Araştırma Makalesi

N-Fikser İçeren Biyolojik Gübrenin Akdeniz İklimi Koşullarında Mikrobiyolojik ve Biyokimyasal Toprak Özellikleri ile Mısır Verimine Etkisi

Cilt: 56 Sayı: 4 31 Aralık 2019
Sevde Ayyıldız , Hüseyin Hüsnü Kayıkçıoğlu *
PDF İndir
TR EN

N-Fikser İçeren Biyolojik Gübrenin Akdeniz İklimi Koşullarında Mikrobiyolojik ve Biyokimyasal Toprak Özellikleri ile Mısır Verimine Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmada topraklara, havanın serbest azotunu (N2) bağlama yeteneğine sahip organizmalardan oluşan (Azospirillum sp., Azorhizobium sp. ve Azoarcus sp.) ticari bir preparatın, Akdeniz iklimi etkisi altında bulunan Typic Xerofluvent özellikteki toprakta etkinlik potansiyelleri ile mevcut biyolojik özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır.

Materyal ve Metot: Biyolojik gübre uygulamalı ve uygulamasız parsellere (0-0.5 g ha-1; BG0-BG1), 3 doz kimyasal azotlu gübre (0-125-250 kg N ha-1; N0-N1-N2) uygulamalarının, toprağın mikrobiyolojik (mikrobiyal biyokütle karbonu, MBC; toprak solunumu, BSR; azot mineralizasyonu, Nmin; genel bakteri sayısı, GB, Azospirillum sp. sayısı, AZO) ve biyokimyasal aktivitesine (dehidrogenaz, DHG; proteaz, PRO, üreaz, UA) ve test bitkisi olarak yetiştirilen mısır bitkisinin (Zea mays var. indentata) verim ve azot içeriğine olan etkileri faktöriyel bazda incelenmiştir.

Bulgular: Biyolojik gübre uygulamasıyla topraklarda incelenen mikrobiyolojik ve biyokimyasal parametrelerden MBC, DHG ve AZO parametreleri önemli düzeyde pozitif olarak etkilenirken (P<0.05); BSR, Nmin ve GB parametrelerinde de artış saptanmış ancak istatistiksel olarak önemli düzeyde bulunmamıştır (P>0.05). Buna karşılık hidrolazlar grubundan olan ve topraklarda N-döngüsünde yer alan iki enzimin aktivitesinde bir azalma saptanmasına karşın bu azalış da istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır (P>0.05). NO3-N ile AZO arasında ortaya çıkan negatif korelasyon (-0.468**), azotlu gübrelemede Azospirillum sp. ile NH4-N’u içeren gübrelerin kullanılmasının daha uygun olacağını göstermektedir. Biyolojik gübre uygulamalarına bağlı olarak mısır bitkisinin verimi % 24 – 69 oranında, azot içeriği ise % 3 – 11 oranında artış göstermiştir. Bu parametreleri en fazla uyaran uygulama ise N1BG1 uygulaması olmuştur.

Sonuç: Deneme sonuçları değerlendirildiğinde, hem toprak sağlığının sürdürülebilirliğini ve hem de bitkisel üretimi desteklemek amacıyla 0.5 g ha-1 dozunda biyolojik gübre ile 125 kg N ha-1 azot dozunun birlikte kullanılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Mikrobiyal biyokütle-C,toprak enzimleri,toprak sağlığı,biyolojik azot fiksasyonu,kimyasal N-gübre

Kaynakça

  1. Bergstrom, D.W., C.M. Monreal and D.J. King. 1998. Sensitivity of soil enzyme activity to conservation practices. Soil Science Society of America Journal, 62: 1286-1295.
  2. Bittman, S., T.A. Forge and C.G. Kowalenko. 2005. Responses of the bacterial and fungal biomass in a grassland soil to multi-year applications of dairy manure slurry and fertilizer. Soil Biology and Biochemistry, 37: 613-623.
  3. Black, C.A. 1965. Methods of soil analysis. Part I, American Society of Agronomy, Soil Science Society of America. Madison (WI). p. 1572.
  4. Blume, H.P., K. Stahr and P. Leinweber. 2010. Bodenkundliches Praktikum: Eine Einführung in pedologisches Arbeiten für Ökologen, Land-und Forstwirte, Geo-und Umweltwissenschaftler. [Bodenkundliches Praktikum: An Introduction to Pedological Work for Ecologists, Farmers and Foresters, Geo and Environmental Scientists]. 3. Aufl. Springer-Verlag.
  5. Bonde, T.A., J. Schnürer and T. Rosswall. 1988. Microbial biomass as a fraction of potentially mineralizable nitrogen in soils from long-term field experiments. Soil Biology and Biochemistry, 20: 447-452.
  6. Bouyoucos, G.J. 1962. Hydrometer method improved for making particle size analysis of soil. Agronomy Journal, 54: 464-465. doi:10.2134/agronj1962.00021962005400050028x.
  7. Bremner, J.M. 1965. Total nitrojen. In: Methods of Soil Analysis - Part 2. (Ed: C.A. Black), Madison (WI): American Society of Agronomy Inc., pp. 1149–1178.
  8. Brito, L.F., E. Bach, J. Kalinowski, C. Rückert, D. Wibberg, L.M. Passaglia and V.F. Wendisch. 2015. Complete genome sequence of Paenibacillus riograndensis SBR5T, a Gram-positive diazotrophic rhizobacterium. Journal of Biotechnology, 207: 30-31.
  9. Carey, C.J., J.M. Beman, V.T. Eviner, C.M. Malmstrom and S.C. Hart. 2015. Soil microbial community structure is unaltered by plant invasion, vegetation clipping, and nitrogen fertilization in experimental semi-arid grasslands. Frontiers in Microbiology, 6: 466.
  10. Duxbury, J.M., J.G. Lauren and J.R. Fruci. 1991. Measurement of the biologically active soil nitrogen fraction by a N15 technique. Agriculture, Ecosystems and Environment, 34: 121-129.

Kaynak Göster

APA
Ayyıldız, S., & Kayıkçıoğlu, H. H. (2019). N-Fikser İçeren Biyolojik Gübrenin Akdeniz İklimi Koşullarında Mikrobiyolojik ve Biyokimyasal Toprak Özellikleri ile Mısır Verimine Etkisi. Journal of Agriculture Faculty of Ege University, 56(4), 505-521. https://doi.org/10.20289/zfdergi.559383