2006). Mapping the probability of large fire occurrence in northern Arizona, USA. Landscape Ecology. 21, 747-761. doi:10.1007/s10980-005-5475-x
Dole, J. (1989). Greenscape 5: Green cities. Architects Journal, 10(1989), 61-69.
Doygun, H., Atmaca, M., & Zengin, M. (2015). Kahramanmaraş’ta kentleşme ve yeşil alan varlığındaki zamansal değişimlerin incelenmesi. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, 18(4), 55-61. doi:10.18016/ksujns.32716
Ernstson, H., Sörlin, S., & Elmqvist, T. (2008). Social movements and ecosystemservices - the role of social network structure in protecting and managingurban green areas in Stockholm. Ecology &. Society., 13(2), 39. doi:10.5751/ES-02589-130239
Ertuğay, K., Kemeç, S., San, D. K., & Özdarıcı, A. (2007, Mayıs). Fiziksel erişebilirlik analizlerine eğimin etkisi: ODTÜ yerleşkesi bisiklet erişebilirliği örneği. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası Ulusal Coğrafi Bilgi Sistemleri Kongresi, KTÜ, Trabzon.
Fuller, R. A., Irvine, K. N., Devine-Wright, P., Warren, P. H. & Gaston, K. J. (2007). Psychological benefits of greenspace increase with biodiversity. Biology Letters, 3, 390–394.
GLA. (2016). Greater London Authority. https://www.london.gov.uk/programmes-strategies/planning/london-plan/past-versions-and-alterations-london-plan/london-plan-2016/london-plan-2016-pdf. Erişim tarihi: 20.06.2022
Goddard, M. A., Dougill, A. J., & Benton, T. G. (2010). Scaling up from gardens: Biodiversity conservation in urban environments. Trends in Ecology &. Evoluation, 25, 90-98. doi:10.1016/j.tree.2009.07.016
Gül, A., Dinç, G., Akın, T., & Koçak, A. İ. (2020). Kentsel açık ve yeşil alanların mevcut yasal durumu ve uygulamadaki sorunlar. İdealkent, 11(Kentleşme ve Ekonomi Özel Sayısı), 1281-1312.
Güray, E., Kemeç, S. (2016, Ekim). Van metropolitan alanında bulunan okul öncesi, ilk ve orta dereceli okulların mekânsal erişilebilirlik analizi. 6. Uzaktan Algılama-CBS Sempozyumu (UZAL-CBS 2016), Adana, Türkiye.
Hart, R. A. (1997). Children's Participation: The Theory and Practice of Involving Young Citizens in Community Development and Environmental Care (1st ed.). London, UK: Routledge. doi:10.4324/9781315070728
Hartig, T., Mitchell, R., de Vries, S., & Frumkin, H. (2014). Nature and health. Annual Review of Public Health, 35, 207–228. doi:10.1146/annurev-publhealth-032013-182443
Haughton, G., & Hunter, C. (2003). Sustainable Cities (1st ed.). London, UK: Routledge. doi:10.4324/9780203645567
Hepcan, Ş., & Hepcan, Ç. C. (2021). Assessing ecosystem services of urban green spaces: The case of Eugene Pioneer Cemetery, Eugene, OR (USA). Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 58(4), 513-522. doi:10.20289/zfdergi.900698
Hillsdon, M., Panter, J., Foster, C., & Jones, A. (2006). The relationship between access and quality of urban green space with population physical activity. Public Health, 120(12), 1127-1132. doi:10.1016/j.puhe.2006.10.007
Hong, H., Pradhan, B., Xu, C., & Tien Bui, D. (2015). Spatial prediction of landslide hazard at the Yihuang Area (China) using two-class kernel logistic regression, alternating Decision tree and support vector machines. Cantena, 133, 266-281. doi:10.1016/j.catena.2015.05.019
James, P., Tzoulas, K., Adams, M. D., Barber, A., Box, J., Breuste, J., Elmqvist, T., Frith, M., Gordon, C., Greening, K. L., Handley, J., Haworth, S., Kazmierczak, A. E., Johnston, M., Korpela, K., Moretti, M., Niemela, J., Pauleit, S., Roe, M. H., Sadler, J. P., & Ward Thompson, C. (2009). Towards an integrated understanding of greenspace in the European built environment. Urban Forestry and Urban Greening 8, 65–75. doi:10.1016/j.ufug.2009.02.001
Jansen, F. M., Ettema, D. F., Kamphuis, C. B. M., Pierik, F. H., & Dijst, M. J. (2017). How do type and size of natural environments relate to physical activity behavior?. Health Place, 46, 73-81. doi:10.1016/j.healthplace.2017.05.005
Jorgensen, A., & Gobster, P. H. (2010). Shades of green: measuring the ecology of urbangreen space in the context of human health and well-being. Nature & Culture, 5(3), 338-363. doi:10.3167/nc.2010.050307
Kabisch, N. (2015). Ecosystem services implementation and governance challengesin urban green space planning - the case of Berlin, Germany. Land Use Policy, 42, 557-567. doi:10.1016/j.landusepol.2014.09.005
Kamaci, E., & Kemec, S. (2015, September). Improved and extended public participation by city information systems: A quasi-3D example of Kayseri municipality, Turkey. Generative Places Smart Approaches Happy People, Joint Conference Citta 8th Annual Conference On Planning Research AESOP TG Public Spaces & Urban Cultures Annual Meeting, Porto, Portugal.
