Yaş Şeker Pancarı Posasının Buğday Kepeği ile Birlikte Silolanma Olanakları ile Silaj Kalitesi ve Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi (I. Silaj Kalitesi)

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Yaş Şeker Pancarı Posasının Buğday Kepeği ile Birlikte Silolanma Olanakları ile Silaj Kalitesi ve Sindirilebilirliğinin Belirlenmesi (I. Silaj Kalitesi)

Öz

Bu çalışma, yaş şeker pancarı posasına (YŞPP ) değişik oranlarda kepek ilave ederek elde edilen silajların mısır silajıyla karşılaştırmalı olarak silaj kalitesi ve in vitro sindirilebilirliğinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Denemede, %25, %30 ve %35 KM içeren YŞPP-kepek karışımı olan üç grup silaj ve ayrıca bir grup da mısır silajı hazırlanmıştır. Silajların besin madde analizleri, pH ve fermentsyon özellikleri belirlenmiştir. Yine in vitro sindirim değerleri ve bu değerler baz alınarak enerji değerleri de hesaplanmıştır. Buna göre; silajlara ait kuru madde (KM) değerleri mısır silajı (MS), %25, %30 ve %35’lik yem numunelerine göre sırasıyla %25.39, %21.53, %31.03 , %35.58. Organik madde (OM) düzeyleri, %94.57, %94.92, %94.39, %94.09 (p

Anahtar Kelimeler

• Yaş şeker pancarı posası, Silaj, Yem tüketimi, Sindirim

Kaynakça

1. Açıkgöz E, Turgut İ, Filya İ (2002). Silaj Bitkileri Yetiştirme ve Silaj Yapımı. Hasad Yayıncılık.
2. Akkılıç M, Sürmen S (1979). Yem Maddeleri ve Hayvan Besleme Laboratuvar Kitabı. A.Ü. Basımevi. Ankara.
3. Coşkun B, Şeker H, İnal F (1998). Yemler ve Teknolojisi. S.Ü.Vet.Fak.Yayın Ünitesi, Konya.
4. Crompton EW, Maynard LA (1938). The relation of cellulose and lignin content to the nutritive value of animal feed. J Nutr, 15, 383- 395.
5. Deniz S, Demirel M, Tuncer ŞD, Kaplan O, Aksu T (2001). Değişik şekillerde üretilen şeker pancarı posası silajının süt ineği ve kuzu rasyonlarında kullanılma olanakları: 1. Kaliteli şeker pancarı posası silajının elde edilmesi. Turk J Vet Anim Sci, 24, 1015-1020.
6. Deniz S, Denek N, Nursoy H, Oğuz MN (2002). Değişik şekillerde üretilen şeker pancarı posası silajının kuzu ve süt ineği rasyonlarında kullanılma olanakları. 3. Sindirilebilirlik ve kuzu besisi denemeleri. Turk J Vet Anim Sci, 26, 771-777.
7. Deniz S, Nursoy H, Yımaz İ, Karslı MA (2001). Vejetasyonun farklı devrelerinde hasat edilmenin bazı mısır varyetelerinde besin madde içeriği ve silaj kalitesi ile sindirilebilir kuru madde miktarına etkisi. Vet Bil Derg, 17(3), 43-49.
8. Ensminger ME, Olentin CG (1980). Feeds Nutrition Complate. 1st Ed. The Esminger Publishing Company, California.

9. Ergül M (1997). Yemler Bilgisi ve Teknolojisi III.Baskı. No:487, E.Ü. Ziraat Fak. Yayınları, İzmir.
10. Ergün A, Tuncer ŞD, Çolpan İ, Yalçın S, Yıdız G, Küçükersan K, Küçükersan S, Şehu A (2002). Yemler, Yem Hijyeni ve Teknolojisi, A.Ü. Veteriner Fak. Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Anabilim Dalı, Ankara.
11. Filya İ (2000). Silaj kalitesinin artırılmasında yeni gelişmeler. International Animal Nutrition Congress, 4-6 September. Isparta.
12. Giovanna Suzzi, FP, Grazia L (1987). Pectolytic clostridia isolated from sugar beet pulp silage in Italy. J Appl Bacteriol, 63, 481-485.
13. Givens DI, Cottyn BG, Dewey PJS, Steg A (1995). A comparision of the neutral detergent-cellulase method with other laboratory methods for predicting the digestibility in vivo of maize silages from three European countries. Anim Feed Sci Technol, 54, 55-64.
14. Goering HK, Van Soest PJ (1970). Forage fiber analyses. Apparatus, reagent, procedures and applications. USDA Agric. Handbook No. 379.
15. Hart SP (1990). Effects of altering the grain content of sorghum silage on it nutritive value. J Anim Sci, 68, 3832-3842.
16. Kacar B (1984). Bitki Besleme Uygulama Kılavuzu. A.Ü. Ziraat Fak. Yayınları, Ankara.
17. Kılıç A (1986). Silo Yemi Öğretim, Öğrenim ve Uygulama Önerileri. Bilgehan Basımevi.
18. Marten GC, Barnes RF (1980). Prediction of energy digestibility of forages with in vitro rumen fermentation and fungal enzyme systems. In, Pigden WJ, Balch CC and Graham M (Eds.): Proc. Int. Workshop on standardization of analytical methodology for feed. Int. Dev. Res. Center, Ottawa.
19. Nursoy H (2000). Ekmek mayasının süt ineği rasyonlarında kullanılmasının süt verimi, besin maddelerinin sindirilme dereceleri, azot birikimi, bazı rumen parametreleri ve kan metabolitleri üzerine etkisi. Doktora Tezi, YYÜ Sağ Bil Ens, Van.
20. SAS (1995). Sas user’s guide. Statistics (Version 5 Ed.). SAS Inst., Inc. Carry, NC.
21. Smith B W (1990). Feed Industry Red Book. Communications Marketing, Inc., MN.
22. Steel RG, Torrie JH (1980). Principle and Procedures of Statistics. (2nd Ed.), Mc Donald book Co., Inc., New York, NY.
23. Tilley JM, Terry RA (1963). A two-stage tecnique for in vitro digestion of forage J Br Grassl Soc, 18, 104-111.
24. Van Soest PJ, Robertson JB (1979). Systems of analyses for evaluation of fibrous feed. In, Pigden WJ, Balch CC and Graham M (Eds.): Proc. Int. Workshop on standardization of analytical methodology for feeds. Int.Dev.Res.Center, Ottowa, Canada, pp. 49-60.
25. Woodman HE (1945). United Kingdom. Minsitry of Agricuture, Fisheries and Food.Bulletin, No:124.
26. Woolford M.K (1999). The Science and Technology of Silage Making. Alltech Technical Publ.
27. Yavuz HM (2001). Çiftlik Hayvanlarının Beslenmesinde Temel Prensipler Ve Karma Yem Üretiminde Bazı Bilimsel Yaklaşımlar. Farmavet, İstanbul.