Klasik ve kurakçıl peyzaj yaklaşımlarına göre tasarlanan parkların bitkisel bakım işlemleri sırasında salınan CO2 miktarının karşılaştırılması

Amaç: Klasik ve kurakçıl peyzaja göre tasarlanan parkların bitkisel bakım işlemleri sırasında salınan CO2 miktarının hesaplanması ve karşılaştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Yöntem: Araştırma alanının kurak dönemleri De Martonne Kuraklık İndeksi ve Walter hidrometrik diyagramlarıyla ortaya konulmuştur. Öneri projeler tasarlanmış, mevcut ve öneri projelere uygulanacak yıllık bitkisel bakım işlemleri sırasında salınan CO2 miktarları karbon ayak izi yaklaşımıyla hesaplanmış ve karşılaştırılmıştır. Personelden ve ekipmandan salınan karbon ayak izi ayrı ayrı hesaplanmıştır. Araştırma Bulguları: Yıllık bitkisel bakım işlemleri sırasında klasik peyzaj yaklaşımına göre tasarlanan parkların, kurakçıl peyzaja göre personelden kaynaklı yaklaşık %649.300, ekipmandan kaynaklı ise % 200.1 daha fazla CO2 salınımına yol açtığı tespit edilmiştir. Mevcut projelerde en fazla karbon salınımının sulama sırasında sondajdan kaynaklı elektrik tüketimine bağlı olduğu belirlenmiştir. Çim biçme makinesinin mevcut parklarda en sık kullanılan ve en fazla karbon salınımına neden olan bahçe ekipmanı olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Kurakçıl peyzaj tasarımına uygulanacak bitkisel bakım işlemlerinin az olmasından dolayı su ve karbon ayak izini küçülttüğü için iklim değişikliğiyle mücadele ve adaptasyonda özellikle ekolojiye ve ekonomiye büyük katkılar sunacaktır.

Objective: It is aimed to calculate and compare the amount of CO2 released during the plant maintenance processes of parks designed according to traditional and xeriscaping approaches. Materials and Methods: The study area's dry periods were documented using the De Martonne Drought Index and Walter hydrometric diagrams. Proposed projects were designed, and the amounts of CO2 released during annual plant maintenance operations implemented in existing and proposed projects were calculated and compared using the carbon footprint approach. Carbon footprints from personnel and equipment were calculated separately. Results: The results have shown that parks designed according to the traditional landscaping approach result in approximately 649.300% more CO2 emissions from personnel and % 200.1 more CO2 emissions from equipment during annual plant maintenance operations when compared to xeriscapes. In existing projects, the largest carbon emissions were determined to be due to electricity consumption from drilling during irrigation. Lawn mowers were found to be the most frequently used piece of garden equipment in existing parks, contributing to the highest carbon emissions. Conclusion: Since the plant maintenance operations applied to xeriscape design reduce the water and carbon footprint, it will make great contributions to ecology and economy, especially in the fight against and adaptation to climate change.