Keleş, R. (2012). Kentleşme Politikası. Ankara: İmge Kitapevi Yayınları.
Kwon, Y., Joo, S., Han, S., & Park, C. (2017). Mapping the distribution pattern of gentrification near urban parks in the case of Gyeongui Line Forest Park, Seoul, Korea. Sustainability, 9, 231. doi:10.3390/su9020231
Lanzas, M., Hermoso, V., de-Miguel, S., Bota, G., & Brotons, L. (2019). Designing a network of green infrastructure to enhance the conservation value of protected areas and maintain ecosystem services. Science of the Total Environment, 651, 541–550. doi:10.1016/j.scitotenv.2018.09.164
Mell, C. (2009). Can green infrastructure promote urban sustainability? Engineering Sustainability, 162, 23-34. doi:10.1680/ensu.2009.162.1.23
Mertes, J. D., Hall, J. R. & Park, R. (1995). Open space and greenway guidelines, National Recreation and Park Association (NRPA), Arlington, VA, USA.
Millennium Ecosystem Assessment (MEA). (2005). Ecosystems and Human Well-being: Synthesis. Washington, DC. USA: Island Press.
Milvoy, A., & Roué-Le Gall, A. (2015). Aménager des espaces de jeux favorables à la santé. La Santé en action, 444, 38-39.
Naderpour, M., Hossein, M. R., & Fahimeh, R. (2021). Forest fire risk prediction: A spatial deep neural network-based framework. Remote Sensing, 13(13) 2513. doi:10.3390/rs13132513
Nielsen, A. B., Van den Bosch, M., Maruthaveeran, S., & Konijnendijk Van den Bosch, C. (2014). Species richness in urban parks and its drivers: A review of empirical evidence. Urban Ecosystem, 17, 305-327. doi:10.1007/s11252-013-0316-1
Niemelä, J., Saarela, S.-R., Tarja Söderman, T., Kopperoinen, L., Yli-Pelkonen, V., Väre, S., & Kotze, D. J. (2010). Using the ecosystem services approach for better planning and conservation of urban green spaces: A Finland case study. Biodiversity and Conservation, 19, 3225-3243. doi:10.1007/s10531-010-9888-8
Oliver, A. J., Hong-Wa, C., Devonshire, J., Olea, K. R., Rivas, G. F., & Gahl, M. K. (2011). Avifauna richness enhanced in large, isolated urban parks. Landscape &. Urban Planing, 102, 215-225. doi:10.1016/j.landurbplan.2011.04.007
Pauleit, S., (2003). Perspectives on urban green space in Europe. Built Environment, 29, 89-93. doi:10.2148/benv.29.2.89.54470
Pourghasemi, H. R., & Rossi, M. (2019). Natural Hazards GIS-Based Spatial Modeling Using Data Mining Techniques. Switzerland: Springer Cham. doi:10.1007/978-3-319-73383-8
Priemus, H., Rodenburg, C. A., & Nijkamp, P. (2004). Multifunctional urban land use: A new phenomenon? A new planning challenge? Built Environment, 30, 269-273. doi:10.2148/benv.30.4.269.57153
Rodenburg, C. A., van Leeuwen, E. S., & Nijkamp, P. (2004). Environmental Assessment Indicators for Urban Green Spaces, A comparative study on Dutch cities. In M. Fritsch (Eds.), Markt dynamik und Innovation - Gedächtnisschrift für Hans-Jürgen Ewers (Market Dynamics and Innovation - Contributions in Memory of Hans-Jürgen Ewers) (pp. 365-382). Berlin, Germany: Duncker & Humblot.
Rundle, A., Quinn, J., Lovasi, G., Bader, M. D. M., Yousefzadeh, P., Weiss, C., & Neckerman, K. (2013). Associations between body mass index and park proximity, size, cleanliness, and recreational facilities. American Journal of Health Promotion, 27, 262-269. doi:10.4278/ajhp.110809-QUAN-304
Saaty, T. (2008). Relative measurement and its generalization in decision making why Pairwise comparisons are central in mathematics for the measurement of intangible factors the analytic hierarchy/network process. Review of the Royal Spanish Academy of Sciences Series A Mathematics, 102(2), 251-318. doi:10.1007/BF03191825
Saebo, A., Popek, R., Hanslin, H. M., Gawronska, H., & Gawronsk, S. W. (2012). Plant species differences in particulate matter accumulation on leaf surfaces. Science of Total Environment, 427-428, 347-354. doi:10.1016/j.scitotenv.2012.03.084
Satir, O., & Berberoğlu, S. (2010). Estimating urban green cover using fuzzy (soft) land use classification techniques and ancillary data. ECLAS 2010 congress proceeding book, 741- 752. doi:10.13140/2.1.4501.0241
Satir, O., Berberoglu, S., & Donmez, C. (2016). Mapping regional forest fire probability using artificial neural network model in a Mediterranean forest ecosystem. Geomatics, Natural Hazards and Risk, 7(5), 1645-1658. doi:10.1080/19475705.2015.1084541
Sayın, H., Aydın, E., & Kemeç, S. (2017, Şubat). Determination of public transportation accessibility level for Van metropolitan area, International Symposium on GIS Applications in Geography and Geosciences, Çanakkale, Türkiye.
