Gediz Havzası Manisa Yöresinde Örtüaltı Yetiştiriciliğinde Örtü Malzemesi Kullanımının Değerlendirilmesi
Öz
Bu araştırmada, Gediz Havzası Manisa yöresindeki örtüaltı yetiştiriciliğinde örtü malzemesi kullanımının belirlenmesi ve analiz edilmesi amaçlanmıştır. Örtüaltı üretim yapılarının genelinde çatı şeklinin yay ve yarım daire (%80), yan yüzeylerin ise dik kenarlı (%95) olduğu belirlenmiştir. Genel olarak, seralarda çok katkılı (UV+EVA+IR+AF+LD+AB) ve iki katkılı (UV+EVA), yüksek tünellerde ise tek katkılı (UV) ya da katkısız polietilen (PE) malzeme kullanıldığı saptanmıştır. Bu malzemelerin ışık geçirgenlikleri ise kirlilik ve gölgeleme etkisine bağlı olarak %30.9 - %76.6 arasında bulunmuştur. Yeni örtü malzemelerin ortalama kalınlıkları ve yoğunlukları sırasıyla 0.12 – 0.18 mm ve 0.9219 g/cm3 - 0.9571 g/cm3 arasında belirlenmiştir. İki katkılı örtü malzemesi örneğinin rengi, diğerlerine göre daha az beyaz, kırmızıya ve maviye daha yakın çıkmıştır. Çekme dayanımının minimum ve maksimum değerleri sırasıyla 15.1 - 24.3 MPa ve 23.6 - 27.6 MPa arasında, kopmada uzama değerleri ise %500 - %800 arasında bulunmuştur. Işık geçirgenliği değerlerinin örtü malzemesinin katkı maddesi arttıkça %70’in altında kaldığı belirlenmiştir. İstatistiksel olarak, örtü malzemesi çeşidi ile konstrüksiyon şekli arasında pozitif, örtü malzemesi çeşidi ile ışık geçirgenliği arasında ve gölgeleme uygulaması ile ışık geçirgenliği arasında negatif yönde önemli doğrusal ilişkiler saptanmıştır. Ayrıca, örtü malzemesi seçimi ve kullanımında belirlenen sorunların çözümüne yönelik öneriler sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Örtü malzemesi, polietilen, yoğunluk, ışık geçirgenliği, dayanım, kopmada uzama
Kaynakça
- Anonymous. 2014. CIELAB koordinat sistemi. http://www.specialchem4coatings.com/tc/color-handbook/?id=cielab# Erişim: Mayıs, 2014.
- Anonim. 2011. Manisa Yöresinde Örtüaltı Kayıt Sistemine Kayıtlı İşletmelerin 2011 Yılı Listeleri, Manisa İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü, Manisa.
- Anonim. 2013. Sera Örtü Malzemelerinin Katkı Tanımları, http://www.ileri plastik.com. tr/uretim.php#1. Erişim: Eylül 2013.
- Baytorun, A. N., K. Abak, H. Tokgöz, Y. Güler ve S. Üstün. 1995. Kışın Seraların İklimlendirilmesi ve Denetimi Üzerinde Araştırmalar, Tübitak Projesi, No: TOAG 993.
- Briassoulis, D., D. Waaijenberg, J. Gratraud and B. V. Eslner. 1997. Mechanical Properties of Covering Materials For Greenhouses: Part 1, General Overview, Journal of Agriculture Engineering Research, 67(2):81-96.
- Cemek, B. and Y. Demir. 2005. Testing of the condensation characteristics and light transmissions of different plastic film covering materials. Polymer Testing 24: 284–289.
- Cevri, H. ve A. Başçetinçelik. 2000. Akdeniz bölgesindeki değişik örtü malzemeli seralarda, ışınım geçirgenlikleri ile güneş ışınımı ve fotosentez için etkin ışınım (PAR) belirlenmesi üzerine bir araştırma. DERİM Batı Akdeniz Araştırma Enstitüsü Dergisi, 17 (4): 154-17.
- Coşkun, M. 2000. İzmir ve Civarındaki Seraların Konstrüksiyon Özelliklerinin Saptanması ve Geliştirilmesi Üzerine Bir Araştırma, Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarımsal Yapılar ve Sulama Anabilim Dalı, 212 s.
- Efe, E., Y. Bek ve M. Şahin. 2000. SPSS’te Çözümleri İle İstatistik Yöntemler II, T.C. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Rektörlüğü Yayın No:10, Kahramanmaraş.
- Elsner, Von. B., D. Brıassoulıs, D. Waaıjenberg, A. Mıstrıotıs, Chr. Von Zabeltıtz, J. Gratraud, G. Russo and R. Suay-Cortes. 2000. Review of Structural and Functional Characteristic of Greenhouses In European Union Countries, Part I: Design Requirements, J.Agric.Engng.Res, 75:1-16.
