Araştırma Makalesi

Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi

Cilt: 29 Sayı: 2 31 Ağustos 2024
PDF İndir
EN TR

Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma, yörede doğal olarak yetişen evelik otunun (EO) (Rumex acetosella) ham besin madde içerikleri, yem değeri ve in vitro gerçek sindirim (İVGS) parametrelerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada EO, hayvan beslemede geleneksel olarak kullanılan yonca kuru otu (YKO) ve korunga otu (KO) ile karşılaştırılmıştır. Tüm kaba yemler, 2023 yıllı Temmuz ayında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi kampüs alanından toplanmıştır. İn vitro gerçek sindirilebilirliklerinin belirlenmesi için rumen sıvısı, özel bir çiftlikte kaba yem ağırlıklı beslenen ve kesim için mezhabaneye getirilen 2 adet tokludan alınarak Daisy inkübatörde 48 saatlik inkübasyon sonrası belirlenmiştir. Elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi ile tespit edilmiştir. Evelik otunun ham kül içeriği (%14.93), YKO (%7.85) ve KO’ndan (%6.43) oldukça yüksek bulunmuştur (P<0.001). Evelik otunun HP içeriği %26.87 ile en yüksek elde edilirken, bunu %19.02 ile YKO ve %13.58 ile KO izlemiştir. En düşük ADF ve NDF içeriği EO’ndan elde edilmiştir (P<0.001). Nispi Yem Değeri (NYD) bakımından EO’nun YKO ve KO’dan daha iyi olduğu bulunmuştur. En yüksek in vitro gerçek sindirilebilirlik (İVGSYEM), in vitro gerçek kuru madde sindirilebilirlik (İVGSKM) ve in vitro gerçek organik madde sindirilebilirlik (İVGSOM) değerini evelik otu göstermiştir (P<0.001). Sonuç olarak, çalışmada yörede doğal olarak yetişen EO’nun, HP içeriğinin hayvan beslemede geleneksel olarak kullanılan YKO ve KO’ndan yüksek, bitki hücre duvarı unsurlarının ise düşük bulunduğu dolayısıyla daha yüksek sindirilebilirlik değerinin elde edildiği gözlenmiştir. Bu sonuçlar ışığında EO’nun verim özelliklerinin araştırılarak ortaya konulmasının gerekli olduğu, iyi kalitede kaba yem olmasının yanı sıra protein yemi olarak da değerlendirilebilecek alternatif kaba yem olabileceği düşünülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Altermatif kaba yem, İn vitro gerçek sindirim, Rumex acetosella

Kaynakça

  1. AOAC. (2010). Official methods of analysis (AOAC-18th Edition). Washington, DC: Association of Official Analytical Chemistry.
  2. Ateş, E. (2012). The mineral, amino acid and fiber contents and forage yield of pea (Pisum arvense L.), fiddleneck (Phacelie tanacetifolia Benth.) and their mixtures under dry land conditions in the Western Turkey. Romanian Agricultural Research, 29, 237-244.
  3. Bilal, Y., Bakır, T., & Selçuk, B. (2023). Evelik otunun (Rumex Acetosella) Kuzu rasyonlarına ilavesinin sindirim derecesine ve fermantasyon parametrelerine etkisinin in vitro gaz üretim tekniği ile belirlenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 26(4), 911-918. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.1195753
  4. Cappellozza, B. I. (2013). Protein nutrition for cattle, Beef103. Oregon State University.
  5. Çelik, H. (2018). Karambanın fiğ otu ve yonca otu ile farklı oranda karışımlarının in vitro gerçek sindirilebilirliğinin belirlenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Samsun, Türkiye.
  6. Çelik, H., & Selçuk, Z. (2019). Determination of in vitro true digestibilities of different rates of vetch hay and alfalfa hay with caramba. Van Veterinary Journal, 30(3), 145-149. https://doi.org/10.36483/vanvetj.478518
  7. Demircioğlu Topçu, G. (Eds.). (2022). Alternative forage crops-I. İksad.
  8. Gemalmaz, E., & Bilal, T. (2016). Alternatif kaba yem kaynakları. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, 56(2), 63-69.
  9. Girginer, B. (2023). Türkiye’nin bölgelerine göre endemik bitki türleri. Webargon. Erişim tarihi: 04.03.2024. https://www.webagron.com/turkiyenin-bolgelerine-gore-endemik-bitki-turleri/
  10. Kavut, Y. T., & Soya, H. (2012). An investigation on the silage quality characteristics of some maize (Zea mays L.) cultivars under aegean region conditions. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 49(3), 223-227. https://doi.org/10.20289/zfdergi.69692

Kaynak Göster

APA
Güney, M., & Aydın, R. (2024). Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 29(2), 780-786. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1486178
AMA
1.Güney M, Aydın R. Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi. YYUFBED. 2024;29(2):780-786. doi:10.53433/yyufbed.1486178
Chicago
Güney, Mehtap, ve Rabia Aydın. 2024. “Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 29 (2): 780-86. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1486178.
EndNote
Güney M, Aydın R (01 Ağustos 2024) Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 29 2 780–786.
IEEE
[1]M. Güney ve R. Aydın, “Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi”, YYUFBED, c. 29, sy 2, ss. 780–786, Ağu. 2024, doi: 10.53433/yyufbed.1486178.
ISNAD
Güney, Mehtap - Aydın, Rabia. “Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 29/2 (01 Ağustos 2024): 780-786. https://doi.org/10.53433/yyufbed.1486178.
JAMA
1.Güney M, Aydın R. Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi. YYUFBED. 2024;29:780–786.
MLA
Güney, Mehtap, ve Rabia Aydın. “Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 29, sy 2, Ağustos 2024, ss. 780-6, doi:10.53433/yyufbed.1486178.
Vancouver
1.Mehtap Güney, Rabia Aydın. Evelik Otu’nun (Rumex acetosella) Yem Değeri ve İn vitro Gerçek Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi. YYUFBED. 01 Ağustos 2024;29(2):780-6. doi:10.53433/yyufbed.1486178