Stanners, D., & Bourdeau, P. (1995). Europe’s Environment - The Dobris Assessment, Office for Official Publications of the European Communities, Luxembourg.
Strohbach, M. W., Arnold, E., & Haase, D. (2012). The carbon footprint of urban greenspace - A life cycle approach. Landscape and Urban Planning, 104, 220-229. doi:10.1016/j.landurbplan.2011.10.013
Sugiyama, T., Francis, J., Middleton, N. J., Owen, N., & Giles-Corti, B. (2010). Associations between recreational walking and attractiveness, size, and proximity of neighborhood open spaces. American Journal of Public Health, 100, 1752–1757. doi:10.2105/AJPH.2009.182006
Şatir, O. (2016). Mapping the land-use suitability for urban sprawl using remote sensing and GIS under different scenarios. In Ergen, M. (Ed), Sustainable Urbanization, (pp. 205 – 226). Horwich, UK: InTech press.
Şatır, O., & Berberoğlu, S. (2021). Geçmişten günümüze orman yangınlarının önlenmesinde kullanılan risk haritalama yaklaşımlarına metodolojik bir bakış. Kavzoğlu, T. (Ed). Orman Yangınları; Sebepleri, Etkileri, İzlenmesi, Alınması Gereken Önlemler ve Rehabilitasyon Faaliyetleri, (ss.137-164). Ankara, Türkiye: Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) Yayınları.
Şen, İ., Sarıkaya, O., & Örücü, Ö. K. (2022). Predicting the future distributions of Calomicrus apicalis Demaison, 1891 (Coleoptera: Chrysomelidae) under climate change. Journal of Plant Diseases and Protection, 129(2), 325-337. doi:10.1007/s41348-022-00579-7
Tallis, M., Taylora, G., Sinnet, D., & Freer-Smith, P., (2011). Estimating the removal of atmospheric particulate pollution by the urban tree canopy of London, undercurrent and future environments. Landscape and Urban Planning, 103, 129-138. doi:10.1016/j.landurbplan.2011.07.003
Taylor, N. (1998). Urban Planning Theory Since 1945. London, UK: Sage Publications.
Tratalos, J., Fuller, R. A., Warren, P. H., Davies, R. G., & Gaston, K. J. (2007). Urban form, biodiversity potential and ecosystem services. Landscape and Urban Planning, 83, 308-317. doi:10.1016/j.landurbplan.2007.05.003
Tzoulas, K., Korpela, K., Venn, S., Yli-Pelkonen, V., Kazmierczak, A., Niemelä, J., & James, P. (2007). Promoting ecosystem and human health in urban areas usinggreen infrastructure: A literature review. Landscape and Urban Planning, 81, 167-178. doi:10.1016/j.landurbplan.2007.02.001
Unal, M., & Uslu, C. (2018). Evaluating and optimizing urban green spaces for compact urban areas: Cukurova District in Adana, Turkey. ISPRS International Journal of Geo-Information, 7(2), 70. doi:10.3390/ijgi7020070
White, B. (1974). The Literature and Study of Urban and Regional Planning. UK: Taylor & Francis.
WHO, Regional Office for Europe. (2016). Urban green spaces and health: A review of evidence. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe. https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0005/321971/Urban-green-spaces-and-health-review-evidence.pdf. Erişim tarihi: 29.03.2022.
WOS. (2022). Clarivate Web Of Science “Green Area Planning and GIS” konulu 2010 ve sonrası makaleler veri tabanı. https://www.webofscience.com/wos/woscc/summary/00fdf389-6399-4514-a24b-c16c703e5687-3f5d7c3c/relevance/1 Erişim tarihi: 21.06.2022.
Yap, W., Janssen, P., & Biljecki, F. (2022). Free and open source urbanism: Software for urban planning practice. Computers, Environment and Urban Systems, 96, 101825. doi:10.1016/j.compenvurbsys.2022.101825
Yeler, S. T. (2017). Türkiye'de ulaşım ve HES politikalarının bazı ekosistem servisleri üzerine etkilerinin incelenmesi. (Yüksek lisans tezi), Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Van, Türkiye.
Yeler, O., Aslantaş, P., Şatır, O., & Alp, Ş. (2016, Eylül). Examination of Van province urban green areas with respect to landscape values. International Conference on Natural Science and Engineering, Kilis, Türkiye.
Young, R. F. (2010). Managing municipal green space for ecosystem services. Urban Forestry and Urban Greening, 9, 313-321. doi:10.1016/j.ufug.2010.06.007
YÖK TM. (2022). Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi, “Yeşil Alan Planlama” ilişkili tezler veri tabanı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp Erişim tarihi: 20.06.2022.
Zhang, B., Xie, G., Zhang, C., & Zhang, J. (2012). The economic benefits of rain water-runoff reduction by urban green spaces: A case study in Beijing. China Journal of Environmental Management, 100, 65-71. doi:10.1016/j.jenvman.2012.01.015
Zheng X., & Lv, L. (2016). A WOE method for urban growth boundary delination and its applications to land use planning. International Journal of Geographical Information Science. 30(4), 691-707. doi:10.1080/13658816.2015.1091461

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Onur Şatır ^*
0000-0002-0666-7784
Türkiye

Okan Yeler
0000-0002-0405-4829
Türkiye

Serkan Kemeç
0000-0001-5604-1088
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

29 Nisan 2023

Yayımlanma Tarihi

30 Nisan 2023

Gönderilme Tarihi

28 Haziran 2022

Kabul Tarihi

3 Eylül 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 28 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.53433/yyufbed.1137450

IZ

https://izlik.org/JA24PK66WZ

APA

Şatır, O., Yeler, O., & Kemeç, S. (2023). Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 28(1), 19-37. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1137450

AMA

1.Şatır O, Yeler O, Kemeç S. Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları. YYUFBED. 2023;28(1):19-37. doi:10.53433/yyufbed.1137450

Chicago

Şatır, Onur, Okan Yeler, ve Serkan Kemeç. 2023. “Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 28 (1): 19-37. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1137450.

EndNote

Şatır O, Yeler O, Kemeç S (01 Nisan 2023) Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 28 1 19–37.

IEEE

[1]O. Şatır, O. Yeler, ve S. Kemeç, “Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları”, YYUFBED, c. 28, sy 1, ss. 19–37, Nis. 2023, doi: 10.53433/yyufbed.1137450.

ISNAD

Şatır, Onur - Yeler, Okan - Kemeç, Serkan. “Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 28/1 (01 Nisan 2023): 19-37. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1137450.

JAMA

1.Şatır O, Yeler O, Kemeç S. Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları. YYUFBED. 2023;28:19–37.

MLA

Şatır, Onur, vd. “Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 28, sy 1, Nisan 2023, ss. 19-37, doi:10.53433/yyufbed.1137450.

Vancouver

1.Onur Şatır, Okan Yeler, Serkan Kemeç. Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları. YYUFBED. 01 Nisan 2023;28(1):19-37. doi:10.53433/yyufbed.1137450

Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları

Spatial Analysis Methods Used in the Planning of Urban Green Areas and Their Usage Opportunities

Öz

Anahtar Kelimeler

Kentsel Yeşil Alanların Planlamasında Kullanılan Konumsal Analiz Yöntemleri ve Kullanım Olanakları

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Erken Görünüm Tarihi

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Geospatial technologies for physical planning: Bridging the gap between earth science and planning

Peyzaj Projelerinin YBM (Yapı Bilgi Modelleme) Desteği ile Tasarlanması: Van YYÜ Örneği

ASSESSMENT OF THE THERMAL REGULATION CAPACITY OF SERIK NATIONAL GARDEN USING SATELLITE-BASED LST ANALYSIS